Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 lutego 2014r. A.Ł. pełnomocnik K.S. zaskarżył do sądu administracyjnego postanowienie [...] Kuratora Oświaty w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie uzupełnienia postanowienia własnego z dnia [...] września 2013 r. w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. o skreśleniu z listy słuchaczy Uzupełniającego Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych [...] Szkół [...][...], znak [...], w przedmiocie wskazania w sprawie jakiego żądania organ podjął to postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r, poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2).
Stosownie natomiast do art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r, poz. 267, w skrócie K.p.a.) strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji (§ 1a). Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (§ 1b). W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia (§ 2). Podobne zasady stosuje się w przypadku uzupełnienia postanowienia, co wynika z art. 126 K.p.a.
Z powyższego jednoznacznie wynika, iż orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub postanowienia lub jego odmowa nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji lub postanowienia, wydane na podstawie art. 111 K.p.a., jest niezaskarżalne w administracyjnym toku instancji (nie przysługuje na nie zażalenie), nie kończy postępowania w sprawie i nie jest także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, a zatem nie jest aktem, na który stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Orzeczenie o uzupełnieniu lub jego odmowa nie ma, bowiem samodzielnego bytu prawnego, gdyż nie rozstrzyga odrębnej sprawy administracyjnej, lecz pozostaje integralną częścią tego aktu administracyjnego, którego uzupełnienia domagała się strona (por. postanowienia: NSA z dnia 10 kwietnia 2008r, sygn. akt OSK 857/07; NSA z dnia 16 września 201 Or, sygn. akt l OSK 1486/10; WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2006r., sygn. akt II SA/Wa 290/06 - orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Skarga wniesiona na akt, na który stosownie do art. 3 P.p.s.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie [...] Kuratora Oświaty w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie uzupełnienia postanowienia własnego z dnia [...] września 2013 r. w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Z zawartego w tym postanowieniu pouczenia jednoznacznie wynikało, iż skarga do sądu administracyjnego przysługuje wyłącznie od postanowienia, którego uzupełnienia żądała strona, tj. postanowienia postanowienie [...] Kuratora Oświaty w [...] z dnia [...] września 2013 r. w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Natomiast z konstrukcji instytucji uzupełnienia aktu administracyjnego, o której mowa w art. 111 K.p.a. wynika, iż termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie z dnia [...] września 2013 r. biegnie stronie od daty doręczenia jej postanowienia z dnia [...] grudnia 2013 r., a skoro postanowienie o odmowie uzupełnienia nie ma charakteru samoistnego, lecz dzieli los aktu, którego uzupełnienia żądała strona, to w związku z tym kontrola legalności obu tych aktów administracyjnych zostanie dokonana przez sąd administracyjny w sprawie ze skargi na ww. postanowienie [...] Kuratora Oświaty w [...] z dnia [...] września 2013 r. w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.