Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...] Burmistrz T., na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania pomocy dzieciom i uczniom w formie zasiłku losowego na cele edukacyjne, pomocy uczniom w formie wyjazdów terapeutyczno-edukacyjnych oraz pomocy dzieciom i uczniom w formie zajęć opiekuńczych i zajęć terapeutyczno-edukacyjnych w 2017 r. (Dz.U. z 2017 r. poz. 1554, dalej powoływanego jako rozporządzenie z dnia 18 sierpnia 2017 r.) odmówił skarżącemu T. C. przyznania pomocy w formie zasiłku losowego na cele edukacyjne dla będących uczniami dzieci skarżącego, tj. M. C. i J. C. Wskazując w uzasadnieniu decyzji, że w wyniku zdarzenia klęskowego w postaci nawałnicy w dniu 11 sierpnia 2017 r. zniszczeniu uległ budynek mieszkalny skarżącego, że w związku z tym otrzymał on pomoc w formie zasiłków celowych w łącznej kwocie 21.200 zł przyznanych na postawie art. 40 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej oraz, że w dniu 4 września 2017 r. wyraził zgodę na przyznanie zasiłku losowego na cele edukacyjne, organ I instancji stwierdził, że skarżącemu w świetle § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. nie przysługuje zasiłek celowy na cele edukacyjne, gdyż na mocy decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. i [...] września 2017 r. otrzymał zasiłki celowe na podstawie art. 40 ustawy o pomocy społecznej w łącznej kwocie przekraczającej 6000 zł, a warunkiem przyznania przedmiotowej pomocy jest uzyskanie zasiłku celowego do kwoty 6000 zł.
Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie, w którym zakwestionował rozstrzygnięcie organu I instancji. Skarżący wskazał, że otrzymał dwa zasiłki, tj. pierwszy w kwocie 6000 zł oraz drugi w kwocie 15.200 zł, który to został wcześniej pomniejszony o kwotę pierwszego zasiłku, że w § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. mówi się o kwocie zasiłku do 6000 zł, mając na uwadze Zasady udzielania, ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęski żywiołowej, określone przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji pismem z dnia 24 czerwca 2016 r. znak DOLiZK-IV-775-1/2016, które to zasady powinny stanowić właściwą podstawę decyzji o przyznaniu mu zasiłku w kwocie 6000 zł. Skarżący podniósł również, że zwrócił się do Ministerstwa Edukacji Narodowej Departamentu Wychowania i Kształcenia Integracyjnego w Warszawie z wnioskiem o dokonanie interpretacji przepisów i, że w odpowiedzi Dyrektor Departamentu Wychowania i Kształcenia Integracyjnego wskazała, że rozporządzenie nie wprowadza dodatkowych ograniczeń w uzyskaniu pomocy, w szczególności od dodatkowych zasiłków przyznawanych poszkodowanym rodzinom na podstawie kolejnych decyzji, wynikających z dalszego szacowania strat. Zdaniem skarżącego podstawę do przyznania zasiłku losowego na cele edukacyjne stanowi wymóg wydania decyzji o przyznaniu zasiłku celowego do 6000 zł.
Po rozpatrzeniu ww. odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. (SKO) decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, że w sprawie przyznano skarżącemu zasiłek celowy w kwocie 6000 zł na mocy decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. oraz w kwocie 15.200 zł na mocy decyzji z dnia [...] września 2017 r., że obie decyzje wydano na podstawie art. 40 ustawy o pomocy społecznej i, że tym samym łącznie przyznany skarżącemu zasiłek celowy wyniósł 21.200 zł. Przytaczając treść przepisów § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. SKO wskazało, że przyznanie zasiłku losowego na cele edukacyjne wymaga spełnienia m.in. określonego w tym przepisie warunku przyznania zasiłku celowego na podstawie art. 40 ustawy o pomocy społecznej w kwocie do 6000 zł. SKO stwierdziło, że w sprawie nie został spełniony ten warunek, gdyż, z akt sprawy wynika, że skarżącemu przyznano zasiłek celowy na kwotę 21.200 zł. Skoro przepis stanowi, że zasiłek losowy na cele edukacyjne może zostać przyznany w sytuacji, gdy kwota przyznanego zasiłku celowego nie przekracza kwoty 6000 zł, a skarżący otrzymał zasiłek celowy na kwotę 21.200 zł, to tym samym jak podsumował organ, nie było podstaw do przyznania mu zasiłku losowego na cele edukacyjne.
