Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] Prezydent Miasta T., działając na podstawie art. 2 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1, art. 12 ust. 1-3, ust. 4 pkt 2, art. 16 i art. 23 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 721, ze zm.) oraz art. 104 i art. 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) na wniosek Miejskiego Zarządu Dróg w T., zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonych w liniach rozgraniczających teren inwestycji, w jednostce ewidencyjnej Miasta T., w sprawie lokalizacji drogi publicznej dla inwestycji: "Rozbudowa ulicy G. w T.".
Kierując powyższą decyzję do stron postępowania oraz do wiadomości podmiotom zainteresowanym organ oświadczył, że osoby fizyczne zostały zawiadomione w trybie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 721 ze zm.). Okoliczność powyższą potwierdziło obwieszczenie Prezydenta T. z dnia [...] lipca 2008 r., którym zawiadomiono o wydanej decyzji. W pouczeniu obwieszczenia o zawiadomieniu zawarta została informacja, że zgodnie z art. 49 kpa, zawiadomienie uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia, w związku z czym w terminie 7 dni od dnia dokonania ogłoszenia strony mogą zapoznać się z aktami sprawy, uzyskać wyjaśnienia w sprawie, składać wnioski i zastrzeżenia. W pouczeniu poinformowano również o miejscu tych akt i wskazano adres oraz numery telefonów kontaktowych.
Zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2008 r. o wydaniu decyzji zawiadomiono strony postępowania wg rozdzielnika znajdującego się w aktach sprawy. W zawiadomieniu pouczono, iż w terminie 7 dni od daty dokonania ogłoszenia strony mogą zapoznać się z aktami sprawy, uzyskać wyjaśnienia w sprawie, składać wnioski i zastrzeżenia. Zawiadomienie o wydaniu powyższej decyzji skarżący odebrał [...] lipca 2008 r. (potwierdzenie odbioru w aktach).
Następnie w dniu [...] sierpień 2008 r. w urzędzie pocztowym (data stempla na kopercie) skarżący reprezentowany przez adwokata A. G. złożył odwołanie od decyzji Prezydenta T. z dnia [...] czerwca 2008 r.
Wydanej decyzji zarzucił:
- 1. naruszenie art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 24 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z dnia 10 maja 2003 r. w zw. z art. 5 ust. 9 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane,
- 2. naruszenie art. 7 kpa poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i prawnego oraz w konsekwencji działanie wbrew interesowi tak prywatnemu jak i publicznemu,
- 3. naruszenie art. 1 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w związku z art. 1 ustawy o drogach publicznych poprzez niewłaściwą interpretację oraz błędne zastosowanie, polegające na przyjęciu, prywatny pas gruntu podlega pod jedną z ustawowych kategorii wskazanych w art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych,
- 4. naruszenie art. 7 kpa w zw. z art. 21 Konstytucji RP i w zw. z art. 140 Kc poprzez błędną interpretację oraz niezastosowanie, polegające na nieuwzględnieniu prawa własności i dokonaniu wywłaszczenia bez koniecznej ku temu potrzeby.
Z uwagi na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W związku z wniesionym odwołaniem postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 oraz art. 261 § 4 pkt 1 kpa, art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 154, poz. 958), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Organ uzasadnił, że złożenie odwołania przez pełnomocnika skarżącego nastąpiło po terminie. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] sierpnia 2008 r., wraz odwołaniem nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z uwagi na powyższe organ II instancji stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Na powyższe postanowienie J. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., w której wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania. Powtórzył jednocześnie zarzuty podniesione wcześniej w odwołaniu.
W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując jednocześnie stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zarzuty w niej zawarte nie dotyczą przedmiotu sprawy jakim jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia do wniesienia odwołania.
Sąd administracyjny, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest realizowana jedynie co do oceny legalności zaskarżonego postanowienia.
Bezspornym w niniejszej sprawie jest fakt dokonania zawiadomienia o wydaniu decyzji o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonych w liniach rozgraniczających teren inwestycji, w jednostce ewidencyjnej Miasta T., w sprawie lokalizacji drogi publicznej dla inwestycji: "Rozbudowa ulicy G. w T.".
W sprawie niniejszej przedmiotem skargi jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Rozpoznając zatem skargę należy przede wszystkim ustalić, czy doszło tak jak orzekł organ II instancji do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] czerwca 2008 r. z przekroczeniem terminu na jego wniesienie.
W tym celu należy przeanalizować treść przepisów o przysługujących środkach zaskarżenia od powyższej decyzji, terminach na wniesienie zaskarżenia oraz doręczeniach decyzji w przedmiotowej sprawie.
Zgodnie z art. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych do postępowania w sprawach o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy.
Zastrzeżonym przepisem będzie art. 7 ust. 2 powołanej ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, który m.in. stanowi że, starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi wnioskodawcy oraz zawiadamia o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi oraz w prasie lokalnej. Ponadto wysyła zawiadomienie o wydaniu decyzji o lokalizacji drogi dotychczasowemu właścicielowi na adres określony w ewidencji gruntów.
Natomiast art. 9 ust. 1 pkt 1 tej ustawy określa, że od decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi stronie służy odwołanie do wojewody w przypadku wydania decyzji przez starostę.
Termin na wniesienie odwołania wynika natomiast z art. 129 § 2 kpa w zw. z art. 4 cyt. ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Odwołanie zatem wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu w dniu [...] lipca 2008 r., o czym świadczy znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenie odbioru podpisane przez skarżącego osobiście.
Czternastodniowy termin na wniesienie odwołania upłynął w dniu [...] sierpnia 2008 r. Odwołanie natomiast zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu [...] sierpnia 2008 r. (data stempla na kopercie). Oznacza to, że zostało wniesione po terminie. Skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Z uwagi na powyższy stan faktyczny i prawny organ odwoławczy postąpił zgodnie z prawem wydając zaskarżone postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Zgodnie bowiem z art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
To właśnie ten przepis stanowił podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy zbadał z urzędu zachowanie terminu do wniesienia odwołania. Stwierdzenie wniesienia odwołania w terminie jest koniecznym warunkiem merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji, i co w konsekwencji wyłącza dopuszczalność jej skontrolowania w zwyczajnym postępowaniu odwoławczym.
W świetle powyższego zarzuty podniesione w skardze przeciwko decyzji organu I instancji nie były przedmiotem oceny Sądu.
Z uwagi na zaprezentowany stan faktyczny i prawy WSA w B. działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę jako nieuzasadnioną.