Uzasadnienie
Komendant Powiatowy P. w S. K., decyzją nr [...]/K/2021 z dnia [...] października 2021 r., na podstawie art. 101 ust. 1 i art. 106 ust. 1 ustawy z dnia [...] kwietnia 1990 roku o P. (Dz. U. z 2020 r. poz. [...]60) oraz § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia MSWiA z dnia [...] grudnia 2001 roku w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2015 r. poz. 1236), zwanego dalej: "rozporządzeniem MSWiA", oraz art. 79 ust. 1 ustawy z dnia [...] kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucji rynku pracy (Dz. U. z 2021 r. poz. 1100), zwanej dalej: "u.p.z.", po rozpatrzeniu raportu z [...].09.2021 r. M. O., odmówił doliczenia do wysługi lat okresu od [...].05.2011 do [...].11.2011 roku oraz uregulowania należności za okres od 15. 01.2013 roku do chwili obecnej.
Powyższe rozstrzygnięcie organ I instancji oparł o następujące ustalenia i rozważania:
S.. szt. M. O., zwanej dalej: "skarżącą" lub "stroną", zwróciła się raportem z dnia [...].09.2021 r. do Komendanta Powiatowego P. w S. K. z prośbą o doliczenie do wysługi lat okresu od [...].05.2011 do [...].11.2011 roku - stażu zawodowego organizowanego przez Stowarzyszenie Dorośli -Dzieciom w S. K.. Ponadto zwróciła się z prośbą o uregulowanie należności za poprzednie lata od momentu podjęcia służby tj. od [...] stycznia 2013 roku do chwili obecnej.
Z przedstawionych dowodów wynika, że skarżąca uczestniczyła w stażu zawodowym oraz były odprowadzane za nią składki ZUS. Staż ten był finansowany ze środków Unii Europejskiej, w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Na zaświadczeniu ze Stowarzyszenia Dorośli - Dzieciom wymieniono art. 79 ust. 1 u.p.z., jako podstawę zaliczenia stażu do wysługi lat. Art. 79 ust. 1 brzmi: "Okresy pobierania zasiłku i stypendium przyznanych na podstawie art. 41 ust. 1, art. 53 ust. 6 i art. 53g ust. 1 wlicza się do okresu pracy wymaganego do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych oraz okresów składkowych w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.". Art. 41 ust. 1 stanowi, że bezrobotnemu w okresie odbywania szkolenia, na które został skierowany przez starostę, przysługuje stypendium finansowe ze środków Funduszu Pracy.
Art. 53 ust. 6 stanowi o tym, że bezrobotnemu w okresie odbywania stażu przysługuje stypendium w wysokości 120 % kwoty zasiłku i w art. 53g ust.1, że uczestnikowi przygotowania zawodowego dorosłych przysługuje stypendium w wysokości 120 % kwoty zasiłku. W powyższych artykułach mowa jest o osobie bezrobotnej. Z dokumentów umieszczonych w aktach osobowych skarżącej (tj. zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...].01.2013 roku) wynika, że w okresie od [...].05.2011 do [...].11.2011 roku nie była ona osobą bezrobotną, co wyklucza zastosowanie art. 79 ust. 1 w celu zaliczenia stażu organizowanego przez Stowarzyszenie Dorośli - Dzieciom w S. K. do wysługi lat.
W odwołaniu od powyższej decyzji, skarżąca wniosła o jej o uchylenie zaskarżonej w całości i umorzenie postępowania w pierwszej instancji w całości.
Zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie § 4 ust. 1 rozporządzenia MSWiA.
W uzasadnieniu odwołania podniosła, że z nieznanych jej powodów organ nie uznał przedłożonego zaświadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych potwierdzającego odbycie stażu na zasadach umowy o pracę, z tytułu którego odprowadzane były składki na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i wypadkowe.
Ponadto zarzuciła, że organ I instancji w żaden sposób nie odniósł się do przedłożonej umowy o staż, której treść potwierdza, że de facto była to umowa o pracę na pełen etat, w pełnym wymiarze czasu pracy.
Komendant Policji decyzją nr [...] z dnia [...]1 stycznia 2022 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735), zwanej dalej: "kpa", utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy powyższe rozstrzygnięcie oparł o następujące ustalenia i rozważania:
Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MSWiA, do wysługi lat uwzględnianej przy ustaleniu wzrostu uposażenia zasadniczego zalicza się inne okresy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają wliczeniu do okresu pracy lub służby, od którego zależą uprawnienia pracownicze lub wynikające ze stosunku służbowego. Takim przepisem jest m. in. art. 79 ust. 1 u.p.z.
Stypendium, o którym mowa w ww. przepisach, przysługuje wyłącznie bezrobotnemu w okresie odbywania przez niego odpowiednio szkolenia i stażu. Staż oznacza nabywanie przez bezrobotnego umiejętności praktycznych do wykonywania pracy przez wykonywanie zadań w miejscu pracy bez nawiązania stosunku pracy z pracodawcą (art. 2 ust. 1 pkt [...]4 cyt. u.p.z.). Szkolenia, zaś są instrumentami służącymi podniesieniu kwalifikacji i umiejętności bezrobotnego, tak aby wzmocnić jego pozycję na rynku pracy. Dlatego też, świadczenia z tytułu odbywania szkolenia i stażu nie są wynagrodzeniem za pracę i nie przysługują osobie, która nie ma statusu osoby bezrobotnej (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia [...].02.2018r. sygn. akt III SA/Łd 1116/17).
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 9a ustawy z dnia [...] października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 423), zwaną dalej: "u.s.u.s.", obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają osoby pobierające stypendium w okresie odbywania szkolenia, stażu lub przygotowania zawodowego dorosłych, na które zostały skierowane przez inne niż powiatowy urząd pracy podmioty kierujące na szkolenie, staż lub przygotowanie zawodowe dorosłych. Z niniejszej regulacji wynika, że osobami pobierającymi stypendium określa się takie osoby, które zostały skierowane przez inne niż powiatowy urząd pracy podmioty kierujące na szkolenie, staż lub przygotowanie zawodowe dorosłych i w okresie odbywania szkolenia, stażu lub przygotowania zawodowego dorosłych pobierają stypendium z tego tytułu. Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych określa te osoby już nie jako bezrobotne, ale jako osoby pobierające stypendium i wyraźnie wiąże podleganie obowiązkowym ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym z czynnością pobierania przez nie stypendium oraz skierowania przez inne podmioty niż powiatowy urząd pracy.
Z treści przepisu art. 13 pkt 9a ww. ustawy wynika, że obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby fizyczne, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 9a w okresie od dnia nabycia prawa do stypendium do dnia utraty prawa do niego.
Z przedłożonego przez stronę zaświadczenia z dnia [...] września 2021 r. oraz umowy nr [...]5/ST/2011 z dnia [...] maja 2011 r. dotyczącej zasad uczestnictwa w projekcie "Akademia Umiejętności szansą na aktywacje zawodową młodzieży z powiatu sępoleńskiego" 6.1.1 POKL realizowanego przez Stowarzyszenie "Dorośli-Dzieciom" w S. K. na podstawie umowy z Wojewódzkim Urzędem Pracy w T. nr umowy UDA-POKL.06.01.01-04-044/10-00 z dnia [...] października 2010 r. wynika, że w okresie od dnia [...] maja 2011 r. do dnia [...] listopada 2011 r. odbywała staż zawodowy. Z tytułu uczestnictwa w szkoleniu współfinansowanym ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki skarżąca uzyskała z dniem rozpoczęcia stażu prawo do stypendium szkoleniowego w wysokości 1.[...]17 zł miesięcznie, od którego organizator szkolenia odprowadzał składki emerytalno-rentowe do ZUS.
Ponadto z treści § 1 powyższej umowy wynika, że wymieniona została skierowana przez Stowarzyszenie "Dorośli-Dzieciom" w S. K. do Zakładu Pracy tj. Ośrodka Pomocy Społecznej w S. K. w celu odbycia stażu zawodowego organizowanego w ramach projektu "Akademia umiejętności szansą na aktywację zawodową młodzieży z powiatu sępoleńskiego".
W świetle przedstawionych okoliczności faktycznych wynika, że skarżąca w okresie od dnia [...] maja 2011 r. do dnia [...] listopada 2011 r., stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 9a u.s.u.s., podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu w związku z zawarciem w dniu [...] maja 2011 r. umowy stażowej z podmiotem niebędącym powiatowym urzędem pracy, co potwierdza zaświadczenie z ZUS Oddział w B. Biuro Terenowe w S. K. z dnia [...] września 2021 r.
Ponadto z treści pisma Wojewódzkiego Urzędu Pracy w T. z dnia [...].10.2021 r. wynika, że to powiatowe urzędy pracy rejestrują bezrobotnych oraz prowadzą rejestr tych osób. Instytucją właściwą do określenia czy osoba była zarejestrowana jako bezrobotna jest powiatowy urząd pracy właściwy dla jej miejsca zameldowania stałego lub czasowego. Wojewódzki Urząd Pracy w T. nie kierował uczestników projektów EFS do realizacji form aktywacji zawodowej, w tym stażu. Instytucją, która kierowała uczestnika na staż był beneficjent projektu tj. Stowarzyszenie "Dorośli-Dzieciom".
Natomiast Wojewódzki Urząd Pracy w T. przyznał jedynie Stowarzyszeniu "Dorośli-Dzieciom", zgodnie ze złożonym wnioskiem, dofinansowanie do realizacji ww. projektu. Z zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy w S. K. z dnia [...].08.2021 r., wynika, że strona zarejestrowana była w urzędzie jako osoba bezrobotna w okresie od dnia [...].09.2006 r. do dnia [...]0.09.2006 r. i od dnia [...].07.2009 r. do dnia [...].05.2011 r. oraz odbywała staż i otrzymywała z tego tytułu stypendium za okres od dnia [...].09.2009 r. do dnia [...].02.2010 r. i od dnia [...].03.2010 r. do dnia [...]1.01.2011 r. Powyższe okresy oraz inne okresy pracy zostały zaliczone skarżącej do wysługi lat, od której zależy wzrost I uposażenia zasadniczego i nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Powiatowego P. w S. K. z dnia [...].01.2013 r.
Stwierdzić należy, że umowa przedłożona przez skarżącą nie była umową dwustronną tylko kontraktem trójstronnym zawartym pomiędzy Stowarzyszeniem "Dorośli-Dzieciom" a Stażystą oraz Ośrodkiem Pomocy Społecznej w S. K.. Przedmiot umowy został określony w § 1 i to przede wszystkim on rzutuje na rodzaj kontraktu. Wskazana umowa nie stanowiła umowy o pracę, co wynika z § 1 ust. 1 określającej cel umowy tj. "w celu odbycia przez niego stażu". Przymiot pracownika posiada osoba, która związana jest z pracodawcą szczególną więzią prawną nazywaną stosunkiem pracy. Więź ta powstaje w wyniku dokonania jednej z następujących czynności prawnych: zawarcia umowy o pracę, aktu powołania, aktu wyboru, aktu mianowania albo też zawarcia spółdzielczej umowy o pracę. Wykonywanie pracy na innej podstawie prawnej, np. na podstawie umowy zlecenia, umowy o dzieło, w ramach wolontariatu lub praktyk absolwenckich, w ramach samozatrudnienia nie umożliwia uzyskania statusu pracownika. Podstawa prawna zatrudnienia decyduje zatem o statusie prawnym wykonującego pracę.
Zaliczenie stażu zawodowego organizowanego przez Stowarzyszenie "Dorośli-Dzieciom" do okresu służby, należy rozpatrywać w oparciu o art. 79 u.p.z. Z przedłożonej umowy nie wynika, że skarżąca otrzymywała stypendium w oparciu o wskazane przepisy. Strona w okresie odbywania stażu nie była osobą bezrobotną i uznać należy, że staż odbywany przez nią nie był stażem określonym w art. 79 ust. 1 ww. ustawy. Dlatego też, biorąc powyższe pod uwagę oraz charakter cywilnoprawny umowy nie można uznać jej za umowę o pracę. Charakteru nie zmienia nawet okoliczność odprowadzania na rzecz wymienionej wskazanych składek do ZUS.
W skardze złożonej do Sądu, strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie od organu odwoławczego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła, że została wydana z naruszeniem § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzeniem MSWiA.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że sporny okres, którego organy P. nie chcą zaliczyć do wysługi lat, był okresem zatrudnienia albowiem, de facto była to umowa o pracę na pełen etat, w pełnym wymiarze czasu pracy, pod kierownictwem właściwego przełożonego, w konkretnym miejscu i czasie, z tytułu której skarżąca otrzymywała wynagrodzenie, od którego odprowadzone były składki na ubezpieczenie społeczne oraz zdrowotne i wypadkowe.
Wskazano, że nie jest zasadne stanowisko organów, że o tym czy dana umowa obejmuje stosunek pracy decyduje jej podstawa prawna (a de facto jej nazwa) w świetle treści art. 22 ust. 1 Kodeksu Pracy i dlatego zatrudnienie w warunkach określonych w § 1 umowy skarżącej jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy. Podniesiono, że przedmiotowy przepis jednoznacznie wskazuje na fakt, że to realnie wykonywane czynności przez daną osobę decydują czy świadczy ona pracę opisaną w przepisach Kodeksu Pracy czy świadczy usługi na rzecz innej osoby (podmiotu).
Dodano, że realnie wykonywane przez skarżąca czynności jednoznacznie wskazują, że zdecydowanie świadczyła ona pracę opisaną w Kodeksie Pracy.
Z uwagi na powyższe skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W jej uzasadnieniu powołano dotychczasową argumentację i przytoczono treść § 4 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia MSWiA, z którego wynika, że do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego zalicza się zakończone okresy zatrudnienia wykonywanego w pełnym wymiarze czasu pracy. Stwierdzono, że z umowy nr [...]5/ST/2011 z dnia [...] maja 2011 r zawartej pomiędzy Stowarzyszeniem "Dorośli-Dzieciom", skarżącą a Ośrodkiem Pomocy Społecznej w S. K. jednoznacznie wynika, że zawarta przez skarżącą i wymienione podmioty umowa na odbywanie stażu zawodowego w ramach projektu "Akademia umiejętności szansą na aktywizację zawodową młodzieży z powiatu sępoleńskiego" ma charakter cywilnoprawny (§14 ust.1) i tym samym nie jest umową o pracę w rozumieniu art.22 ust.1 i 11 Kodeksu pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga okazała się niezasadna.
Ocena zaskarżonej decyzji przeprowadzona w zakresie wynikającym z art. 1 § 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia [...]0 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej zwaną: "p.p.s.a.", nie potwierdza, aby w toku postępowania administracyjnego uchybiono prawu materialnemu, oraz prawu procesowemu, w sposób uzasadniający uchylenie zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o P., wysokość uposażenia zasadniczego policjanta jest uzależniona od grupy zaszeregowania jego stanowiska służbowego oraz od posiadanej wysługi lat. Na podstawie m.in. art. 101 ust. 2 ustawy o P. zostało wydane rozporządzenie MSWiA. Z treści § 4 ust. 1 tego rozporządzenia wynika, że do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego zalicza się:
- 1) okresy służby w P. (§ 4 ust. 1 pkt 1);
- 2) okresy służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służbie Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Celnej, Służbie Celno-Skarbowej i Służbie Więziennej (§ 4 ust. 1 pkt 2);
[...]) okresy traktowane jako równorzędne ze służbą, o której mowa w pkt 1 i 2, wymienione w art. 13 ustawy z dnia [...] lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy P., Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin /Dz. U. z 2019 r. poz. 288/ (§ 4 ust. 1 pkt [...]);
- 4) zakończone okresy zatrudnienia wykonywanego w pełnym wymiarze czasu pracy; wymiar czasu pracy podlega sumowaniu w przypadku równoczesnego wykonywania zatrudnienia u różnych pracodawców w wymiarze nie niższym niż połowa obowiązującego w danym zawodzie lub na danym stanowisku (§ 4 ust. 1 pkt 4);
- 5) inne okresy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają wliczeniu do okresu pracy lub służby, od którego zależą uprawnienia pracownicze lub wynikające ze stosunku służbowego (§ 4 ust. 1 pkt 5).
Skarżąca oparła swoje żądanie zwiększenia wysługi lat, a w konsekwencji zwiększenia wysokości uposażenia na przepisie § 4 ust. 1 pkt 5 ww. rozporządzenia. Uznała bowiem, że istnieją odrębne przepisy umożliwiające wliczenie do okresu służby, okresu jej stażu zawodowego. Przedkładając organowi I instancji raport z [...].09.2021 r., o doliczenie do wysługi lat spornego okresu, tj. od [...].05.2011 r. do [...].11.2011 r., skarżąca powołała się na fakt uczestnictwa w stażu zawodowym zorganizowanym przez Stowarzyszenie Dorośli Dzieciom w S. K., a podstawą prawną jej podania był przepis art. 79 ust. 1 u.p.z., co wynika z zaświadczenia z [...].09.2021 r. o odbytym szkoleniu oraz zarzutu skargi. Przepis ten był w ocenie skarżącej ww. szczególnym przepisem, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 5 ww. rozporządzenia. Artykuł 79 ust. 1 u.p.z., stanowi, że okresy pobierania zasiłku i stypendium przyznanych na podstawie art. 41 ust. 1, art. 53 ust. 6 i art. 53g ust. 1 wlicza się do okresu pracy wymaganego do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych oraz okresów składkowych w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Niewątpliwie rację ma strona, że art. 79 ust. 1 u.p.z. stanowi przepis szczególny, w rozumieniu § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MSWiA oraz, że okresy pobierania wymienionych w tym przepisie stypendiów wlicza się do stażu pracy (służby). Problemem jednak w przedmiotowej sprawie było rozstrzygnięcie zagadnienia, czy stypendium, które otrzymywała skarżąca należy utożsamić z jednym ze stypendiów wymienionych w art. 79 ust. 1 u.p.z. W ocenie Sądu organy dokonały prawidłowej oceny w zakresie uznania, że stypendium, na które powołuje się strona nie jest objęte hipotezą ww. przepisu. Przepis ten wskazuje, że chodzi o stypendium z tytułu odbywania stażu pracy, na który osoby bezrobotne kieruje starosta. Tymczasem skarżąca nie została skierowana na staż pracy przez starostę ani też odbywając go nie była osobą bezrobotną. Wynika to z faktu, że organizatorem stażu była organizacja prywatna, a nie urząd pracy.
Osoby, które zostały skierowane przez inne niż powiatowy urząd pracy podmioty kierujące na szkolenie, staż lub przygotowanie zawodowe dorosłych i w okresie odbywania szkolenia, stażu lub przygotowania zawodowego dorosłych pobierają stypendium z tego tytułu, nie posiadają statusu osób bezrobotnych. Przepisy u.s.u.s., określają te osoby nie jako bezrobotne, ale jako osoby pobierające stypendium (art. 6 ust. 1 pkt 9a) i wprowadzają obowiązek podlegania ich obowiązkowym ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym w okresie pobierania stypendium z tytułu stażu, o czym stanowi art. 13 pkt 9a ww. ustawy. Brak statusu bezrobotnych takich osób wynika również z orzecznictwa (wyrok WSA w Łodzi z dnia [...].02.2018 r., sygn. akt III SA/Łd 1116/17; - wyrok WSA w Łodzi z dnia [...].02.2017 r., sygn. akt III SA/Łd 1035/1), jak i zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy w S. K. z dnia [...].01.2013 r., które stwierdza, że w spornym okresie skarżąca statusu osoby bezrobotnej nie posiadała.
Zatem w sposób niezasadny powoływała się ona na istnienie podstawy prawnej w postaci przepisu § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MSWiA w zw. z art. 79 ust. 1 u.p.z., do uwzględnienia jej podania. W konsekwencji niezasadne były też zarzuty skargi co do naruszenia § 4 ust. 1 pkt 5 ww. rozporządzenia.
Co więcej, przepisy systemu ubezpieczeń społecznych również nie traktują osób odbywających staż zawodowy, na który nie zostały skierowane przez urząd pracy, jako pracowników. Stanowi o tym art. 6 ust. 1 pkt 9 a u.s.u.s., który osoby takie uznaje nie za pracowników, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 u.s.u.s., lecz za: "osoby pobierające stypendium".
Skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek dowodów, które świadczyłyby o tym, że staż, na który powołuje się był stosunkiem pracy. Nie przedłożyła ani umowy o pracę, ani też świadectwa pracy. Nie skorzystała też z możliwości wytoczenia powództwa o ustalenie, że odbywany przez nią staż miał charakter stosunku pracy (powództwo o ustalenie stosunku pracy).
W świetle powyższego, zaszły przesłanki do oddalenia skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.