Jednocześnie SKO podkreśliło, że przepisy nie wskazują, iż kwota przyznanego zasiłku nie może przekraczać 6000 zł w pierwszej wydanej decyzji, a kolejne decyzje mogą zostać wydane na dalsze kwoty. Stanowią one natomiast, że zasiłek losowy na cele edukacyjne może zostać przyznany w sytuacji, gdy kwota przyznanego zasiłku celowego nie przekracza kwoty 6000zł. W ocenie Kolegium skoro przepis nie czyni rozróżnia, to tym samym organ nie ma podstaw do takiego rozróżniania. SKO podniosło również, że załączone do odwołania pismo MEN z dnia 13 października 2017 r. jest jedynie interpretacją, a nie przepisem prawa.
Na powyższa decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji SKO oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania, zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy tj. decyzji Burmistrza T. z dnia [...] października 2017 r., pisma Ministerstwa Edukacji Narodowej Departamentu Kształcenia Integralnego z dnia 13 października 2017 r., decyzji Burmistrza T. z dnia [...] września 2017 r., pisma Burmistrza T. z dnia [...] października 2017 r. (prawidłowo [...] października 2017 r.).
Skarżący zarzucił decyzji SKOK naruszenie art. 7, art. 77, art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie zebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie dokonanie wszechstronnej oceny materiału dowodowego oraz nie uwzględnienie treści dwóch decyzji administracyjnych i różnic jakie wynikają pomiędzy zasiłkami celowymi jakie zostały przyznane skarżącemu na podstawie tych decyzji (zasiłek celowy w kwocie 6.000 zł mający swoją podstawę w piśmie Ministra Sprawa Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 czerwca 2016 r. nr DOLiZK-IV-775-1/2016 nie podlega rozliczeniu w formie faktur vat i rachunków, a zasiłek celowy w kwocie 15.200 zł przyznany na podstawie pisma Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 sierpnia 2017 r. nr DOLiZK-IV-775-10/2017 podlega rozliczeniu w formie faktur vat i rachunków).
Skarżący zarzucił również decyzji SKO naruszenie § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. w zw. z art. 40 ustawy o pomocy społecznej poprzez błędną wykładnię polegającą na nieuprawnionym przyjęciu, że osobom nie przysługuje pomoc w formie zasiłku losowego na cele edukacyjne, jeżeli ich rodzinom została przyznana pomoc w formie zasiłków celowych na podstawie art. 40 ustawy o pomocy społecznej na kwotę powyżej 6000 zł, rozumianą jako łączna wysokość zasiłków celowych udzielonych skarżącemu i jego rodzinie, wynoszącą w sprawie 21.200 zł. Zdaniem skarżącego prawidłowa wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do wniosku, że jednym z warunków dla przyznania takiego zasiłku losowego jest wyłącznie samo przyznanie jednego konkretnego zasiłku celowego na podstawie art. 40 ustawy o pomocy społecznej w wysokości do 6000 zł. W ocenie skarżącego bez znaczenia jest fakt przyznania dodatkowych zasiłków celowych na podstawie kolejnych decyzji administracyjnych, gdyż nie było wolą ustawodawcy, aby 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. był rozumiany w ten sposób, że przyznanie kilku różnych zasiłków celowych, których suma przekracza wysokość 6000 zł, stanowi przesłankę do odmowy przyznania zasiłku losowego na cele edukacyjne.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, zważył co następuje
Stosownie do treści przepisów art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1066) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż w ramach dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać legalność rozstrzygnięcia zapadłego w danym postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego, nie mając uprawnienia do rozpoznania sprawy w oparciu o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w omawianym zakresie, Sąd stwierdził, że wniesiona w sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie.
Materialnoprawną podstawą podjętych w sprawie rozstrzygnięć stanowiły przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania pomocy dzieciom i uczniom w formie zasiłku losowego na cele edukacyjne, pomocy uczniom w formie wyjazdów terapeutyczno-edukacyjnych oraz pomocy dzieciom i uczniom w formie zajęć opiekuńczych i zajęć terapeutyczno-edukacyjnych w 2017 r. (Dz.U. z 2017 r. poz. 1554). Zgodnie z treścią przepisu § 2 ust. 1 wskazanego rozporządzenia pomoc w formie zasiłku losowego na cele edukacyjne, udziela się dzieciom realizującym w roku szkolnym 2017/2018 obowiązkowe roczne przygotowanie przedszkolne oraz uczniom uczęszczającym w roku szkolnym 2017/2018 do szkół wszystkich typów, z wyłączeniem szkół dla dorosłych, jeżeli ich rodzinom został przyznany zasiłek celowy na podstawie art. 40 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j Dz.U. z 2017 r. poz. 1769, ze zm., dalej powoływanej jako ups) w wysokości do 6000 zł w związku ze stratami poniesionymi w 2017 r. w wyniku wystąpienia nawałnic lub innych zdarzeń atmosferycznych, w szczególności huraganów, deszczy nawalnych, gradobicia lub powodzi.
