Uzasadnienie
Pismem datowanym na dzień [...] października 2006 r. (złożonym w dniu [...] października) skarżący A.K. zwrócił się do Rady Powiatu w [...] o "wywarcie wpływu" na Starostę [...], który jego zdaniem dopuścił się nadużycia władzy polegającego m.in. na wydaniu zarządzenia w przedmiocie udzielania pożyczek z [...] o treści, która uniemożliwiła pozytywne rozpatrzenie wniosku skarżącego o pożyczkę. Skargę tą skarżący uzupełnił w dniu [...] grudnia 2006r., domagając się jej rozpatrzenia przez Radę.
Zaskarżoną uchwałą z dnia [...] grudnia 2006 r., na podstawie art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592; z późn. zm.) oraz art. 229 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r.; Nr 98, poz. 1071; z późn. zm.; w skrócie nazywanej "k.p.a.) Rada Powiatu w [...] uznała za częściowo zasadną skargę A.K. na działalność Starosty [...].
W dniu [...] marca 2009 r. A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o stwierdzenie nieważności powyższej uchwały Rady Powiatu [...], domagając się wykazania jako niezgodnego z prawem postępowania Rady od dnia [...] października 2006 r., tj. od momentu kiedy złożył skargę w przedmiocie nadużycia władzy przez Starostę.
W odpowiedzi na skargę Rada wniosła o jej odrzucenie. Organ podniósł, że skarga została złożona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu wskazanego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm., w skrócie nazywanej "p.p.s.a."). Uchwała Rady została doręczona skarżącemu w dniu [...] stycznia 2007 r, a tym samym termin trzydziestodniowy upływał w dniu [...] lutego 2007 r. Tymczasem skarga została złożona dopiero w dniu [...] marca 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sąd administracyjny jest zatem władny kontrolować działanie organów administracji publicznej tylko o ile zostały one podjęte w którejś z wyżej wymienionych form.
Jak wynika z treści skarżonej uchwały (w tym z przywołanej podstawy prawnej) jest ona wyrazem rozpatrzenia skargi na działania Starosty Powiatu, przy czym skarga ta miała charakter skargi złożonej w trybie wnioskowo – skargowym uregulowanym w Dziale VIII k.p.a. Rozpatrzenie przez Radę Powiatu tego typu skargi nie następuje w którejś z form wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Kontrola podjętej w tym przedmiocie uchwały nie leży zatem we właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r., sygn. akt II SAB/Wa 193/04, opublikowane w elektronicznym Systemie Informacji Prawnej LEX pod nr 165916 oraz postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1785/06, opubl. w LEX pod nr 320599).
Ze względu na powyższe, niezależnie od kwestii, czy skarga została złożona w terminie, na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 3 § 2 p.p.s.a. Sąd był zobowiązany skargę odrzucić.