Uzasadnienie
Jadwiga K. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] 2002r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] 2002r. Nr. Utrzymaną w mocy decyzją Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych działając na podstawie art. 105 §1 kpa w zw. z art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.) umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wniosku o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego z powodu złożenia przez skarżącą wniosku po terminie wynikającym z art. 4 ust. 5 ustawy, tj. po dniu 31 grudnia 1999r.
Wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy Jadwiga K. wskazywała, że w powołanej w podstawie prawnej rozstrzygnięcia ustawie brak jest przepisu o terminie ograniczającym składanie wniosków.
Rozpatrując ponownie sprawę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie znalazł podstaw do zmiany decyzji z dnia [...] 2002r.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Jadwiga K. ponowiła zarzuty zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Postanowieniem z dnia 31 lipca 2002r. w sprawie nr II SA/Gd 1586/01 Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o udzielenie odpowiedzi na pytanie prawne, czy art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR (Dz. U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.) jest zgodny z art. 2 i 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Do chwili rozpatrywania niniejszej sprawy Trybunał Konstytucyjny nie udzielił odpowiedzi na powyższe pytanie.
Wobec powyższego Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od tego, czy przepis art. 4 ust. 5 przywoływanej wyżej ustawy zostanie uznany za zgodny z Konstytucją RP. Z tych też względów zawiesił postępowanie przed Sądem.
W dniu 17 czerwca 2003r. Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok sygn. akt P 24/02 (Dz.U Dz 2003r. Nr 110, poz. 1060), w którym orzekł, że art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395, z 1998 r. Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 28, poz. 257 oraz z 2001 r. Nr 154, poz. 1788) jest niezgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Z powyższych względów w dniu 24 marca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem sygn. akt. SA/Bd 238/03 podjął z urzędu zawieszone postępowanie przez Naczelny Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy w dniu 9 kwietnia 2003r. i w dniu 3 czerwca 2004r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia 4 lipca 2002r. na mocy art. 145 § 1 plt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Jednocześnie mając na względzie przepis art.152 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu oraz stosownie do art. 200 orzekł o kosztach postępowania sądowego.