Stosownie do § 3 ust. 1 w przypadku przyznania zasiłku celowego, o którym mowa w § 2 ust. 1, wójt (burmistrz, prezydent miasta) informuje rodziców dziecka lub ucznia (prawnych opiekunów), rodziców zastępczych lub osoby prowadzące rodzinny dom dziecka albo pełnoletniego ucznia o możliwości przyznania zasiłku losowego. Po wyrażeniu przez rodziców dziecka lub ucznia (prawnych opiekunów), rodziców zastępczych lub osoby prowadzące rodzinny dom dziecka albo pełnoletniego ucznia zgody na przyznanie zasiłku losowego wójt (burmistrz, prezydent miasta) sporządza listę dzieci i uczniów uprawnionych do otrzymania tego zasiłku i przyznaje im ten zasiłek.
W świetle treści przytoczonych regulacji rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. nie ulega wątpliwości, że przyznanie zasiłku losowego na cele edukacyjne zostało uzależnione od spełnienia kumulatywnych przesłanek określonych w § 2 ust. 1 i § 3 ust. 2 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r., tj. warunku aby dziecko uczęszczało do szkoły, rodzice wyrazili zgodę na przyznanie świadczenia, aby został przyznany zasiłek celowy na podstawie art. 40 ups, żeby został on przyznany w związku ze stratami poniesionymi w 2017 r. w wyniku wystąpienia nawałnic lub innych zdarzeń atmosferycznych, oraz żeby zasiłek celowy został przyznany w wysokości do 6000 zł. W sprawie nie budziło sporu, że w wyniku nawałnicy, która miała miejsce w nocy 11 sierpnia 2017 r. doszło do uszkodzenia budynku mieszkalnego skarżącego, że w związku ze stratą poniesioną w wyniku nawałnicy skarżący otrzymał zasiłek celowy na podstawie art. 40 ups, że dzieci skarżącego uczęszczają do szkoły oraz, że skarżący wyrazili zgodę na przyznanie zasiłku losowego na cele edukacyjne.
Sporna w sprawie była natomiast kwestia czy spełniony został w sprawie warunek przyznania zasiłku celowego w kwocie do 6000 zł, jak twierdzi skarżący, czy też warunek ten nie został spełniony, gdyż skarżący otrzymał zasiłek celowy w łącznej wysokości przekraczającej kwotę 6000 zł, jak twierdzą organy.
Odnosząc się do tej kwestii należy w pierwszej kolejności wskazać, że zgodnie z treścią art. 40 zasiłek celowy może być przyznany osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku zdarzenia losowego (ust. 1), klęski żywiołowej lub ekologicznej (ust. 2), niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi (ust. 3). Z przytoczonych regulacji wprost wynika, że przesłanką warunkującą przyznanie pomocy w ramach tego zasiłku jest poniesienie straty w wyniku m.in. klęski żywiołowej. W związku z tym, iż środki finansowe na usuwanie skutków klęsk żywiołowych pochodzą z rezerwy celowej budżetu państwa, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji określił Zasady udzielania, ze środków rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęski żywiołowej.
Zasady te zawarte zostały w piśmie z dnia 24 czerwca 2016 r. znak DOLiZK-IV-775-1/2016 oraz w piśmie z dnia 17 sierpnia 2017 r. znak DOLiZK-IV-775-10/2017, zmienionym pismem z dnia 29 sierpnia 2017 r. znak DOLiZK-IV-775-20/2017. W piśmie z dnia 24 czerwca 2016 r. określone zostały zasady udzielania pomocy finansowej w wysokości nie przekraczającej 6000 zł dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, które poniosły straty w gospodarstwach domowych i znalazły się w szczególnie trudnej sytuacji życiowej, w której nie mogą zaspokoić niezbędnych potrzeb bytowych w oparciu o posiadane środki własne.
