Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 5 lipca 2011r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił bez rozpoznania wniosek K. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w sprawie ze skargi K. L. i D. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego wpisu w ewidencji gruntów i budynków.
Do wniesionego od powyższego zarządzenia sprzeciwu skarżąca załączyła wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, z którego wynika, iż skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, osiągając comiesięczny dochód ze świadczenia emerytalnego w wysokości 1,177 zł brutto. Skarżąca wskazała, iż posiada dom o powierzchni 75m² oraz nieruchomość rolną o powierzchni 4,43 ha, nie zadeklarowała przy tym żadnego innego majątku i posiadanych oszczędności. Jak ponadto wynika z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca uiszcza alimenty w wysokości 600 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Na wstępie należy zauważyć, iż przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym określono wart. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie, z którym przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na zainteresowanym. To strona bowiem powinna we wniosku wykazać, że istnieje przesłanka pozytywna dla przyznania prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony rzetelnie i powinny w nim się znaleźć wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę w tym zakresie.
Analiza podanych przez skarżącą okoliczności pozwala na stwierdzenie, że wykazała ona zasadność swego wniosku. Jak wynika z przedłożonego przez skarżącą formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca osiąga dochód niższy od minimalnego wynagrodzenia w 2010r. wynoszącego 1.317 zł., co wynika z obwieszczenia Prezesa Rady Ministrów z dnia z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2010 r. (M.P. Nr 48, poz. 709), wydanego na podstawie art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314). Dochód skarżącej w całości wykorzystywany jest na bieżące utrzymanie siebie i córki, wobec czego nie posiada ona żadnych środków, które mogłaby przeznaczyć na zrealizowanie przysługującego jej prawa do sądu. W sytuacji takiej uznać należy, iż strona skarżąca nie jest w stanie żadnych dodatkowych kosztów związanych z postępowaniem sądowym, w związku z czym należało na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec o przyznaniu wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.