Uzasadnienie
Wojewoda [...] na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), zarzucając naruszenie art. 19 w zw. z art. 229 pkt 3 oraz art. 240 w zw. z art. 234 Kpa złożył skargę na uchwałę Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2010 r. w sprawie rozpatrzenia skargi K. i E. M. na działalność Prezydenta Miasta [...], wnosząc o stwierdzenie nieważności tej uchwały, zarzucając naruszenie art. 233- 235 oraz art. 240 i 19 Kpa.
W odpowiedzi na skargę Rada wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu prawnego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należało więc zbadać zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.
Zgodnie zaś z przepisami art. 133 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy natomiast wynika, że zaskarżoną uchwałą Rady Miasta [...] działając na podstawie art. 229 pkt 3 Kpa uznała za zasadną skargę K. i E. M. na działalność Prezydenta Miasta W. z przyczyn określonych w uzasadnieniu uchwały. Z akt sprawy wynika, także że pismo w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały złożył radny Rady Miasta [...] M. J., wskazując, iż Rada nie wzięła pod uwagę, że przed Sądem Rejonowym we [...] toczy się postępowanie z powództwa K. i E. M. o zobowiązanie Gminy Miasto [...] m.in. zabezpieczenia powodom K. i E. M. oraz ich synowi P. M. lokalu zamiennego w zamian za zajmowany lokal nr [...] w budynku przy ul. [...] we [...] (sygn. akt IC 338/10). Z informacji przekazanych przez J. wynika, iż skarga złożona [...] sierpnia 2010 r. oraz postępowanie sądowe dotyczą tego samego przedmiotu.
W związku z powyższym należy zauważyć, że zasady rozpatrywania skarg określają przepisy Działu VIII Kpa, które wskazują m.in. organy właściwe do rozpatrywania skarg. W myśl art. 229 pkt 3 Kpa organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta), z wyjątkiem zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, jest rada gminy. Natomiast zgodnie z art. 19 Kpa Rada Miasta [...] powinna z urzędu przestrzegać swej właściwości rzeczowej i miejscowej rozpatrując skargę na działania Prezydenta Miasta [...]. Stosownie do art. 227 Kpa przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub należyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Zawarte w Dziale VIII Kpa przepisy art. 233 - 235 i 240 tworzą zasady jednotorowości proceduralnej, która wyklucza możliwość wykorzystywania różnych procedur równolegle lub kolejno po sobie w tożsamej sprawie, jak również zapobiega uchylaniu się od rygorów procesowych.
W myśl art. 240 Kpa, gdy skarga dotyczy sprawy, która nie podlega rozpatrzeniu według przepisów kodeksu (art. 3 § 1 i 2) albo nie należy do właściwości organów administracji publicznej, przepisy art. 233-239 stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem, że w miejsce pozostałych przepisów kodeksu stosuje się przepisy postępowania właściwego dla danej sprawy (w tym przypadku przepisy dotyczące postępowania cywilnego).
W tej sytuacji mając na uwadze przedstawiony fakt, iż w przedmiotowej sprawie toczyło się równoległe postępowanie sądowe należało stwierdzić, iż Rada Miasta [...] nie była właściwa do rozpoznania przedmiotowej sprawy w trybie skargowym i tym samym podjęcia uchwały Nr [...] z dnia [...] października 2010 r. w sprawie rozpatrzenia skargi K. i E. M. na działalność Prezydenta Miasta [...]. W zaistniałym stanie faktycznym skarga K. i E. M. na działalność Prezydenta Miasta W. powinna być skierowania na drogę toczącego się postępowania sądowego.
W związku z powyższym w ocenie Sądu zaskarżona uchwała Rady Miasta [...] została wydana z istotnym naruszeniem wskazanych przepisów Kpa, wobec czego skargę należało uznać za uzasadnioną i dlatego na podstawie art. 147 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w pkt 1 wyroku, rozstrzygnięcie w pkt 2 opierając na art. 152 tej ustawy.