Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta [...], działając na podstawie art. 73 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 16 stycznia 2009 r. [...] S.A. z siedzibą w [...], orzekł o rejestracji samochodu osobowego marki Nissan GTR, numer VIN [...], rok produkcji [...], wydając dowód rejestracyjny serii [...] nr [...], kartę pojazdu serii [...] nr, tablice rejestracyjne o numerze [...] zalegalizowane znakiem legalizacyjnym serii [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że do wniosku o rejestrację pojazdu załączony został m. in. rachunek sprzedaży z dnia [...] r. wraz z tłumaczeniem, dowód własności pojazdu - Certificate of Title wraz z tłumaczeniem, dowód odprawy celnej przywozowej, a także zaświadczenie z przeprowadzonego badana technicznego pojazdu z dnia [...] r., nr [...]. Jednak po dokonaniu czasowej rejestracji pojazdu z urzędu, a przed wystawieniem dowodu rejestracyjnego wystąpiono do Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów [...], w której zostało przeprowadzone pierwsze badanie techniczne w/w pojazdu, celem zweryfikowania danych zawartych w zaświadczeniu z tego badania z dnia 14 stycznia 2009 r., ponieważ uprawniony diagnosta wpisał w nim jako datę pierwszej rejestracji za granicą dzień 4 września 2008 r. pokrywający się z dniem wystawienia przez Stan [...] dokumentu Certificate of Title (wg tłumaczenia - dowód własności).
Analizując załączone do wniosku o rejestrację dokumenty organ stwierdził brak w nich danych potwierdzających datę pierwszej rejestracji, w związku z czym stosownie do unormowania zawartego w § 11 ust. 2 pkt 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (t.j.: Dz. U. z 2007 r., Nr 137, poz. 968) orzeczono o wpisaniu w dowodzie rejestracyjnym jako daty pierwszej rejestracji dnia 1 stycznia 2008 r., będącego pierwszym dniem roku produkcji pojazdu.
W odwołaniu od powyższej decyzji [...] S.A. z siedzibą w [...] zakwestionowała jej prawidłowość, stwierdzając wadliwą datę pierwszej rejestracji wpisaną w rubryce dowodu rejestracyjnego oznaczonego literą [...], w której zamiast dnia 1 stycznia 2008 r. winna widnieć data 18 sierpnia 2008 r., co wynika z dołączonej do odwołania: karty rejestracyjnej [...] oraz raportu historii pojazdu na terytorium USA "Carfax Vehicle History Report on [...]".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołania, postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] stwierdziło jego niedopuszczalność. Według organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie strona zaskarżyła zapis w dowodzie rejestracyjnym, nie objęty decyzją o rejestracji, będący czynnością materialno – techniczną, zaś nie kwestionowała żadnego elementu samej decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy [...] S.A. z siedzibą w [...] wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego, wskazując na naruszenie prawa materialnego oraz procesowego w związku ze stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania w wyniku błędnego i bezpodstawnego przyjęcia, iż dotyczy ono czynności materialno - technicznej (zapisu w dowodzie rejestracyjnym), a nie samej decyzji o rejestracji, w tym błędną subsumpcję ustalonego stanu faktycznego względem art. 73 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, a w konsekwencji stwierdzenie o niedopuszczalności odwołania.
Z kolei poprzedzającej to postanowienie decyzji Prezydenta Miasta [...] skarżąca spółka zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na stwierdzeniu, iż w dokumentach załączonych do wniosku o rejestrację nie ma danych dotyczących daty pierwszej rejestracji pojazdu, co spowodowało określenie daty pierwszej rejestracji jako 1 stycznia 2008 r. i rażące naruszenie prawa poprzez bezpodstawne zastosowanie normy prawnej: § 11 ust. 2 pkt 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdów do ruchu. W uzasadnieniu skargi wskazano, że zarówno w tytule odwołania jak i w jego treści znajdowały się zapisy wyraźnie świadczące, iż odwołanie dotyczy decyzji.
