Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 lutego 2010 r. E. C., M. B., C. L., J. L., J. L., K. D., K. B. – W. reprezentowani przez radcę prawnego M. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Na podstawie art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Zgodnie z art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.
Należy zauważyć, że wniesioną przez stronę skarga objęta jest decyzją w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Analizując przedmiot niniejszej sprawy należy stwierdzić, że sprawa ta mieści się w zakresie budownictwa i architektury w rozumieniu § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W takiej sytuacji, na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., w sprawie skargi nieobjętej wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury - wpis wynosi 500 zł.
Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie wpis od skargi jest wpisem stałym i wynosi 500 zł. Wpis ten powinien być, zgodnie z art. 219 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uiszczony gotówką do kasy wojewódzkiego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tego sądu, przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie, w tym przypadku przy wniesieniu skargi.
Z akt sprawy wynika, że skarga sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika strony skarżącej, radcę prawnego M. S., została opłacona w niepełnej wysokości, bowiem od przedmiotowej skargi w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 239/10 uiszczono wpis sądowy w łącznej kwocie 500 zł, co wynika z pocztowego dowodu wpłaty (k. 20 akt sądowych).
Podkreślenia bowiem wymaga, że po stronie skarżącej wystąpiło więcej osób i zasadnym było zweryfikowanie czy każda z tych osób była zobowiązana do uiszczenia oddzielnego wpisu sądowego czy też solidarnie powinny wnieść jeden wpis.
Tut. Sąd uznał, że wpis sądowy uiszczony w imieniu E. C. obejmuje solidarnie również osoby: M. B., K. D. oraz K. B. – W., albowiem w przedmiotowej sprawie występuje pomiędzy skarżącymi współuczestnictwo materialne, ponieważ są one współwłaścicielami jednej nieruchomości a więc w stosunku do niej posiadają te same prawa i obowiązki i uiszczenie przez jedną z nich wpisu sądowego zwolniło pozostałe z tego obowiązku.
Pozostałe natomiast osoby występujące po stronie skarżącej są właścicielami innych gruntów, w więc powinni uiścić wpis sądowy. Tym samym spoczywał na nich obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, czego nie uczyniły.
Brak uiszczenia wpisu stałego od skargi skutkuje odrzuceniem skargi w stosunku do skarżących C. L., J. L., J. L. albowiem stosownie do art. 221 cytowanej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Powołany przepis jednoznacznie wskazuje na ciążącym na adwokatach i radcach prawnych obowiązku należytego opłacania wnoszonych pism, które podlegają opłacie stałej, bez konieczności uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty we właściwej wysokości.
Za przyjęciem takiej zasady, jak podkreśla się w doktrynie, przemawia założenie, że profesjonalistom, a mianowicie adwokatom i radcom prawnym zakres i wysokość opłat stałych - wpisów w wysokości stałej - powinny być znane. Regulacja ta ma na celu usprawnienie i przyśpieszenie postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.