Uzasadnienie
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. - Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 ze zm.), art. 7 oraz art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164), art. 58 akapit trzeci rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz.
UE L 316 z 02.12.2009 r. ze zm.), § 17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40, poz. 326 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania W. H. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w A. K. Nr [...] z dnia [...] października 2012 r. w sprawie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, którą nałożono także sankcje pieniężne w kwocie [...]zł i [...] zł z uwagi na stwierdzone różnice między powierzchnią stwierdzoną a powierzchnią zadeklarowaną. Wg organu nie budzi wątpliwości że W. H. składając wniosek o przyznanie płatności nie posiadał działki zgłoszonej na wniosek, bowiem była ona użytkowana przez J. S..
Składając skargę W. H. zarzucił organowi błędy w ocenie dowodów oraz błędy w ustaleniach faktycznych służące za podstawę decyzji, analizowanie materiału w sposób niewłaściwy i przypisywanie sprzeczności w nim występujących na jego niekorzyść i powoływanie się w uzasadnieniu decyzji na okoliczności niemające logicznego twierdzenia wobec całokształtu zebranego materiału.
Odpowiadając na skargę organ podtrzymał argumentację z zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania zarówno przepisów prawa materialnego jak i procesowego.
Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy natomiast wynika, że w dniu [...] maj 2011 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w A. K. wpłynął wniosek o przyznanie płatności na rok 2011 złożony przez skarżącego W. H., który ubiegał się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej (JPO) do dwóch działek rolnych o łącznej powierzchni [...] ha i uzupełniającej płatności obszarowej (UPO) do jednej działki rolnej o powierzchni [...] ha. Przedmiotowe działki rolne położone były na dwóch działkach ewidencyjnych o numerach: [...] położonej w obrębie W., gm. W., powiat a., [...] położonej w obrębie N. Z., gm. W., powiat a.. Do działki [...] z wnioskiem o przyznanie płatności wystąpił także J.S., który w latach [...]-[...] otrzymał na tę działkę wnioskowaną płatność.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm.) rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli:
- 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha;
- 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;
2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;
- 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.
Wobec powyższego obowiązkiem organu było przeprowadzenie stosownego postępowania celem jednoznacznego ustalenia, który z wnioskodawców faktycznie władał przedmiotową działką.
Analiza akt sprawy prowadzi Sąd do wniosku, że organ przeprowadził postępowanie dowodowe, wyjaśniając wszystkie istotne dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy okoliczności, przesłuchując na rozprawach administracyjnych świadków oraz przeprowadzając dowody z odpowiednich dokumentów, poddając ocenie każdy dowód. Zebrane i przeanalizowane dowody nie potwierdzają posiadania i użytkowania przez skarżącego spornej działki rolnej. Okoliczność ta nie została wykazana dowodowo. Organ wyjaśnił wszystkie istotne dla sprawy okoliczności, a zwłaszcza dotyczące rozwiązania umowy dzierżawy przedmiotowej działki i wycofania wniosku o dopłaty przez J. S.. Odnośnie dowodu z zeznań świadków, organ wskazał w uzasadnieniu, którym świadkom dał wiarę i dlaczego, a którym odmówił wiarygodności i z jakich przyczyn, a także dokonał prawidłowej i wszechstronnej oceny dowodów przedłożonych przez strony. Ocena dowodów dokonana przez organ nie ma cech dowolności i została w sposób prawidłowy przedstawiona w uzasadnieniu decyzji spełniającym wszelkie wymogi art. 107 § 3 Kpa.
W tym stanie rzeczy wobec braku przesłanek wskazanych treścią przywołanego art. 145 § 1 pkt 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 151 tej ustawy Sąd skargę jako bezzasadną oddalił.