Uzasadnienie
K. D., studentka pedagogiki IV roku, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu [...] w T. z dnia [...] 2004r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komisji Stypendialnej Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu [...] w T. z dnia [...] 2004r. w przedmiocie nieprzyznania stypendium socjalnego oraz niezwiększenia stypendium z tytułu zamieszkiwania w domu studenckim.
Organ w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji powołał się na art. 152, art. 152a, art.. 152c, art. 152h ustawy z dnia 12 września 1990r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385, ze zm.), § 15, § 16, §17 Regulaminu przyznawania pomocy materialnej studentom UMK z 2004r. oraz art. 138§ 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.)
Strona pismem z dnia 19 października 2004r. wystąpiła do Wydziałowej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu [...] w T. z wnioskiem o przyznanie stypendium socjalnego oraz o zwiększenie stypendium socjalnego w związku z ponoszeniem dodatkowych kosztów z tytułu zakwaterowania w domu studenckim w roku akademickim 2004/2005.
Decyzją z dnia [...] 2004 r. Wydziałowa Komisja Stypendialna Uniwersytetu [...] odmówiła przyznania stypendium socjalnego w roku akademickim z uwagi, iż skarżąca nie załączyła do wniosku o przyznanie stypendium zaświadczenia z urzędu skarbowego o dochodach brata, który był wyszczególniony we wniosku.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca zarzuciła to, że wydanie decyzji odmownej nie zostało poprzedzone wezwaniem przez komisję do usunięcia braków formalnych na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, który w myśl § 26 pkt 4 Regulaminu przyznawania pomocy materialnej studentom [...], stosuje się do decyzji podjętych przez wydziałową komisję stypendialną.
Ponadto decyzja zawiera liczne braki formalne, które jej zdaniem skutkują wadliwością, takie jak: brak nr, czy też brak uzasadnienia prawnego i wyczerpującego uzasadnienia faktycznego. Jak wywodzi w odwołaniu uzasadnienie stanowi integralną część decyzji i jego zadaniem jest wszechstronne wyjaśnienie zawartego w niej rozstrzygnięcia (wyrok NSA z 13.02.1984 r., II SA 1790/83).
Decyzja nie zawiera podpisu z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jej wydania. Z powyższych względów skarżąca wniosła o jej uchylenie.
Organ II instancji nie uwzględnił odwołania i utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne.
W treści uzasadnienia podał, że przepis art. 152 ust. l ustawy o szkolnictwie wyższym określa rodzaje pomocy materialnej ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa o jakie może ubiegać się student. Są to:
- l) stypendium socjalne,
- 2) stypendium za wyniki w nauce lub sporcie,
- 3) stypendium ministra za osiągnięcia wybitne,
- 4) stypendium ministra za wybitne osiągnięcia sportowe,
- 5) zapomogi.
Ponadto na mocy art. 152 ust. 2 i 3, student może ubiegać się o zakwaterowanie w domu studenckim uczelni siebie, a także małżonka i dziecka, może też ubiegać się o wyżywienie w stołówce studenckiej.
Przepis art. 152h ustawy o szkolnictwie wyższym stanowi, że szczegółowy regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania stypendiów socjalnych, stypendiów za wyniki w nauce lub sporcie oraz zapomóg, w tym szczegółowe kryteria przyznawania pomocy materialnej, wzór wniosku o stypendium socjalne oraz sposób w jaki zostanie udokumentowana sytuacja materialna studenta ustala rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego, a w nowo utworzonej uczelni rektor na okres roku. Na podstawie powyższego przepisu został ustalony Regulamin przyznawania pomocy materialnej studentom [...] z 2004 r.
Organ powołał przepis § 17 ust. l Regulaminu przyznawania pomocy materialnej studentom [...], który przewiduje, że terminem na złożenie wniosku o przyznanie stypendium socjalnego wraz z wszystkimi wymaganymi dokumentami jest 25 października, wnioski złożone po upływie tego terminu nie podlegają rozpatrzeniu, a termin do złożenia wniosku nie podlega przywróceniu. Powyższy przepis jest terminem o charakterze materialnym, a jego przekroczenie niweczy możliwość merytorycznego rozpatrzenia wniosku stron, gdyż został on złożony po terminie.
