Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 25 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 29/11

Uzasadnienie

Pismem z dnia 22 grudnia 2010r. M.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na Starostę [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący w piśmie z dnia 28 stycznia 2011r. wskazał, iż skarga jego została złożona w trybie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Jednocześnie kolejnym pismem, również datowanym na dzień 28 stycznia 2011r. skarżący wskazał, iż skarga wniesiona w niniejszej stanowi skargę na decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2007r. nr [...] o pozwoleniu na budowę. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 lutego 2011r. skarga na decyzję z dnia 30 maja 2007r. zarejestrowana została pod odrębną sygnaturą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a").

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Jak wynika z akt sprawy, złożone przez M.R. pismo jest skargą na działanie Starosty [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę.

Zgodnie z treścią art. 227 kpa, przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw." Przepis ten zamieszczony jest w Rozdziale 2 zatytułowanym "Skargi" Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - Kodeks postępowania administracyjnego (kpa), który to Dział VIII kpa nie należy do kognicji sądów administracyjnych.

W tym stanie rzeczy zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych stanowiskiem, sprawy rozpoznawane przez organy administracji publicznej w trybie działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczącego skarg i wniosków, nie podlegają kognicji sądowoadministracyjnej (vide: postanowienie z dnia 31 grudnia 2007 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 586/07, czy postanowienie z dnia 24 listopada 2006 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 948/06). Zgodnie wyrażonym w tej materii poglądem sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.) (...), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ze względu na niewłaściwość, orzekł jak w sentencji postanowienia.