Uzasadnienie
II SA/BD 350/07
Prezydent Miasta B. decyzją z [...] 2007 r. nr [...] na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 i § 3 kpa stwierdził wygaśnięcie z dniem 1 lutego 2007 r. decyzji z [...] 2006 r. o przyznaniu dodatku mieszkaniowego Adamowi O. W uzasadnieniu wskazał, że utracił on tytuł prawny do zajmowanego lokalu z uwagi na wypowiedzenie mu na dzień 12 stycznia 2007 r. umowy najmu.
Odwołując się od tej decyzji skarżący wskazał, że niesłusznie pozbawiono go dodatku, bowiem nadal zamieszkuje w lokalu będącym przedmiotem najmu i że wystąpił na drogę sądową.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z [...] 2007 r. znak: [...] na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2, art. 17 ustawy z dnia 12 listopada 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 z późn. zm.), art. 2 ust.1 ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 734 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 162 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając swą decyzję Kolegium wskazało, że zgodnie z ustawą o dodatkach mieszkaniowych, dodatek taki może być przyznawany tylko osobom, które spełniają łącznie wszystkie określone w niej warunki. Jednym z nich jest warunek dotyczący posiadania tytułu prawnego do lokalu. Aktualnie od 1 lutego 2007 r. skarżący nie spełnia tego warunku, bowiem pismem z dnia 11 stycznia 2004 r. właścicielka lokalu dokonała wypowiedzenia umowy najmu, a w aktach znajduje się wypowiedzenie na którym skarżący potwierdził jego odebranie. Zdaniem Kolegium wypowiedzenie jest skuteczne i zgodne z przepisami prawa, tj. art. 11 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.). Termin wypowiedzenia minął, co oznacza, że strona nie posiada tytułu prawnego do lokalu. To jest wystarczający powód do wygaszenia decyzji i ewentualnej odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego w przyszłości.
Natomiast kwestia dalszego zamieszkiwania strony w lokalu bez tytułu prawnego, czy też jej ewentualna eksmisja z lokalu nie jest przedmiotem tego postępowania. I dlatego w świetle powyższych ustaleń, nie można dopatrzyć się w decyzji organu I instancji cech dowolności dokonanego rozstrzygnięcia, a tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania. Mając powyższe na uwadze Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowiło orzec jak w zaskarżonej decyzji.
Składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, Adam O. wniósł o uchylenie decyzji i dalsze otrzymywanie dodatku. Wskazał, że decyzje organów administracji podważają istotę dodatku mieszkaniowego i są niesprawiedliwe. Dodał, że jest starszą, bezrobotną i schorowana osobą o bardzo niskim dochodzie. Powtarzając argumentację zawartą w odwołaniu wskazał, że nadal zajmuje dotychczasowy lokal mieszkalny, który będzie zajmował nadal do czasu eksmisji.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując, że skarżący nie spełnia jednego z podstawowych warunków koniecznych do otrzymywania dodatku mieszkaniowego; nie posiada bowiem tytułu prawnego do lokalu w którym zamieszkuje. Umowa najmu została wypowiedziana stronie w dniu 11 stycznia 2004 r., a jej trzyletni termin wypowiedzenia upłynął w styczniu 2007 roku. Zatem od dnia 1 lutego 2007 r. skarżący zamieszkuje lokal bez tytułu prawnego. W związku z tym organ był zobowiązany do wygaszenia decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego. Argumenty zawarte w skardze zdaniem Kolegium nie mają wpływu na powyższe rozstrzygnięcie. Kwestia eksmisji i opróżnienia lokalu nie jest przedmiotem postępowania w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn.) – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z treścią art. 133 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Zasady i tryb przyznawania, ustalania zasadności i wypłacania dodatków mieszkaniowych oraz właściwości organów w tych sprawach reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71 poz. 734 z późn. zm.). Art. 2 ust. 1 i 2 tej ustawy stanowi, że dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje:
- 1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych,
- 2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego
- 3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych,
- 4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i podnoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem,
- 5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny (ust.
- 1) i że przysługuje na podstawie tylko jednego z tytułów wymienionych w ust. 1 (ust. 2).
Natomiast ustawa z 14 czerwca 2006 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – Kodeks Postępowania Administracyjnego stanowi w art. 162 § 1 i 3, że organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja:
- 1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony,
- 2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełnia tego warunku (§ 1) i że, organ stwierdza wygaśnięcie decyzji lub uchyla decyzję na podstawie przepisów § 1 i 2 w drodze decyzji (§ 3).
Z akt sprawy wynika zaś, że pismem z 11 stycznia 2004 r. skarżącemu wypowiedziano umowę najmu ze skutkiem na dzień [...] 2007 r., motywując to zajęciem lokalu na własne potrzeby. W aktach znajduje się to wypowiedzenie na którym skarżący potwierdził jego odebranie. Wypowiedzenie jest prawnie skutecznie i zgodnie z przepisami prawa, tj. art. 11 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.). Faktu tego skarżący w żaden sposób, a w szczególności drogą odpowiedniego postępowania przed sądem powszechnym nie podważył.
Trzyletni termin dokonanego wypowiedzenia minął w dniu wskazanym w wypowiedzeniu. To zaś po myśli ww. art. 162 § 1 pkt. 1 i § 3 kpa nakazywało wydanie przez organ, który w dniu 7 listopada 2006 r. wydał decyzję o przyznaniu dodatku mieszkaniowego – wydanie decyzji o wygaśnięciu tej decyzji tzn. decyzji z [...] 2006 r.
Nie można więc uznać, że wydając zaskarżoną decyzję organ administracji publicznej naruszył przepisy obwiązującego prawa i dlatego na postawie art. 151 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. należało oddalić skargę.