Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] 2019 r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] po rozpatrzeniu wniosku Z. i J. G. (dalej jako: "skarżący"), odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego dotyczącego rozbiórki garażu usytuowanego na działce nr [...], obręb [...] w [...]. Z ustaleń organu wynika, że przedmiotowy garaż zrealizowano w 1986 r. i jest on posadowiony na granicy z działką nr [...], stanowiącej współwłasność skarżących. Zrealizowano go bez wymaganego pozwolenia na budowę, jednak w wyniku postępowania naprawczego, zaistniały przesłanki do zalegalizowania tego obiektu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzję z [...].2008r., znak [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego garażu murowanego.
W ocenie organu I instancji nie było podstaw do wszczęcia postępowania dotyczącego rozbiórki przedmiotowego garażu z uwagi na fakt, że garaż został zalegalizowany w wyniku przeprowadzonego postępowania naprawczego. Uzyskana przez inwestora decyzja o pozwoleniu na użytkowanie wiąże organy, co skutkuje brakiem podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] 2018 r., nr [...], po rozpoznaniu zażalenia Z. i J. G., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, że analiza akt przedmiotowej sprawy wykazała, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] [...] 2008 r. wydał decyzję [...], którą nałożył na inwestorów - Z. i H. K., obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego - garażu murowanego, położonego na działce nr [...] (obecnie [...]), obręb [...] przy ul. [...] w [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2008 r., [...]. Skargę Z. i J. G. na wspomniane rozstrzygnięcie z [...] 2008 r. wyrokiem z dnia 9 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 759/08 oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy. Inwestorzy, decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...].2008 r., znak [...], uzyskali pozwolenie na użytkowanie przedmiotowego garażu.
Jak wskazał organ II instancji, z uwagi na wydane rozstrzygnięcie w sprawie legalizacji samowolnie wybudowanego garażu organ nie miał podstaw do ponownego wszczynania postępowania administracyjnego w tej samej sprawie. WINB dodał, że wystąpienie nowych okoliczności mogących mieć znaczenie dla sprawy budowy przedmiotowego garażu może, co najwyżej, stanowić przesłankę zainicjowania postępowania nadzwyczajnego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższe rozstrzygnięcie skarżący zarzucili rażące naruszenie przepisów prawa budowlanego, prawa własności, prawa geodezyjnego i przepisów dot. hipoteki i ksiąg wieczystych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.
Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia prawidłowości odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania nakazu rozbiórki garażu.
Podstawą rozstrzygnięcia w sprawie był art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) – dalej jako: "k.p.a.", z którego wynika, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 k.p.a., zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że przez inne uzasadnione przyczyny należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie lub gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym.
W świetle powyższego, wniesienie żądania w sprawie, w której toczyło się postępowanie przed właściwym organem administracji, jest przesłanką uzasadniającą wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że takie postępowanie, dotyczące samowolnie wybudowanego garażu na działce nr [...] położonej w [...], było już prowadzone. Zakończyło się ono wydaniem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] decyzji z dnia [...] 2008 r. nakładającej na inwestorów obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu. Wspomniane rozstrzygnięcie PINB zostało otrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2008 r., która to była przedmiotem skargi do tut. sądu, oddalonej następnie wyrokiem z dnia 9 grudnia 2008 r. wydanym w sprawie o sygn. II SA/Bd 759/08. Ponieważ skarżący nie wnieśli skargi kasacyjnej od wskazanego wyroku WSA, orzeczenie to uprawomocniło się, co z kolei implikuje ustalenie, że decyzja o nałożeniu obowiązku uzyskania przez inwestorów pozwolenia na użytkowanie garażu weszła do obrotu prawnego. Rozstrzygnięcie to stanowi zatem ostateczne zakończenie sprawy administracyjnej w przedmiocie budowy garażu w warunkach samowoli budowlanej.
Mając powyższe na uwadze zgodzić się należy ze stanowiskiem organów obu instancji, że w przedmiotowej sprawie zaistniały podstawy do zastosowania art. 61a § 1 k.p.a. i odmowy wszczęcia postępowania, z uwagi na to, że w sprawie toczyło się już postępowania administracyjne zakończone ostateczną decyzją pozostająca w obrocie prawnym.
Podkreślić należy, że niezadowolenie skarżących z przebiegu prowadzonego wcześniej postępowania i istnienie, w ich ocenie, okoliczności uzasadniających rozbiórkę przedmiotowej samowoli zamiast jej legalizację, nie może skutkować prowadzeniem przez organu kolejnego postępowania w tym zakresie. Jak słusznie podniósł organ odwoławczy, zarzuty strony skarżącej dotyczące prawidłowości decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2008r. nie mogły być przedmiotem oceny przez organy w niniejszej sprawie. Na etapie stosowania art. 61a § 1 K.p.a. organ bada jedynie kwestie formalnoprawne, analizując, czy istnieją podstawy do wszczęcia postępowania w przedmiocie zgłoszonego wniosku. Nie zajmuje się natomiast analizą zasadności wniosku.
Reasumując powyższe stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a przedstawiona przez organ II instancji wykładnia przepisów prawa oraz argumentacja zasługują na uwzględnienie.
Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r., poz. 1302), oddalił skargę.