Uzasadnienie
Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] utrzymano w mocy decyzję działającego z upoważnienia Wójta Gminy [...] - Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z [...] grudnia 2007 r. o odmowie przyznania E.T. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka na córkę – K.T. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia powołano się na treść art. 11a ust. 1 i art. 3 pkt 17a ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz na dokumentację załączoną do wniosku, stwierdzając, że E.T. zamieszkuje wspólnie z K.T. i trojgiem dzieci pod adresem [...], gm. [...], przy czym K.T. jest ojcem dwojga jej dzieci – K. i K.T., które z nią wspólnie wychowuje. W tej sytuacji uznano, że E.T. nie jest osobą samotnie wychowującą dziecko i dlatego odmówiono jej prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego z tego tytułu.
W związku z okolicznością, iż przedmiot niniejszej sprawy dotyczy prawidłowego ustalenia statusu E.T. jako osoby samotnie wychowującej dziecko w kontekście unormowania zawartego w przepisie art. 3 pkt 17a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992) zaznaczyć należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, postanowieniem z dnia 9 stycznia 2007 r., wystąpił w analogicznej sprawie, na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o zgodność art. 2 pkt 5 lit. a i art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732, Nr 164, poz. 1366) oraz art. 3 pkt 17a ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992) z art. 18, 32 ust.
- 1. art. 71 ust. 1 Konstytucji RP oraz z art. 27 Konwencji o prawach dziecka przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989 r. (Dz.U. z 1991 r., Nr 120, poz. 526 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wynika z tego, że zaistnienie przywołanej wyżej przyczyny stanowi podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania w drodze wydania stosownego postanowienia, z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Analiza akt sprawy, a w szczególności występująca potrzeba dokonania właściwej wykładni pojęcia "osoby samotnie wychowującej dziecko" w kontekście unormowania zawartego w przepisie art. 3 pkt 17a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, pozwala przyjąć, iż ze względu na ekonomię procesową, a także względy sprawiedliwości, istnieje potrzeba zawieszenia postępowania w związku z badaniem przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją lub aktami wyższego rzędu - aktu normatywnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia.
Wobec powyższego, stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić.