Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta W. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla skarżącego J. S. na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego (kat. XIII), 13 garaży kat (XVII) oraz miejsc postojowych na terenie działek nr [...], obręb W., [...], przy ul.[...] we W. Odwołanie od tej decyzji złożyła L. Ś. Zarzuciła ona sprzeczność pomiędzy treścią Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego dla Miasta W., a zaskarżoną decyzją prowadzącą do zmiany polityki rozwoju przestrzennego miasta polegającą na zaakceptowaniu budowy dużej wysokiej inwestycji na terenie przeznaczonym pod zabudowę jednorodzinną uporządkowaną.
Ponadto zwrócił uwagę na to, że planowany obiekt zasłoni oraz ograniczy szereg domów jednorodzinnych przed dostępem nasłonecznienia bezpośredniego zwłaszcza w okresie późnej jesieni, zimy i wczesnej wiosny, a także narazi sąsiednie działki na oddziaływanie czynników uciążliwych powodowanych przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie, zanieczyszczenie powietrza, wody i gleby przez lokalizację wjazdu od strony ul. [...].
Wojewoda K. uwzględniając odwołanie L. Ś. decyzją z dnia [...] uchylił w całości decyzję organu I instancji z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Jako podstawę tego rozstrzygnięcia Wojewoda podał brak dokonania przez organ I instancji wszechstronnej analizy zamierzenia budowlanego w oparciu o art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego, a także art. 140 i art. 144 Kodeksu cywilnego, podkreślając, że istotnym elementem prawa sąsiedzkiego jest zapewnienie mechanizmów ochrony prawa własności zagrożonego następstwami wykonywania prawa własności przez właściciela sąsiedniej nieruchomości.
Skargi na powyższe rozstrzygnięcie złożyli W. i W. A., J. i A. S. i M. S., wnosząc o jego uchylenie oraz o utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielający pozwolenia na budowę. Skarżący zarzucili organowi II instancji naruszenie art. 10, art. 145 § 1 pkt 5 i art. 145 § 1 pkt 6 kodeksu postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej w skrócie jako: "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej. W niniejszej sprawie, w ocenie sądu taka przesłanka zaistniała. W efekcie bowiem złożenia przez inwestora – J. S. doniesienia do Prokuratury Rejonowej we W. z dnia [...] prowadzone jest aktualnie postępowanie karne (sygn. akt 3 Ds. 168/12) w sprawie o przestępstwo z art. 270 § 1 kk polegające na sfałszowaniu podpisów L. Ś. i A. J. na pismach procesowych (w tym na odwołaniu L. Ś.) złożonych w postępowaniu administracyjnym będącym przedmiotem oceny sądu w toku niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając na uwadze powyższe, uznając, że ustalenie w postępowaniu karnym okoliczności sfałszowania podpisu przede wszystkim na odwołaniu L. Ś. od decyzji organu I instancji, będzie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej, orzeczono na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.