Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia [...] lutego 2023 r., nr [...], na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 1212) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, dalej powoływana jako kpa) po rozpoznaniu odwołania P. M. (dalej określany jako Skarżący) od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2022 r., znak: [...]– utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zaskarżoną decyzją organ I instancji unieważnił egzamin praktyczny na prawo jazdy kat. B, przeprowadzony w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w T. w dniu [...] października 2022 r. z A. W. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda przedstawił m.in. przebieg postępowania w sprawie oraz przebieg egzaminu zarejestrowany na nośniku znajdującym się w aktach sprawy. W ocenie organu I instancji, dokonanej na podstawie zapisu audio-video z praktycznej części egzaminu, egzaminowany o godz. 12:03:16 zbliżał się do skrzyżowania oznaczonego znakiem B-20 "STOP" w połączeniu z tabliczką T-6c, jednocześnie zmniejszając prędkość, rozglądając się i zatrzymując. O godzinie 12:03:22 egzaminowany znajdował się przed znakiem poziomym P-12 linią bezwzględnego zatrzymania, następnie egzaminowany zwiększa prędkość, a o godzinie 12:03:25 interweniuje egzaminator, zatrzymując pojazd egzaminacyjny.
O godzinie 12:03:46 egzaminator poinformował egzaminowanego o nieprawidłowym wykonaniu zadania, (...), a o godzinie 12:04:30 o przerwaniu egzaminu. Zdaniem Wojewody, egzaminowany na ww. skrzyżowaniu znacznie zmniejszył prędkość i zatrzymał się przed linią bezwzględnego zatrzymania P-12. Egzaminowany spełnił warunki określone przepisem § 21 rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych, tzn. zatrzymał się i upewnił, że ustąpił pierwszeństwa pojazdom nadjeżdżającym z jego lewej strony (...) i dopiero po upewnieniu się wjechał na skrzyżowanie, zrobił to bardzo płynnie. Organ wskazał również, że przepisy przywołanego rozporządzenia nie precyzują, jak długo trwać ma zatrzymanie przed wjazdem na drogę z pierwszeństwem przejazdu. Egzaminowany zatrzymał się i ustąpił pierwszeństwa kierującym drogą z pierwszeństwem i dopiero wówczas wjechał na skrzyżowanie, w związku z czym egzaminator nie powinien interweniować w tej sytuacji i zatrzymywać pojazdu egzaminacyjnego.
Ponadto egzaminator niezwłocznie nie poinformował egzaminowanego o nieprawidłowym wykonaniu zadania oraz o negatywnym wyniku egzaminu. Wynik egzaminu praktycznego na został ustalony nieprawidłowo przez egzaminatora.
W odwołaniu od ww. decyzji Skarżący zarzucił jej naruszenie art. 72 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, podnosząc, że egzamin nie został przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik. W uzasadnieniu odwołania Skarżący wskazał, że osoba egzaminowana przed skrzyżowaniem oznaczonym znakiem B-20 "STOP" w połączeniu z tabliczką T6-c znacznie zmniejszyła prędkość pojazdu, jednak do zatrzymania pojazdu nie doszło. Ciągły ruch pojazdu jest widoczny na nagraniu egzaminu, pojazd cały czas powoli się toczył. W ocenie Skarżącego organ I instancji wydał rozstrzygnięcie z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 kpa.
Rozpoznając odwołanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że przepisy ustawy o kierujących pojazdami określają m.in. zasady sprawdzania kwalifikacji i przeprowadzania egzaminów państwowych. Stosownie do jej art. 52 ust. 2, część praktyczna egzaminu może zostać zakończona przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań jedynie w przypadku, gdy zachowanie osoby zdającej zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego. Uzupełnienie regulacji ustawowej stanowią przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach (Dz. U. z 2019 r. poz. 1206). Zgodnie z § 28 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia, osoba egzaminowana uzyskuje negatywny wynik części praktycznej egzaminu państwowego, jeżeli:
- a) dwukrotnie nieprawidłowo wykonała to samo zadanie egzaminacyjne,
- b) zachodzą okoliczności, o których mowa w § 16 ust. 1 pkt 1, 3, 4 i 6.
Przepis § 16 ust. 1 w pkt 1 odsyła do art. 52 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami oraz tabeli nr 1 załącznika nr 2 rozporządzenia. Do zdarzeń, których wystąpienie uzasadnia przerwanie egzaminu (zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami) należy m.in. nieustąpienie pierwszeństwa przejazdu na skrzyżowaniu.
Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, marszałek województwa, sprawujący nadzór na wojewódzkimi ośrodkami ruchu drogowego, w drodze decyzji administracyjnej, unieważnia egzamin państwowy, jeżeli (...) był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik. Jednocześnie zgodnie z ust. 3, unieważniony egzamin przeprowadza się ponownie na koszt wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego.
W aktach sprawy znajduje się płyta, na której zarejestrowany został przebieg egzaminu. Zapis egzaminu realizowany był za pomocą kamer rejestrujących obraz wnętrza samochodu oraz widoczny do przodu przez przednią szybę pojazdu egzaminacyjnego. Z treści zapisu wynika, że podczas jazdy w ruchu miejskim, według zapisu zegara w urządzeniu rejestrującym przebieg egzaminu, o godz. 12:03:20 pojazd egzaminacyjny, po minięciu znaku B-20 "STOP" w połączeniu z tabliczką T6-c, a przed linią bezwzględnego zatrzymania P-12, zatrzymał się. Po upewnieniu się co do możliwości bezpiecznego kontynuowania jazdy pojazd kierowany przez osobę egzaminowaną ruszył, po czym po przekroczeniu linii P-12 został zatrzymany przez egzaminatora.
W ocenie organu odwoławczego, w trakcie egzaminu egzaminator w sposób nieuprawniony zatrzymał pojazd po prawidłowo wykonanym zadaniu. Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, marszałek województwa unieważnia egzamin państwowy, jeżeli był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik. Posłużenie się sformułowaniem "w sposób niezgodny z przepisami ustawy" bez sprecyzowania, o jaką ustawę chodzi, nie daje podstaw do aprobaty wykładni zawężającej ograniczającej zakres nadzoru. W istocie bowiem limitowałoby to zakres nadzoru wyłącznie do spełnienia wymogów formalnych zawartych w przywołanym wyżej akcie. Poza zakresem jakiejkolwiek kontroli pozostawałaby z kolei sfera samego egzaminu, a konkretnie sposobu jego przeprowadzenia oraz postawy i działań egzaminatora w jego trakcie (por. wyrok NSA w sprawie I OSK 3879/18, LEX nr 3020332).
W analizowanej sprawie zachowanie egzaminatora w trakcie egzaminu uznać należało za nieprawidłowe, gdyż brak było podstaw faktycznych do ingerencji egzaminatora w przebieg egzaminu, a w konsekwencji do jego przerwania. Okoliczności wskazane przez organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji znajdują swoje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym i w ocenie organu odwoławczego stanowić mogą podstawę do jego unieważnienia. Mając powyższe na uwadze SKO orzekło jak w sentencji.
Skargę na ww. decyzję złożył Skarżący, zarzucając jej:
- 1. sprzeczność ustaleń przyjętych jako podstawa orzekania z zebranym w sprawie materiałem dowodowym poprzez przyjęcie, że w sprawie nie zaistniały okoliczności uzasadniające przerwanie egzaminu praktycznego, podczas, gdy z przepisów ustawy o kierujących pojazdami jednoznacznie wynika, że część praktyczna egzaminu może zostać zakończona przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań jedynie w przypadku, gdy zachowanie osoby zdającej zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego;
- 2. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że w czasie części praktycznej egzaminu państwowego pojazd egzaminacyjny po minięciu znaku B-20 "STOP" w połączeniu z tabliczką T6-c, a przed linią bezwzględnego zatrzymania P-12, zatrzymał się, podczas gdy na wskazanym odcinku pojazd ten nie zatrzymał się.
W uzasadnieniu Skarżący wskazał m.in., że osoba egzaminowana nie zastosowała się do znaku "STOP" i nie zatrzymała się przed wjazdem na skrzyżowanie, lecz jedynie przyhamowała przed linią P-12, jednak nie było to zatrzymanie pojazdu. Obecność w pojeździe oraz bezpośrednia obserwacja działania osoby egzaminowanej i zachowania pojazdu dokonana przez egzaminatora wykazała, że pojazd znajdował się w ciągłym ruchu. Również nagranie z przebiegu egzaminu pozwala wykazać, że do zatrzymania pojazdu przez osobę egzaminowaną nie doszło. Zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy dokonały błędnej analizy materiału dowodowego,
W związku z faktem, że analiza nagrania z egzaminu dokonana przez organ I instancji, jak i przez organ odwoławczy skutkowała błędnym rozstrzygnięciem, Skarżący został zmuszony do wskazania propozycji sposobu obserwacji ruchu pojazdu na nagraniu z egzaminu, która pozwala zaobserwować ciągły ruch pojazdu aż do zatrzymania pojazdu przez egzaminatora (w czasie bezpośredniej obserwacji i obecności egzaminatora w pojeździe, ciągły ruch pojazdu i brak zatrzymania pojazdu przez osobę egzaminowaną pojazdu był oczywisty i nie budził żadnych wątpliwości egzaminatora; nagranie z egzaminu potrzeba zaś nieco wnikliwiej obserwować i analizować w związku z niedoskonałościami procesu rejestracji obrazu i w związku z niską jakością obrazu w porównaniu do obserwacji rzeczywistej dokonanej przez egzaminatora w czasie egzaminu w pojeździe).
