Uzasadnienie
M. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 4 lutego 2022 r., nr SKO-4223/6/2021 w przedmiocie wyłączenia gruntu z produkcji rolniczej.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 10 maja 2022 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 20 czerwca 2022 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 19 września 2022 r. starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W piśmie z dnia 31 października 2022 r. skarżąca oświadczyła, że cofa wniesiony sprzeciw od decyzji SKO w Bydgoszczy.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 grudnia 2022r. skarżąca została zobowiązana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 maja 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 3 stycznia 2023 r.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji – a takim pismem jest bez wątpienia sprzeciw, złożony przez skarżącą w niniejszej sprawie (por. art. 230 § 2 p.p.s.a.) – pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przepis ten, na mocy art. 64b § 1 p.p.s.a., znajduje odpowiednie zastosowanie do sprzeciwu od decyzji.
Jak to już wyżej wskazano, skarżąca odebrała wezwanie do uiszczenia wpisu w dniu 3 stycznia 2023 r., zatem siedmiodniowy termin do jego uiszczenie upłynął z dniem 10 stycznia 2023 r. W zakreślonym przez Sąd terminie wpis sądowy nie został uiszczony.
Należy wskazać, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Strona może cofnąć skargę, jeżeli skutecznie wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie.
W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (vide: np. postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 3 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 237/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., sprzeciw odrzucił.