Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta B. orzekł o przyznaniu skarżącemu J. A. usług opiekuńczych za 5% odpłatnością w soboty, niedziele i święta w ilości 1 godziny dziennie.
Przesyłka zawierająca ww. decyzję Prezydenta Miasta została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki – k. 8 akt administracyjnych).
Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł odwołanie od ww. decyzji z dnia [...] r. Jednocześnie pismem z dnia [...] r. złożył także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B (dalej też SKO), na podstawie art. 58 § 1 i 2 oraz art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23, dalej powoływanej jako kpa), odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B, na podstawie art. 129 oraz art. 134 kpa, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu ww. postanowienia z dnia [...] r. SKO wskazało, że decyzja organu I instancji z dnia [...] r. została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. i że tym samym, zgodnie z art. 129 § 2 kpa i pouczeniem zawartym w decyzji organu I instancji, odwołanie należało wnieść w ciągu 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji, a zatem najpóźniej w dniu [...] r. Tymczasem skarżący złożył odwołanie w dniu [...] r. Jednocześnie organ podkreślił, że z dostarczonej przez stronę karty informacyjnej Szpitala [...] w B. wynika, że skarżący przebywał w tym szpitalu w okresie od [...] do [...] r., co oznacza że mógł on złożyć w terminie odwołanie, gdyż termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] r., a skarżący nie przebywał w tym czasie w szpitalu. W tych okolicznościach, zdaniem SKO, należało stosownie do art. 134 kpa stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. SKO podkreśliło przy tym, że postanowieniem z dnia [...] r. SKO odmówiło skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] r.
Na powyższe postanowienie SKO z dnia [...] r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, domagając się jego uchylenia z uwagi na naruszenie art. 57 § 5 kpa.
W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, że stosownie do art. 57 § 5 kpa zachował termin do wniesienia odwołania, że argument organu, iż mógł on wnieść w terminie odwołanie, jako że w tym czasie nie przebywał w szpitalu nie ma istotnego znaczenia w sprawie oraz że stwierdzenie na tej podstawie, iż uchybił terminowi do wniesienia odwołania narusza art. 57 § 4 i art. 58 § 1 kpa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w zakresie wynikającym z treści przepisów art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa), Sąd stwierdził, iż wniesiona w sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie przedmiot zaskarżenia stanowi postanowienie SKO z dnia [...] r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta N. z dnia [...] r., którą to organ I instancji przyznał skarżącemu usługi opiekuńcze za 5% odpłatnością w soboty, niedziele i święta w ilości 1 godziny dziennie.
Zgodnie z art. 129 § 1 i 2 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy do wniesienia odwołania (art. 129 ust. 3 kpa). Artykuł 134 kpa stawowi zaś, że w organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania lub uchybienie terminu do wniesienia odwołania i że postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Z przytoczonych przepisów wynika, że odwołanie dla swojej skuteczności musi być wniesione w terminie określonym w art. 129 § 2 kpa lub w terminie określonym w przepisach szczególnych (art. 129 § 3 kpa) oraz, że w przypadku czternastodniowego terminu z art. 129 § 2 kpa, bieg jego rozpoczyna się od dnia doręczenia decyzji stronie (ewentualnie ogłoszenia decyzji – gdy decyzja była ogłaszana).
Terminy do wnoszenia odwołania są terminami ustawowymi, a więc nie mogą być przedłużane ani skracane przez organ administracji publicznej, a także są terminami procesowymi obliczanymi według przepisów kodeksu oraz terminami zawitymi, których upływ organ odwoławczy uwzględnia z urzędu. Konsekwencją wniesienia odwołania po terminie, w sytuacji braku uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest obowiązek organu wydania aktu, o którym mowa w art. 134 kpa, a więc postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. Skuteczne wszczęcie postępowania odwoławczego wymaga bowiem, w świetle art. 129 ust. 2 i 3 w zw. z art. 134 kpa, zachowania ustawowego terminu do wniesienia odwołania. W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania i stwierdzenie tej okoliczności przez organ nie zależy od uznania organu odwoławczego i jest okolicznością obiektywną, w związku z tym w takiej sytuacji organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi przewidzianego w art. 134 kpa (Komentarz Lex do art. 134, Andrzej Wróbel; wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 r., syng akt.
SA/Łd 2990/95, Lex nr 29079; wyrok NSA z dnia 29 stycznia 1997 r., sygn. akt I SA/Gd 1482/96, Lex nr 29004; wyrok NSA z dnia 15 listopada 1995 r., sygn. akt SA/Ka 2111/94, Lex nr 27060). Zatem jeżeli organ odwoławczy stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 kpa.
Odnosząc przytoczone powyżej przepisy prawne do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż skarżący uchybił 14-dniowemu terminowi do wniesienia odwołania. Wskazuje na to zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, z którego jednoznacznie wynika, iż decyzja organu I instancji zgodnie z art. 42 § 1 kpa została skarżącemu prawidłowo doręczona w miejscu zamieszkania w dniu [...] r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki – k. 8 akt administracyjnych), natomiast skarżący złożył odwołanie w dniu [...] r., a więc z uchybieniem 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania, który upływał z dniem [...] r. Co istotne decyzja organu I instancji zawierała prawidłowe pouczenie zarówno o terminie, jak i sposobie wniesienia odwołania.
Skarżący zatem, zgodnie zarówno z treścią przepisów art. 129 § 1 i 2 kpa, jak i pouczenia zawartego w decyzji organu I instancji, miał do wniesienia odwołania 14 dni od dnia doręczenia decyzji, tj. od dnia [...] r. Skoro więc ostateczny termin do wniesienia odwołania upłynął skarżącemu z dniem [...] r., a skarżący wniósł odwołanie w dniu [...] r., nie ulega wątpliwości, że wniósł on odwołanie 16 dni po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności.
W tym stanie rzeczy, stwierdzając, że w sprawie została prawidłowo doręczona skarżącemu decyzja organu I instancji w dniu [...] r., że skarżący składając odwołanie w dniu [...] r. uchybił 14-dniowemu terminowi do wniesienia odwołania, którym upływał w dniu [...] r., a także, że organ właściwy od rozpatrzenia odwołania nie uwzględnił wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania stwierdzając, iż powoływana przez skarżącego okoliczność pobytu w szpitalu nie dotyczyła okresu, w którym skarżący mógł skuteczne złożyć odwołanie, Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie SKO stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania odpowiada prawu. Jednocześnie należy podkreślić, że w aktach sprawy nie ma dokumentów wskazujących na naruszenie powołanych przez skarżącego w skardze przepisów art. 57 § 4-5 kpa.
Mając na względzie powyższe, Sąd na mocy art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.