Uzasadnienie
Decyzją z [...] 2005 r. Wojewoda [...] uchylił w części decyzję Prezydenta G. z [...] 2004 r. w przedmiocie uchylenia decyzji własnej z [...] 2003 r. i z [...] 2004 r., pozbawienia skarżącej statutu osoby bezrobotnej od 1 maja 2002 r. i pozbawienia jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 1 maja 2002 r. Decyzja organu I instancji uchylona została w części dotyczącej daty pozbawienia statutu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, którą Wojewoda [...] ustalił od dnia 22.05.2002 r., a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.
Organ odwoławczy rozstrzygnięcie swoje oparł o następujące ustalenia i rozważania:
B. L. została zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. w dniu [...]2002 r. jak osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych, przyznanym od dnia 10.04.2002 r. Na tę okoliczność została wydana decyzja Prezydenta G. z dnia [...]2002 r., nr [...].
W dniu [...]2003 r. została wydana decyzja Prezydenta G., w której organ orzekł o utracie przez B. L. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]2003 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.
Następnie w dniu [...]2004 r. organ I instancji orzekł o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej z dniem 18.02.2004 r. z powodu nie stawienia się w wyznaczonym dniu w Urzędzie i nie usprawiedliwienia w ciągu 5-ciu dni przyczyny niestawiennictwa.
Prezydent G. po podjęciu w dniu [...]2004 r. wiadomości o uzyskaniu przez B. L. renty z tytułu niezdolności do pracy decyzją z dnia [...]2004 r. uchylił w/w decyzję z dnia [...]2003 r. oraz z [...]2004 r. i pozbawił stronę statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]2002 r.
Od powyższej decyzji B. L. wniosła odwołanie.
Powiatowy Urząd Pracy w G. został poinformowany pismem Z. z dnia [...]2004 r., że wyrokiem Sądu Bogumile L. została przyznana renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy za okres od [...]2002 r. do [...]2002 r. W związku z tym Dyrektor PUP poinformował ZUS pismem z dnia 26.11.2004 r. o kwocie zasiłku, która została stronie wypłacona, a która zgodnie z art. 78 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy podlega zwrotowi na konto Funduszu Pracy. Następnie w dniu 26.11.2004 r. do PUP wpłynęło pismo korygujące, w którym ZUS zwraca się o podanie kwot do refundacji za pełnie miesiące, tj. za maj i wrzesień 2002 r. Ponownie Dyrektor PUP pismem z dnia 27.11.2004 r. dokonał przeliczenia kwoty zasiłku za wskazane pełne miesiące.
B. L. została decyzją Prezydenta G. z dnia [...]2004 r. pozbawiona statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia 01.05.2002 r. Jednocześnie tą decyzją uchylono wcześniejsze decyzje z dnia [...]2003 r. i [...]2004 r.
Strona w odwołaniu od decyzji z dnia [...]2004 r. wskazuje, iż nie powinna być pozbawiona prawa do zasiłku "za cały okres", lecz jedynie za okres kiedy otrzymała rentę. Do odwołania B. L. dołączyła decyzję ZUS z dnia [...]2004 r., z której wynika, iż wyrokiem Sądu z dnia 05.10.2004 r. strona została uznana za częściowo niezdolną do pracy na okres od 22.05.2002 r. do 05.09.2002 r.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy osoba, która nabyła prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy nie spełnia przesłanek osoby bezrobotnej, a prawo do renty B. L. nabyła od dnia [...]2002 r. Dlatego też organ II instancji stoi na stanowisku, że B. L. status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku winna utracić od dnia 22.05.2002 r. Organ I instancji właściwie uchylił swoje własne decyzje z dnia [...]2003 r. i [...]2004 r. wskazując jednakże nieprawidłowo na datę utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia [...]2002 r. Dla faktu utraty statusu osoby bezrobotnej, a tym samym prawa do zasiłku nie mają znaczenia wzajemne rozliczenia między Powiatowym Urzędem Pracy w G. i Zakładem Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. Wskazać należy, że zasiłek pobrany przez stronę w okresie od 10.04.2002 r. do 09.04.2003 r. był świadczeniem przyznanym i wypłaconym zgodnie ze stanem faktycznym i prawnym w dacie jego wydania i B. Lisowska nie jest zobowiązana do jego zwrotu.
W skardze złożonej do Sądu, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak wynika z treści skargi. Wywodziła, że okres pozbawienia jej statusu osoby bezrobotnej, jak i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, powinien obejmować jedynie czas jej uprawnienia do okresowej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, tj. do 5 września 2002 r. W ocenie skarżącej, wskutek nieprzysługiwania jej prawa do renty od 6 września 2002 r., posiada ona od tego okresu, nadal status osoby bezrobotnej, czego nie chcą uznać organy.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Ustosunkowując się do zawartego w skardze domagania uznania skarżącej za osobę bezrobotną od 6 września 2002 r., organ odwoławczy wyjaśnił, że kwestia ta nie była przedmiotem rozstrzygnięcia organów obu instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało uznać za zasadną.
Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270), zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję należało stwierdzić, że nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi, zgodnie za art. 134 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), Sąd zwrócił uwagę na uchybienie, które nie było objęte zarzutami skarżącego, a sprowadzało się do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Jak wynika z decyzji organu I instancji, podstawą prawną uchylenia poprzednio wydanych decyzji i ponownego rozstrzygnięcia o istocie sprawy były przepisy art. 151 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Przepis art. 151 § 1 pkt 2 kpa stanowi, że organ administracji publicznej uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 kpa lub art. 145 a kpa i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Wskazaną w decyzji pierwszoinstancyjnej podstawą uchylenia był art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Stanowi on, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli - wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Jakkolwiek organy obu instancji, wbrew przepisowi art. 107 § 1 kpa, nie przedstawiły uzasadnienia prawnego rozstrzygnięcia, nie wskazując, ani nie odnosząc się do tego, jakie to zaistniały w sprawie nowe okoliczności i czy pozwalają one zakwalifikowanie ich do okoliczności w rozumieniu w/w przepisu, to jednak z przytoczonego stanu faktycznego sprawy należało wywnioskować, że okolicznościami tymi jest fakt uzyskania przez skarżącą prawa do renty, (co nastąpiło dnia 25 listopada 2004 r.), albowiem fakt ten ujawniony został dopiero po wydaniu decyzji z 31.03.2003 r. i z 26.02.2004 r.
W ocenie Sądu fakt ten nie stanowi jednak nowej okoliczności w rozumieniu przepisu art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Przepis ten wymaga bowiem by nowa okoliczność, nie znana organowi, który wydał decyzję, istniała w dniu jej wydania. Takiego warunku nie spełnia natomiast przytaczana przez organy okoliczność uzyskania prawa do renty, albowiem nie istniała ona w dniu wydania w/w decyzji z [...]2003 r. i z [...]2004 r.
W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzonego naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.145 §1 pkt 1lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.