Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 marca 2014 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy przyznał I. W. prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego. Pełnomocnik skarżącej radca prawny D. H. reprezentowała skarżącą zarówno w pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy jak i w drugiej instancji przed Naczelnym Sadem Administracyjnym sporządzając skargę kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu z dnia 12 czerwca 2014 r. o sygn. akt II SA/Bd 26/14 wraz z wnioskami o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718).
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 442,80 zł (łącznie z podatkiem VAT) stosownie do przepisu § 14 ust. 2 pkt 1 lit c oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) i pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Stawka ta w sprawach wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) cyt. rozporządzenia, wynosi 240 zł. Natomiast stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) cyt. rozporządzenia 50% tej stawki.
Mając na względzie powyższe, stosownie do art. 250 oraz 258 § 2 pkt 8) cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.