Wątpliwości Skarżącego budził również termin wydania decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, tj. [...].02.2023 r., co sugeruje, że sprawa mogła nie zostać załatwiona w ciągu miesiąca od otrzymania odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu.
Organy w analizowanej sprawie dokonały prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i następnie zastosowały prawidłowe przepisy uzasadniające wniosek, że decyzje zostały wydane w prawidłowy sposób i Sąd w pełni podziela argumentację zawartą w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji.
W myśl art.
52. ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami, część praktyczna egzaminu może zostać zakończona przed wykonaniem wszystkich określonych zakresem egzaminu zadań jedynie w przypadku, gdy zachowanie osoby zdającej zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego. Do ww. przepisu nawiązują regulacje rozporządzenia
Stosownie do jego § 28 ust. 2 pkt b) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach, osoba egzaminowana uzyskuje negatywny wynik części praktycznej egzaminu państwowego, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w § 16 ust. 1 pkt 1, 3, 4 i 6. Natomiast zgodnie z § 16 § ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia, egzaminator przerywa egzamin państwowy, jeżeli zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 52 ust. 2 ustawy, w szczególności określone w tabeli nr 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia. Niewątpliwie niezastosowanie się do znaku STOP oraz niezatrzymanie się na linii bezwzględnego zatrzymania P-12 stanowi podstawę do przerwania egzaminu i uzyskania negatywnego wyniku części praktycznej egzaminu.
Ponadto, zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 2) ustawy o kierujących pojazdami, marszałek województwa, w drodze decyzji administracyjnej, unieważnia egzamin państwowy, jeżeli był przeprowadzony w sposób niezgodny z przepisami ustawy, a ujawnione nieprawidłowości miały wpływ na jego wynik.
W analizowanej sprawie, biorąc pod uwagę treść cyt wyżej przepisów, przekłada to się na konieczność ustalenia, czy osoba egzaminowana zatrzymała podczas egzaminu pojazd przed linią bezwzględnego zatrzymania P-12. Znajdujące się w aktach sprawy nagrania w jednoznaczny i nie budzący wątpliwości sposób pozwalają na ustalenie, że do takiego zatrzymania doszło. Wbrew twierdzeniom Skarżącego jakość nagrania jest bardzo dobra i w sposób jednoznaczny pozwala na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego. Natomiast subiektywne odczucia Skarżącego, jakie miał podczas przeprowadzania egzaminu, nie może prowadzić do odmiennych ustaleń niż te wynikając z ww. nagrania.
Reasumując, organ rozpatrzył całość materiału dowodowego, dokonując analizy wszelkich istotnych okoliczności faktycznych występujących w sprawie, a następnie do tak ustalonego stanu faktycznego zastosował prawidłową normę prawa materialnego. Organ z poszanowaniem zasady dwuinstancyjności postępowania w toku postępowania odwoławczego dokonał samodzielnej oceny prawnej jak i dowodowej sprawy w jej całokształcie, a motywy swojego działania zawarł w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia. Tak jak tego wymaga art. 107 § 3 kpa, wskazał fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł, oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, wyjaśnił również podstawy prawne decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
W ocenie Sądu motywy oraz tok rozumowania organu, przedstawiające ocenę i proces konkretyzacji stosunku administracyjnoprawnego w danej sprawie, zostały przedstawione w uzasadnieniu decyzji w sposób spójny, logiczny i wyczerpujący.
Wbrew twierdzeniom Skarżącego SKO rozpoznało sprawę w terminie krótszym niż 30 dni. Skarga wpłynęła do organu odwoławczego [...].12.2022 r., natomiast decyzja SKO pochodzi z [...].01.2023 r.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić trzeba, że zarzuty skargi były bezzasadne i skarga w oparciu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 259) podlegała oddaleniu.