Natomiast pismem z dnia 17 sierpnia 2017 r. ustanowione zostały zasady udzielania pomocy finansowej z przeznaczeniem na remont lub odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku zdarzenia klęskowego, w wysokości odpowiednio nie przekraczającej kwoty 20.000 zł (w szczególnych przypadkach 100.000 zł) oraz 200.000 zł. Należy zauważyć, że wskazane pisma organów rządowych określające cel zasiłku, jego wysokość, podstawę i sposób przekazania oraz rozliczenia, nie należą do źródeł prawa powszechnie obowiązującego i dlatego nie mogą być one samodzielną podstawą przyznania, bądź odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego. Podstawy takiej należy zawsze upatrywać w przepisach ustawy o pomocy społecznej, a zatem w art. 39 ust. 1 i 2 oraz art. 40 ust. 2 i 3 ups.
Z powyższego wynika, że podstawą prawą przyznania zasiłku celowego przyznawanego w związku ze stratą powstałą w wyniku zdarzenia klęskowego, finansowanego z rezerwy celowej z budżetu państwa, jest zawsze stanowiący źródło powszechnie obowiązującego prawa przepis ustawy o pomocy społecznej (art. 39 ust 1 i 2, art. 40 ust. 2 i 3 ups), a nie ww. pisma Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Niemniej pisma te w połączeniu z ww. źródłami powszechnie obowiązującego prawa obrazują sposób rozdysponowania środków publicznych pochodzących z rezerwy budżetu państwa na cele ukierunkowane na straty powstałe w wyniku klęski żywiołowej.
Zauważyć należy, że w § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. prawodawca wskazał wyraźnie na wymóg przyznania zasiłku celowego w wysokości do 6000 zł. Jak zaznaczono wyżej w ramach określonych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zasad udzielania ze środków rezerwy celowej budżetu państwa pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęski żywiołowej, przewidziane zostały w piśmie z dnia 24 czerwca 2016 r. zasady udzielania pomocy finansowej w wysokości nie przekraczającej 6000 zł z przeznaczeniem na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych. Odrębne zasady udzielania pomocy finansowej, w innej wysokości (do 20.000 zł oraz 200.000 zł), z odmiennym przeznaczeniem (na remont lub odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego) zostały przewidziane w piśmie z dnia 17 sierpnia 2017 r. Rację ma skarżący wskazując na odmienny charakter obu otrzymanych przez niego zasiłków celowych.
Inne jest bowiem ich przeznaczenie, inna wysokość i inne szczegółowe zasady rozdysponowania. Wsparcie przewidziane w ww. pismach nie jest tożsame i nie należy go w związku z tym sumować celem weryfikacji spełnienia warunków do przyznania zasiłku celowego na cele edukacyjne. W pismach tych mowa jest o dwóch różnych zasiłkach celowych mających odmienny charakter. Podkreślić należy również, że prawodawca wskazując w § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. na zasiłek celowy przyznany na podstawie art. 40 ups, posłużył się liczbą pojedynczą, co wskazuje że jego wolą nie było sumowanie wszystkich przyznanych na wskazanej podstawie prawnej zasiłków celowych w związku ze stratami poniesionymi w wyniku nawałnicy lub innego zdarzenia atmosferycznego.
W ocenie Sądu, skoro w § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. prawodawca wskazał na zasiłek celowy w kwocie do 6000 zł, a taki zasiłek został przewidziany wprost w piśmie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 czerwca 2016 r., i skoro prawodawca w przepisie tym posłużył się liczbą pojedynczą, a nie mnogą, to wbrew stanowisku organów, dla potrzeb oceny spełnienia warunków do przyznania zasiłku losowego na cele edukacyjne, nie ma znaczenia okoliczność czy skarżącemu zostały przyznane jeszcze inne zasiłki celowe z tytułu klęski żywiołowej, poza zasiłkiem celowym w wysokości do 6000 zł. W przepisie § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. akcent należy położyć na wymóg przyznania konkretnego świadczenia (tj. zasiłku celowego w wysokości do 6000 zł), które przewidziane zostało w piśmie z dnia 24 czerwca 2016 r., a nie na samą kwotę przyznanych odrębnymi decyzjami świadczeń w formie zasiłków celowych z tytułu klęski żywiołowej w postaci nawałnicy.
