Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2004 r. Nr [...] Wojewoda K. na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) po rozpatrzeniu odwołania A. P. od decyzji Starosty M. z dnia [...] 2004 r. w sprawie utraty prawa do zasiłku, utrzymał w mocy zaskarżona decyzję.
W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, że A. P. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w M. dnia 2.10.2002 r. i na mocy decyzji Starosty M. uznana została za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku Utrata statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku nastąpiła od dnia 1.04.2003 r. z powodu podjęcia pracy.
Skarżąca ponownie zarejestrowała się dnia 6.10.2003 r. uzyskując status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku na okres uzupełniający zgodnie z art. 25 ust. 11 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W związku z podjęciem pracy utraciła ona z dniem 1.04.2004 r. po raz kolejny status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku
A. P. ponownie została zarejestrowana jako osoba bezrobotna dnia 6.10.2004 r. z prawem do zasiłku uzupełniającego zgodnie z art. 75 ust. 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, który utraciła decyzją Starosty Mogileńskiego od dnia 22.10.2004 r. z powodu upływu ustawowego okresu pobierania.
Skarżąca utraciła status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia pracy, zarejestrowała się w terminie 7 dni, a zatem w myśl art. 73 ust. 5 cytowanej ustawy miała prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosła A. P. uznając, że jest ona krzywdząca bowiem wykonywana przez nią praca w 2004 r. była pracą sezonową bez możliwości jej przedłużania, a przyznany zasiłek stanowił jej jedyne źródło dochodu.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn niż wskazane przez skarżącą.
Na wstępie zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sady te sprawują w zakresie swej właściwości kontrole działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Oznacza to, że Sad bada czy przy podejmowaniu decyzji administracyjnej, czy też innych aktów, nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego lub procesowego, przy czym rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270).
Podkreślić w tym miejscu należy, że zgodnie z treścią cytowanego wyżej przepisu podstawą wyrokowania przez Sąd są akta sprawy organu administracji publicznej rozumiane jako cały materiał faktyczny i dowodowy sprawy zgromadzony w postępowaniu obu instancji umożliwiający przeprowadzenie Sądowi kontroli do jakiej został ustawowo powołany. Tylko wyjątkowo, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie Sąd może przeprowadzić dowody uzupełniające i to tylko z dokumentów art. 106 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Zgodnie z art. 107 k.p.a. decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji.
W przedmiotowej sprawie przede wszystkim wskazać należy, iż z przedłożonych Sądowi akt nie wynika, która decyzja organu I instancji stanowiła przedmiot odwołania, bowiem w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] 2004 r. jako przedmiot rozpoznania odwołania wskazana została decyzja Starosty M. z dnia [...]2004 r. (bez określenia numeru przedmiotowej decyzji), której to w aktach administracyjnych brak.
Wprawdzie z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż skarżąca po raz kolejny utraciła decyzją Starosty M. od dnia [...]2004 r. prawo do zasiłku uzupełniającego, co w ocenie organu stanowi przedmiot odwołania, nie mniej bez oznaczenia decyzji a zwłaszcza jej daty - zgodnie z art. 107 k.p.a.
Wystąpienie powyżej omówionych braków w aktach sprawy administracyjnej, w sytuacji gdy Sąd zobowiązany jest wyrokować właśnie na podstawie akt spray, skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz wstrzymaniem wykonania tejże decyzji na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), bowiem nie można wykluczyć tego, iż organ administracji publicznej podjął rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie pomimo tego, że nie dysponował dokumentami, które były niezbędne do przeprowadzenia prawidłowego postępowania.