Uzasadnienie
W dniu 2 września 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) E. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wniosek swój uzasadniła trudną sytuacją materialną. Wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z konkubentem, z którym dzieli koszty utrzymania po połowie. Uzyskuje wynagrodzenie, które wynosi 895,10 zł netto miesięcznie. Dalej podała, że posiada zaległość z tytułu płatności czynszu za mieszkanie w wysokości 267,92 zł. Posiada udział w wysokości 7/64 w gospodarstwie rolnym. Oświadczyła, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy polega na tym, iż strona zostaje zwolniona przez Sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków (art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.)
Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.
W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie uiścić opłaty kancelaryjnej bez uszczerbku w swoim utrzymaniu.
Główną przesłanką pozytywnego rozpatrzenia wniosku było to, iż należy uznać, że przy ww środkach finansowych skarżąca wraz z konkubentem praktycznie w całości przeznacza je na swe bieżące utrzymanie.
Zatem uiszczenie opłaty przez stronę, która wynosi 100 zł jest niemożliwe, gdyż skarżąca nie mając środków na ich pokrycie zostałaby pozbawiona prawa do sądu, które jest zagwarantowane przez Konstytucję RP.
Mając na uwadze powyższe ustalenia postanowiono zwolnić skarżącą od opłaty kancelaryjnej.