Uzasadnienie
W dniu [...] kwietnia 2010 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek A. M. o zwolnienie skarżących od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. i A. M. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu w [...], we wsi [...], gmina [...].
Postanowieniem z dnia 26 lipca 2010 r. tutejszy Sąd odrzucił wskazaną wyżej skargę stwierdzając, iż przed jej wniesieniem B. i A. M. nie wyczerpali trybu wynikającego z przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.: Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), nie wzywając właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270; ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
W doktrynie i orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, iż prawo pomocy nie przysługuje stronie także w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, a zatem w sytuacji, gdy sąd odrzuca skargę jako niedopuszczalną.
Tymczasem postanowieniem z dnia 26 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę B. i A. M. jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Powyższa okoliczność powoduje, że mamy do czynienia z oczywistą bezzasadnością skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., w związku z czym Sąd odmówił A. M. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez oddalenie zgłoszonego wniosku.