Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. A. J., reprezentowany przez pełnomocnika A. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości albo w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 P.p.s.a. stanowi, iż postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
W tym miejscu należy wskazać, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (por. postanowienie NSA z dnia 15 stycznia 2015 r. sygn. akt I OZ 1236/14, LEX nr 1624317).
Jednocześnie brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 1403/14, LEX nr 1640573).
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, jednakże nie wskazała jakiejkolwiek okoliczności przemawiającej za wstrzymaniem powyższego rozstrzygnięcia a tym samym nie uzasadniła swojego wniosku. Również w treści skargi pełnomocnik nie odniosła się już w żaden sposób do powyższego wniosku a jedynie sformułowała zarzuty przeciwko zaskarżonemu postanowieniu, co uniemożliwia dokonanie przez Sąd oceny merytorycznej tego wniosku.
Sąd nie mógł zatem zweryfikować, czy uiszczenie przez skarżącego grzywny w kwocie [...]zł przed poddaniem zaskarżonego aktu kontroli sądowoadministracyjnej może wywołać dla niego skutki określone w powołanym przepisie, a więc sprowadzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wszak w razie ewentualnego wyeliminowania ww. postanowienia z obrotu prawnego uiszczona kwota będzie musiała zostać jemu zwrócona. Stosownie zaś do art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 z późn. zm.), w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. W myśl natomiast art. 126 tej ustawy, na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek, grzywny uiszczone lub ściągnięte w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone w wysokości 75% lub w całości. Sąd w niniejszym postępowaniu nie bada zaś legalności nałożonego obowiązku, który jest przedmiotem odrębnego postępowania w sprawie o sygn. II SA/Rz 1292/15.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.