Oznacza to, że to brak otrzymania zasiłku celowego w wysokości do 6000 zł z tytułu straty poniesionej w 2017 r. w wyniku nawałnicy, a nie kwota zsumowanych zasiłków celowych przyznanych odrębnymi decyzjami, stanowi przesłankę negatywną, która wyklucza możliwość otrzymania zasiłku losowego na cele edukacyjne.
Z akt sprawy wynika, że skarżącemu w związku ze zdarzeniem klęskowym tj. nawałnicą mającą miejsce w nocy 11 września 2017 r., która spowodowała straty w jego gospodarstwie domowym oraz budynku mieszkalnym, przyznano zasiłek celowy w kwocie 6000 zł na mocy decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. opartej na przepisie art. 40 ust. 2 ups oraz piśmie z dnia 24 czerwca 2016 r. (zmiana decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...]), a także w kwocie 15.200 zł na mocy decyzji z dnia [...] września 2017 r. opartej na przepisie art. 40 ust. 2 ups oraz piśmie z dnia 17 września 2017. Jak wskazano oba przywołane pisma dotyczą świadczeń mających odmienny charakter, inne przeznaczenie, inne zasady przyznawania oraz inną wysokość.
Wskazane okoliczności nie pozwalają, zdaniem Sądu, na przyjęcie fikcji, że skarżący otrzymał na postawie art. 40 ust. 2 ups jeden zasiłek celowy w wysokości 21.200 zł. Zdaniem Sądu skarżący otrzymał dwa zasiłki celowe mające odmienny charakter. Okoliczność, że jedynym z tych świadczeń, jest zasiłek celowy w kwocie nie przekraczającej 6000 zł, przesądza że w sprawie spełniony został warunek z § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. przyznania zasiłku losowego na cele edukacyjne w postaci wymogu otrzymania zasiłku celowego na podstawie art. 40 ust. 2 ups w wysokości do 6000 zł.
Określonym wyraźnie przez prawodawcę w § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. warunkiem przyznania zasiłku losowego na cele edukacyjne jest wymóg przyznania zasiłku celowego na podstawie art. 40 ups w wysokości do 6000 zł. W sprawie warunek ten został spełniony, gdyż skarżący otrzymał taką pomoc decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. Prawodawca w żadnym przepisie rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. nie wskazał, że przyznane odrębnymi decyzjami zasiłki celowe w związku ze stratami poniesionymi w 2017 r. w wyniku wystąpienia nawałnicy lub innych zdarzeń atmosferycznych należy sumować. W przepisie § 3 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. określił natomiast wyraźnie, że samo przyznanie zasiłku celowego, o którym mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r., stanowi już podstawę do poinformowania przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) rodziców ucznia o możliwości przyznania zasiłku losowego, a następnie zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r., po wyrażeniu przez rodziców ucznia zgody na przyznanie zasiłku losowego, podstawę do sporządzenia listy dzieci i uczniów uprawnionych do otrzymania tego zasiłku oraz do przyznania im tego zasiłku, Oznacza to, że już samo przyznanie zasiłku celowego w kwocie do 6000 zł obliguje organ do podjęcia czynności określonych w § 3 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. To rozwiązanie prawne dodatkowo potwierdza, że brak jest podstaw do uznania, jak nieprawidłowo uczyniły to orzekające w sprawie organy, że prawodawca wprowadził dodatkowe ograniczenia w uzyskaniu zasiłku losowego na cele edukacyjne, w postaci wymogu sumowania kwot wszystkich uzyskanych zasiłków celowych.
Jedyną podstawą do przyznania zasiłku losowego na cele edukacyjne dotyczącą zasiłku celowego, jest wymóg przyznania zasiłku celowego na podstawie art. 40 ups w wysokości do 6000 zł. Skoro ten wymóg został w sprawie spełniony, to nie było podstaw do odmowy przyznania w sprawie zasiłku losowego na cele edukacyjne.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że orzekające w sprawie organy, dokonując nieprawidłowej wykładni § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r., niezgodnie z prawem stwierdziły, że skarżący otrzymał na podstawie art. 40 ust. 2 ups zasiłek celowy w wysokości przekraczającej kwotę 6000 zł, co wynikało z błędnego i nie opartego na treści ww. przepisu założenia, iż należy kwotę przyznanych skarżącemu odrębnym decyzjami zasiłków celowych skumulować.
Tym samym więc Sąd na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a. ppsa orzekł w punkcie 1 wyroku o uchyleniu zaskarżonej decyzji, jako naruszającej § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2017 r. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z motywów wyroku Sądu. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).