Uzasadnienie
Skarżący A. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na pismo - informację Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie niedopełnienia obowiązków służbowych wobec zaginięcia dokumentów złożonych przez skarżącego w siedzibie organu w dniu 3 czerwca 2005 r.
W odpowiedzi na skargę z 20 kwietnia 2005 r. pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. wniósł o jej oddalenie w całości uzasadniając, iż jest całkowicie bezzasadna bowiem ogranicza się do absurdalnej argumentacji naruszenia przez organ art. 225 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późniejszymi zmianami).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej wart. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), a także inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (pkt 4). Stosownie zaś do art. 3§ 2 pkt 8 powołanej ustawy sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 tego przepisu.
W wyroku z dnia 17 grudnia 1985 r., III SA 988/85/ ONSA 1985, nr 2, poz. 38, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "stwierdzenie zawarte wart. 104 k.p.a., że załatwienie sprawy następuje przez wydanie decyzji, odnosi się tylko do sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego lub innych załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej prawnej formie."
Z analizy akt niniejszej sprawy wynikał że jej przedmiotem jest kwestionowanie przez skarżącego prawidłowości prowadzenia przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy postępowania w trybie skarg i wniosków określonego w dziale VIII K.p.a. Wskazanie przez skarżącego w skierowanej do Sądu skardze z 14 lutego 2006 r. jako przedmiotu zaskarżenia - "pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w sprawie ukrycia orzeczenia lekarskiego, psychologicznego... " świadczy, iż w istocie zaskarżono informację organu administracji udzieloną w odpowiedzi na skargę z 27 grudnia 2005 r. złożoną w trybie 227 K.p.a.
Z powyższego wynika jednoznacznie, że żądanie skarżącego nie dotyczy rozstrzygnięcia podjętego przez organ w formie decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego niż określone wart. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Innymi słowy, w przedmiotowej sprawie przepisy prawa nie dają podstaw do wydania aktu czy podjęcia czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4, co uprawniałoby do ewentualnego Ich zaskarżenia przed sądem administracyjnym, oczywiście przy zachowaniu wszystkich przesłanek dopuszczalności wniesienia takiej skargi.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.