- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
- Rozpoznanie
- w dniu 29 czerwca 2005 r. na rozprawie
- Sprawa
- sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu
- Skład
- Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Asesor WSA Grzegorz Saniewski
Agnieszka Jagiełłowicz protokolant
Teza
Mając na uwadze, iż okoliczność, że organ nie doręczył decyzji osobie, której służył przymiot strony nie powoduje sama przez się przedłużenia terminu do wniesienia odwołania oraz, iż w takim przypadku termin 14-dniowy do wniesienia przez tę osobę odwołania zaczyna biec od daty doręczenia (skutecznego) decyzji stronom uczestniczącym w postępowaniu, a zatem odwołanie takie może być uznane za spóźnione jedynie wówczas, gdy wniesiono je po dniu, w którym decyzja wobec wszystkich stron uczestniczących w postępowaniu uzyskała przymiot ostateczności, niezbędne jest dokonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaleń w przedmiocie doręczenia decyzji Prezydenta Miasta Bydgoszczy wszystkim wymienionym w jej rozdzielniku stronom postępowania, a następnie, po uzupełnieniu postępowania we wskazanym kierunku, ponowne dokonanie oceny terminowości wniesienia przez skarżącą odwołania od kwestionowanej przez nią decyzji organu I instancji.
Sentencja
- uchyla zaskarżone postanowienie,
- stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu,
- zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącej kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Na oryginale właściwe podpisy
Uzasadnienie
II SA/Bd 320/05
Postanowieniem z dnia [...] 2005 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez J. W. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2002 r. nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji tymczasowej pętli autobusowej do obsługi projektowanej i istniejącej zabudowy mieszkaniowej w rejonie ulic L. i P. w B., z drogą dojazdową od ulicy L. Z uzasadnienia postanowienia wynika, iż decyzję organu I instancji J. W. odebrała za zwrotnym poświadczeniem odbioru w dniu 3 lipca 2002 r., a odwołanie złożyła 2 grudnia 2002 r., podczas gdy zgodnie z art. 129 § 2 kpa winna to uczynić w terminie 14 dni. Nadto, jakkolwiek termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 17 lipca 2002 r., wyżej wymieniona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do złożenia środka zaskarżenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy J. W. podniosła zarzut, że nie otrzymała decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2002 r., w związku z czym nie mogła uchybić terminowi do jej zaskarżenia. Zdarza się bowiem, że kwituje odbiór poczty adresowanej do sąsiadów i krewnych, ale nie jest to równoznaczne z otrzymaniem takiej przesyłki, gdyż nie sprawdza zawartości korespondencji adresowanej do innych osób. Jednocześnie skarżąca podała, iż o fakcie wydania decyzji nr [...] usłyszała przypadkowo w grudniu 2002 r. w autobusie jadąc do miasta po świąteczne zakupy i potwierdzenie tej informacji uzyskała w tym samym dniu w urzędzie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Decyzja od dnia doręczenia lub ogłoszenia wiąże wydający ją organ i strony. Od tego czasu wzruszenie decyzji wymaga zachowania przewidzianej w kpa procedury. Instytucją służącą do wzruszenia decyzji organu I instancji w trybie zwykłym jest odwołanie, które strona – zgodnie z art. 129 § 2 kpa – winna wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji.
Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, który skład orzekający w niniejszej sprawie podziela, w powyższym terminie, to jest w ciągu 14 dni od doręczenia decyzji stronie uczestniczącej w postępowaniu, może wnieść odwołanie także osoba mająca uprawnienia strony w rozumieniu art. 28 kpa, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i której organ nie doręczył decyzji, a o jej wydaniu dowiedziała się z innych źródeł. Osobie takiej służy również uprawnienie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Decyzja nr [...] Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2002 r. dotyczyła ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, a stronami postępowania administracyjnego w powyższym przedmiocie, poza wnioskodawcą winni być właściciele i użytkownicy wieczyści sąsiednich nieruchomości, zaś w przypadku objęcia niekorzystnym oddziaływaniem planowanej inwestycji – także właściciele i wieczyści użytkownicy nieruchomości nie przylegających bezpośrednio do niej.
Jak wynika z rozdzielnika wskazanej decyzji, za strony zakończonego tą decyzją postępowania uznano, obok innych podmiotów, A. W. i K. W. zam. przy ul. P. w B..
Przesyłkę zawierającą decyzję nr [...] adresowaną do A. W. odebrała w dniu 3 lipca 2002 r. (zwrotne poświadczenie odbioru) J. W. A. W., jak wynika z akt administracyjnych, zmarła w dniu [...] 1989 r., a więc błędnie uznano ją za stronę przedmiotowego postępowania. Natomiast, stosownie do postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia [...] 1994 r. nieruchomość po niej (gospodarstwo rolne) odziedziczyły po ½ części K. W. i J. W.. Zatem atrybut strony w tymże postępowaniu służył obok K. W., J. W., która jednak bez własnej winy w nim nie uczestniczyła.
Przesyłka zawierająca decyzję nr [...] adresowaną do A. W. nie może być uznana za skuteczne jej doręczoną w trybie art. 43 kpa, skoro osoba ta od 1989 r. nie żyje. Z art. 43 kpa wyraźnie wynika, iż doręczenie zgodnie z tym przepisem następuje w przypadku nieobecności adresata i o ile domownik podejmie się oddania pisma adresatowi.
Decyzja nie może być też uznana za doręczoną w oparciu o wskazany przepis J. W., gdyż nie była do niej adresowana, a nadto neguje ona fakt zapoznania się z jej treścią.
Mając na uwadze, iż okoliczność, że organ nie doręczył decyzji osobie, której służył przymiot strony nie powoduje sama przez się przedłużenia terminu do wniesienia odwołania oraz, iż w takim przypadku termin 14-dniowy do wniesienia przez tę osobę odwołania zaczyna biec od daty doręczenia (skutecznego) decyzji stronom uczestniczącym w postępowaniu, a zatem odwołanie takie może być uznane za spóźnione jedynie wówczas, gdy wniesiono je po dniu, w którym decyzja wobec wszystkich stron uczestniczących w postępowaniu uzyskała przymiot ostateczności, niezbędne jest dokonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaleń w przedmiocie doręczenia decyzji Prezydenta Miasta B. wszystkim wymienionym w jej rozdzielniku stronom postępowania, a następnie, po uzupełnieniu postępowania we wskazanym kierunku, ponowne dokonanie oceny terminowości wniesienia przez skarżącą odwołania od kwestionowanej przez nią decyzji organu I instancji.
Uznając, iż nie poczynienie powyższych ustaleń, równoznaczne z naruszeniem przepisów art. 7 i 77 § 1 kpa, mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia organu odwoławczego, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.
W związku z podnoszonym w skardze zarzutem, Sąd jednocześnie stwierdza, iż jeśli skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji, gdy ta była już ostateczna, zweryfikowanie jej w trybie odwoławczym oznaczałoby rażące naruszenie prawa. W takim przypadku przysługiwał skarżącej jedynie wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa.