Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2010 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] marca 2010 r., S. B., J. K., A. W. i E. O. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego oraz nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając iż zaskarżonym postanowieniem, po rozpatrzeniu zażalenia A. W., utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...], którym organ wszczął postępowanie egzekucyjne w administracji w stosunku do A. W. w celu przymuszenia do wykonania obowiązków wynikających z ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], oraz nałożył grzywnę w łącznej kwocie [...] zł. Organ II instancji wskazał, iż niewykonanie choćby w części obowiązku wynikającego z w/w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., mocą której nakazano właścicielkom budynku mieszkalnego przy ul. W. [...] w W. – M. K., S.B., J. K., A. W. i E. O. opróżnienie w/w budynku w terminie natychmiastowym, umieszczenie na wejściu do budynku zawiadomienia o grożącym niebezpieczeństwie i zakazie użytkowania oraz zabezpieczenie obiektu przed dostępem osób postronnych, jest faktem wyczerpującym przesłanki przemawiające za wszczęciem postępowania egzekucyjnego i zastosowaniem środka egzekucyjnego.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. skarżące S. B., J. K., A. W., E. O. cofnęły skargę na w/w postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], informując jednocześnie o wykonaniu w dniu [...] kwietnia 2010 r. wszystkich obowiązków nałożonych ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa) Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, w razie śmierci strony jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłosi osoba której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z treścią art. 60 w/w ustawy cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W przedmiotowej sprawie skarżące skutecznie cofnęły skargę, albowiem czynność ich nie zmierza do obejścia prawa, a zaskarżone postanowienie nie jest dotknięta wadą nieważności, w związku z czym cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w/w ustawy umorzył postępowanie w sprawie.