W rozpatrywanej sprawie organ stwierdził, że brakujące dokumenty zostały dostarczone po terminie przewidzianym przez regulamin przyznawania pomocy materialnej studentom [...], lub wnioskodawca nie dostarczył ich wcale. Z powyższych względów Wydziałowa Komisja Stypendialna Uniwersytetu [...] wydała decyzję odmawiającą przyznania stypendium socjalnego w roku akademickim 2004/2005, gdyż decyzja pierwszoinstancyjna została wydana zgodnie z wszystkimi wymogami prawa.
W skardze do Sądu skarżąca podniosła te same argumenty co w odwołaniu szerzej je argumentując i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Organ w udzielonej odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji z wnioskiem o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej dokonywaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Katalog spraw przewidzianych do kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne zawarty został w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.)- dalej P.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że kontrolą sądów administracyjnych objęte są decyzje administracyjne.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie postępowanie odwoławcze prowadzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. obarczone jest błędami, które skutkują uchyleniem zaskarżonej decyzji. Są to uchybienia, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd stwierdził, że wniosek o przyznanie stypendium nie zawiera adnotacji o jego wpływie.
Okoliczność powyższą pomijają organy stypendialne w wydanych decyzjach. Sąd przyjął, że wniosek ten został złożony w dacie określonej przez skarżącą, tj. w dniu 19 października 2004r.
Oceniając datę złożenia wniosku oraz ostateczny termin na jego złożenie Sąd stwierdził,że organ stypendialny w dacie przyjęcia wniosku nie przeprowadził wstępnej jego weryfikacji pod kontem kompletności wniosku, gdy był jeszcze na to czas, aby wezwać skarżącą o uzupełnienie brakujących dokumentów.
Powyższy tryb postępowania znajduje swoje umocowanie w z art. 161ust.1 ustawy o szkolnictwie wyższym z którego wynika, że do decyzji podjętych przez organ uczelni w indywidualnych sprawach studenckich, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego.
Przepis ust. 1 zdanie pierwsze stosuje się także do decyzji podjętych przez komisję stypendialną i odwoławczą komisję stypendialną, o których mowa w art. 152a ust. 3.
Przepis ten ma zastosowanie do decyzji administracyjnych wydawanych w sprawach wniosków o przyznanie stypendium socjalnego.
Odpowiednio nakazane stosowanie przepisów administracyjnych zawartych w kodeksie postępowania administracyjnego do decyzji podjętych przez komisję stypendialną i odwoławczą komisję stypendialną w sprawach dotyczących stypendium socjalnego oznacza, że należy stosować całą procedurę poprzedzającą wydanie decyzji administracyjnej.
W rozpoznawanej sprawie należało więc niekompletny wniosek poprzedzić uprzednim wezwaniem do usunięcia jego braków, tym bardziej, że był ku temu czas.
Organ I instancji nie uczynił tego, co zdaniem Sądu było wadliwe.
Organ II instancji, mimo, iż skarżąca w odwołaniu podnosiła powyższe uchybienie jako zarzut uznał, iż działanie organu I instancji było zgodne z przepisami prawa. Ponadto organ II instancji nie potraktował przedmiotowej sprawy jako sprawy indywidualnej z zakresu administracji publicznej.
Swoje rozstrzygniecie wydał na gotowym druku uzupełniając odpowiednio elementy odnośnie określenia strony i dat. Taki sposób postępowania przy rozstrzyganiu w sprawie wskazuje, że organ wydając decyzję nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty, czym narusza przepis art. 104 § 2 Kpa.
Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja narusza art. 107 § 1 i 3 kpa, w sposób który miał istotny wpływ na wynik sprawy. Dla jej poprawności niezbędne jest, aby pomiędzy rozstrzygnięciem decyzji, a jego uzasadnieniem prawnym i faktycznym istniała wewnętrzna spójność. Tylko wówczas można o takiej decyzji powiedzieć, że zgodnie z art. 104 kpa decyzja jest aktem rozstrzygającym konkretną sprawę.
Organ II instancji nie przytoczył stanu faktycznego sprawy i nie ustosunkował się do zarzutów skarżącej zawartych w odwołaniu.
Ze względu na powyższe uchybienia organ nie mógł w trybie art. 138 § 1 kpa merytorycznie rozstrzygnąć co do istoty sprawy.
Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania (art. 107 § 1 i 3 kpa), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W świetle powyższego Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), uchylił zaskarżoną decyzję i na podstawie art. 152 stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.