Uzasadnienie
Ewa T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję wymienioną wyżej, wskazując jako swój adres zamieszkania [...] Anglia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Na podstawie zarządzenia z dnia [...].2004 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez:
- 1. nadesłanie dziesięciu odpisów skargi,
- 2. uiszczenie wpisu w kwocie 500 zł.
Wezwanie pozostawiono w aktach w dniu [...] 2004 r. ze skutkiem doręczenia.
W wyznaczonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 299 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 – zwanej dalej p.p.s.a.) – strona zamieszkała za granicą, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń. W razie niedopełnienia tego obowiązku, pisma w postępowaniu sądowym pozostawia się w aktach ze skutkiem doręczenia.
Skarżąca Ewa T. nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy, ani też wnosząc skargę do Sądu nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń.
W konsekwencji miał do niej zastosowanie rygor polegający na tym, że skierowane do niej wezwanie o usunięcie braków formalnych skargi pozostawione zostało w aktach ze skutkiem doręczenia.
W ocenie Sądu zastosowanie trybu przewidzianego w art. 299 § 2 p.p.s.a. nie było uzależnione od wcześniejszego pouczenia skarżącej co do obowiązku ustanowienia pełnomocnika.
Do takiego wniosku prowadzi literalna wykładnia omawianego przepisu. Zauważyć bowiem trzeba, że o ile w procedurze cywilnej w art. 1135 wprost przewidziano obowiązek pouczenia strony przy pierwszym doręczeniu na adres zagraniczny o obowiązku ustanowienia pełnomocnika, to w art. 299 p.p.s.a. taki zapis pominięto. Trzeba założyć, że ustawodawca uczynił to w sposób celowy.
Jeżeli Sąd miałby obowiązek udzielenia skarżącemu stosownego pouczenia, to niewątpliwie wyrażone byłoby to wyraźnie w przepisie, tak jak to zrobiono w § 3 omawianego przepisu, w odniesieniu do uczestników postępowania. Chociaż rozwiązanie takie budzi wątpliwości, to jednak Sąd miał obowiązek zastosować przepis w obowiązującym brzmieniu.
W konsekwencji należało przyjąć, że po upływie siedmiu dni od daty złożenia wezwania do akt upłynął bezskutecznie termin wyznaczony na uzupełnienie braków formalnych skargi.
Wobec powyższego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.