Uzasadnienie
II SA/Bd 210/04
Pan A. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. nr [...] dnia [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, od decyzji organu I instancji nr [...] z dnia [...], w przedmiocie przyznania Pani T. G., byłej żonie skarżącego, świadczenia pomocy społecznej w formie zasiłku rodzinnego, przyznanego dla 1 jednego dziecka –na córkę A. w wysokości [...] zł miesięcznie. Realizacja zasiłków obejmowała miesiące sierpień i wrzesień. Decyzja została doręczona T. G. w dniu 3 października 2003r.
W dniu 12 stycznia 2004r. A. G., działając na podstawie pełnomocnictwa byłej żony, z dnia 20 listopada 2003r. złożył odwołanie od decyzji organu I instancji.
Organ odwoławczy, kierując się tezą art. 129 § 2 k.p.a., iż odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie, w dniu [...] wydał postanowienie nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia, organ, wskazał art. 134 k.p.a.
Ponadto w motywach uzasadnienia podniósł, że skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W skardze wniesionej do Sądu skarżący złożył zarzuty przeciwko decyzji nr [...] z dnia [...] oraz zażądał uchylenia zarówno zaskarżonego postanowienia oraz decyzji organu I instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., w udzielonej odpowiedzi na skargę, wniosło o oddalenie skargi, jako nieuzasadnionej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracyjnej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na decyzje administracyjne.
Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.
Tak więc, ustawowy termin do wniesienia odwołania wynosi czternaście dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Odwołanie musi być wniesione w terminie określonym w art. 129 § 2 lub w terminie określonym w przepisach szczególnych (art. 129 § 3).
Wniesienie odwołania po terminie, jeżeli wnoszący odwołanie nie zwrócił się równocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, powoduje taki skutek, że organ odwoławczy jest obowiązany wydać postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
Zdaniem Sądu uchybienie przez skarżącego terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie miał innej możliwości niż wydać postanowienie o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a.
Uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest zagadnieniem proceduralnym. Stwierdzenie tej okoliczności stanowi automatycznie negatywną przesłankę do badania sprawy merytorycznie w toku instancji, gdyż decyzja organu I instancji jest rozstrzygnięciem ostatecznym. Tak więc nie przysługuje od niej odwołanie.
Dlatego Sąd ocenił w wyniku sądowej kontroli tylko legalność zaskarżonego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny Bydgoszczy nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa przy sądowej kontroli zaskarżonego postanowienia. Z tego też względu uznając, że zaskarżone postanowienie jest zgodne prawem, oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153, poz.1270).