Uzasadnienie
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...]stycznia 2015 r., nr [...]utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]z dnia [...] września 2014 r., nr[...], którą ustalono wobec "[...]" Sp. z o.o. w [...] obowiązek uiszczenia opłaty za przeprowadzone kontrole w wysokości [...] zł.
Pismem z dnia [...] marca 2015 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na opisaną decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w[...]z dnia [...]stycznia 2015r. wniosła [...][...] sp. z o.o. w [...], reprezentowana przez radcę prawnego E. K., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 7, art. 11, art. 107 § 3, art. 108 KPA w zw. z art. 77 ust. 6 i art. 79, 79a, art. 80 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej a także przepisów prawa materialnego tj. art. 27 c ust. 4 ustawy o PIS i art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Z tych powodów skarżąca spółka wniosła o uchylenie skarżonej decyzji oraz poprzedzającej ja decyzji organu pierwszej instancji.
Do skargi dołączono potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię dokumentu pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu w imieniu spółki [...][...]sp. z o.o. w [...] przez prokurenta J. G. oraz odpis z KRS nr [...][...][...]sp. z o.o. w [...] (stan na dzień [...] grudnia 2014 r.)
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...]wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak przymiotu strony wnoszącego skargę.
Na zarządzenie sędziego z dnia 12 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego spółki [...][...]Sp. z o.o. w [...] zaskarżoną decyzją, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] maja 2015r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k.13 akt sądowych). W zakreślonym przez Sąd terminie zostało złożone przez radcę prawnego E. K., w imieniu [...] sp. z o.o. w [...] pismo z dnia [...] maja 2015r. zatytułowane "uzupełnienie braków formalnych". Pismo to zawiera oświadczenie radcy prawnego, działającego w imieniu spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w[...], w nawiązaniu do powyższego wezwania Sądu: "precyzuję, iż skarga na decyzję PWIS w [...] z dnia[...]stycznia 2015r. została w rzeczywistości wniesiona w imieniu spółki [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...].
Spółka [...][...]sp. z o.o. nie jest stroną przedmiotowego postępowania i została wskazana jedynie omyłkowo. W związku ze sprecyzowaniem skargi co do podmiotu skarżącego, wnoszę o nadanie sprawie dalszego biegu."
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi podmiotu legitymowanego.
W myśl art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny (...). Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi.
Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Omawiane braki skargi mogą być uzupełniane w następstwie wezwania przez sąd w terminie i ze skutkiem określonym w art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 P.p.s.a. Oczywistym jest, że strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest bowiem nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe, czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w treści art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 47 § 1 i art. 49 § 1 P.p.s.a.
Z przepisów tych wynika, że każde nieuzupełnienie właściwie zdiagnozowanych istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można mówić między innymi wówczas, gdy strona składając skargę nie określiła naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżoną decyzją, co niewątpliwie uniemożliwia nadanie takiemu pismu procesowemu dalszego, prawidłowego biegu. Brak określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego skarżącej spółki w przypadku gdy nie była ona adresatem zaskarżonej decyzji stanowi taki brak skargi, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić w razie niewykonania przez skarżącą wystosowanego do niej wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżącej wezwany został do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych złożonej przez siebie skargi w imieniu Spółki [...][...]sp. z o.o. w [...] poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego spółki zaskarżoną decyzją, która wszakże rozstrzyga o opłacie nałożonej na inny podmiot prawny to jest [...] sp. z o.o. w [...].
W zakreślonym przez Sąd terminie spółka [...][...]sp. z o.o. w [...] nie uzupełniła określonych braków formalnych skargi, nie złożyła również żadnego oświadczenia w sprawie swojej skargi z dnia [...] marca 2015r., która jednoznacznie precyzowała podmiot skarżący zarówno w swej treści (k. 2 akt sądowych), jak i w treści dołączonego do skargi pełnomocnictwa dla radcy prawnego i odpisu z rejestru przedsiębiorców KRS dotyczącego [...][...]sp. z o. o.
W tej sytuacji niezrozumiałe jest złożenie w odpowiedzi na wezwanie Sądu, kierowane wszakże do pełnomocnika skarżącej Spółki [...][...]sp. z o. o., odpowiedzi przez tegoż pełnomocnika, lecz nie w imieniu skarżącej spółki, lecz Spółki [...] sp. z o.o., która nie wniosła w ustawowym terminie skargi na przedmiotową decyzję PWIS w [...] dotycząca wymierzenia jej opłaty. Nadto radca prawy nie powołała się i nie przedstawiła żadnego umocowania do działania w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu Spółki [...].
W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że skarga z dnia [...]marca 2015r. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2015r. utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2014r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wobec firmy [...] sp. z o.o. w [...] obowiązku uiszczenia opłaty za przeprowadzone kontrole została wniesiona przez [...][...] sp. z o.o. w [...], reprezentowana przez radcę prawnego E. K. (reprezentującą spółkę także w postępowaniu administracyjnym).
Zarówno z treści skarżonej decyzji, akt administracyjnych sprawy, jak również skargi nie wynika, iżby przedmiotowa sprawa administracyjna dotyczyła interesu prawnego skarżącej Spółki, w szczególności nie była ona stroną postępowania administracyjnego. Spółka [...][...], wezwana do uzupełnienia w tej sytuacji braku formalnego skargi poprzez wykazania naruszenia swego interesu lub prawa nie wypowiedziała się w tym zakresie. W tych okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy skarga [...][...] sp. z o.o. w[...] z dnia[...] marca 2015r. podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, albowiem skarżąca spółka nie posiada w przedmiotowej sprawie legitymacji skargowej (art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 P.p.s.a.).
Marginalnie odnosząc się do twierdzeń pełnomocnika skarżącej Spółki, zgłoszonych jednak w imieniu innego podmiotu czyli Spółki [...], wskazać należy że, nie można podzielić stanowiska o doprecyzowaniu skargi poprzez oznaczenie na obecnym etapie postępowania innego podmiotu jako strona skarżąca. Nadto podkreślenia wymaga, że jeżeli na skutek wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi spółki [...][...], reprezentujący ją zawodowy pełnomocnik dostrzegł własny błąd w określeniu strony skarżącej, to jego dalsze działania winny przybrać uregulowaną przepisami procedury sądowoadministracyjnej formę czynności procesowej. Z pewnością wymogom takim nie odpowiada w okolicznościach sprawy pismo z dnia [...] maja 2015r. złożone w imieniu [...] sp. z o.o., które pozostaje bez wpływu na orzeczenie o odrzuceniu skargi [...][...] sp. z o.o. w [...].
Mając powyższe na uwadze, na podstawie 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.