Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] 2003r. Nr [...] powołując się na przepisy art. 138 § l pkt l k.p.a., po rozpatrzenia odwołania Urszuli F. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2003 r. Nr [...], orzekającą o umorzeniu postępowania wszczętego w przedmiocie ustalenia na rzecz wnioskodawczyni odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, położoną w B. przy ulicy [...], stanowiącą część działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...], obręb [...], zapisanej w księdze wieczystej KW nr [...] na rzecz Gminy B. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przejście prawa własności tej nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa nastąpiło w oparciu o umowę sprzedaży nieruchomości z dnia [...] 1967r. stosownie do dyspozycji ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz.U. Nr 18 z 1961 r., poz.
94) z przeznaczeniem na poszerzenie ulicy. Z zapisu zawartego w wyżej powołanym akcie notarialnym wynika, iż cena przedmiotu sprzedaży została ustalona na kwotę 4.784zł., tj. nie wyższą od wartości ustalonej w opinii szacunkowej z dnia [...] 1966 r. i jej uzupełnieniu z dnia [...] 1966 r. sporządzonej przez biegłego z listy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B., z którą strony się zgodziły podpisując akt notarialny. Na tę kwotę składały się: wartość gruntu, składników budowlanych i roślinnych. Biorąc pod uwagę fakt, iż podlegający nabyciu grunt przeznaczony był na poszerzenie ulicy, wycena jego została dokonana w oparciu o obowiązujące wówczas przepisy ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. Zgodnie z art. 8 ust. 7 tej ustawy 25 % ogólnego obszaru nieruchomości przejmowanych było bez odszkodowania.
Organ odwoławczy, rozpatrując sprawę w wyniku złożonego odwołania w pełni podzielił argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji organu I instancji i stwierdził, że decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2003r. jest prawidłowa, a zarzuty podniesione w odwołaniu, w świetle obowiązującego prawa nie mogły być uwzględnione.
W szczególności Wojewoda [...] uznał za prawidłowe stanowisko wyrażone w decyzji organu I instancji, że brak jest materialnoprawnych podstaw do prowadzenia postępowania odszkodowawczego, gdyż obowiązująca ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie przewiduje wypłaty odszkodowań, bądź przyznania działki zamiennej za grunty przejęte na rzecz Skarbu Państwa w wyżej wskazanym trybie. Bezprzedmiotowość prowadzonego postępowania wynika z braku przepisu prawa dającego podstawę do uwzględnienia roszczenia odszkodowawczego i wydania decyzji co do istoty. Zatem, po stwierdzeniu braku materialnoprawnych podstaw do prowadzenia postępowania odszkodowawczego, na podstawie art. 105 § l Kodeksu postępowania administracyjnego organ I instancji zobligowany był do umorzenia wszczętego postępowania jako bezprzedmiotowego.
Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Urszula F., domagając się przyznania jej działki o powierzchni 445m- w zamian za wywłaszczoną nieruchomość.
W uzasadnieniu skargi skarżąca ponownie powołała zarzuty zawarte w odwołaniu, a odnoszące się do decyzji organu I instancji.
Zdaniem skarżącej, odmiennie niż to oceniły organy orzekające w sprawie, nie zostało wypłacone żadne odszkodowanie za nieruchomość przejętą na własność Skarbu Państwa.
Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
W postępowaniu przed organami administracji publicznej skarżąca domagała się pierwotnie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość (wniosek z dnia [...] 2002r.), a następnie w piśmie z dnia 16 sierpnia 2002r. wniosła o przyznanie jej działki zamiennej na terenie miasta B. W toku postępowania administracyjnego ustalono, że podstawą nabycia przez Skarb Państwa własności nieruchomości położonej w B. przy ul. [...] była umowa sprzedaży zawarta w dniu [...] 1966r. przed notariuszem [...], na mocy której Jan O., Edwin O., Teresa O. i Urszula O. sprzedali Państwu Polskiemu działkę oznaczoną nr [...] o powierzchni 445m- za cenę 4.784zł.
Nie mogło zatem zostać uwzględnione zarówno żądanie skarżącej wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, jak i żądanie przyznania jej nieruchomości zamiennej. W tym miejscu należy podkreślić, że wobec żądania skarżącej, przedmiotem postępowania administracyjnego nie był zwrot wywłaszczonej nieruchomości, a zatem w niniejszej sprawie nie znajdują zastosowanie przepisy rozdziału 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz.543 ze zm.). Granice postępowania administracyjnego, które doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji wyznaczyły obowiązujące przepisy, regulujące jedynie zwrot nieruchomości wywłaszczonych lub przejętych na rzecz Skarbu Państwa w drodze przepisów aktów prawnych wymienionych w art. 216 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Brak materialnoprawnych podstaw do orzeczenia przez organ administracji w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość nabytą przez Skarb Państwa stosownie do dyspozycji ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz.U. Nr 18 z 1961 r., poz. 94), jak i w przedmiocie przyznania nieruchomości zamiennej determinował umorzenie postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego w oparciu o art. 105§1 k.p.a.
W tym stanie sprawy, stwierdzając że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem Sąd, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.