Ponadto strona skarżąca podniosła, iż data pierwszej rejestracji samochodu osobowego marki Nissan GTR, numer VIN [...], rok produkcji [...], wynika w sposób niepodważalny z karty rejestracyjnej [...] oraz raportu historii pojazdu na terytorium USA "Carfax Vehicle History Report on [...]" i jest nią dzień 18 sierpnia 2008 r. W jej ocenie, organ kontrolując dokumenty rejestracyjne winien zauważyć, że diagnosta najprawdopodobniej pomylił się i wpisał datę z niewłaściwego dokumentu, tj. z tytułu własności zamiast karty rejestracyjnej w związku z czym powinien zwrócić się do niego o sprostowanie daty pierwszej rejestracji w dokumentach badania technicznego na prawidłową.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie wskazując, iż po ponownej analizie akt sprawy nie znaleziono podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zostało podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, co oznacza, że służy ona od rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Z kolei stosownie do art. 134 § 1 cyt. ustawy, aczkolwiek sąd administracyjny rozpoznając skargę nie jest związany jej granicami, to jednak związany jest granicami sprawy, wyznaczonymi przez przedmiot zaskarżonego roztrzygnięcia. Tym samym sąd nie może swymi rozważaniami i ocenami wykraczać poza ów przedmiot.
Ze względu na to, iż przedmiotem kwestionowanego postanowienia jest zagadnienie proceduralne – niedopuszczalność odwołania, rozpoznając niniejszą sprawę sąd dokonał oceny wyłącznie legalności stwierdzenia przez organ II instancji przeszkody w rozpoznaniu środka odwoławczego.
Poza oceną sądu pozostawiona została zaś prawidłowość pierwszionstancyjnej decyzji merytorycznej.
Na wstępie podkreślić należy, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] dokonało prawidłowej interpretacji art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, stosownie bowiem do treści tego przepisu rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, jeżeli jest wymagana.
W przepisie tym mowa jest zatem mowa o dwóch czynnościach:
- - dokonaniu czynności rejestracji oraz
- - wydaniu dowodu rejestracyjnego, zalegalizowanych tablic i – w przypadku istnienia takiego wymogu – nalepki kontrolnej.
Akt rejestracji pojazdu ma cechy decyzji administracyjnej w znaczeniu materialnoprawnym, natomiast samo wydanie dowodu rejestracyjnego, tablic i ewentualnie nalepki jest tylko czynnością materialno - techniczną.
Powyższa interpretacja art. 73 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym jest ugruntowana w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. uchwała: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 1999 r. sygn. akt OPK 24/99, opubl. w "Orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego" z 2000 r. Nr 2, poz. 54; uchwała NSA z dnia 24 września 2001 r., sygn. OPS 6/01, opubl. w ONSA z 2002 r. Nr 1 poz. 7; a ponadto wyrok NSA z dnia 15 marca 2006 r., sygn. akt I OSK 608/05, niepubl., dostępny na stronie internetowej NSA.
Konsekwencją rozłączności dwóch wyżej wymienionych czynności oraz ich odmiennego charakteru prawnego jest uznanie braku możliwości skutecznego zakwestionowania zgodności z prawem decyzji administracyjnej o rejestracji pojazdu tylko z tego powodu, iż wydany na jej podstawie dowód rejestracyjny zawiera błędne, zdaniem strony, informacje, które to informacje nie są ujęte w decyzji o rejestracji.
Stwierdzić jednak należy, że o ile słuszne jest stanowisko organu co do niedopuszczalności wniesienia odwołania w kwestii wykraczającej poza decyzję o rejestracji pojazdu (a więc czynności materialno – technicznej wydania dowodu rejestracyjnego), to w niniejszej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca. Jak wynika bowiem z akt sprawy, decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta [...], po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] r. [...] S.A. z siedzibą w [...], orzekł o rejestracji samochodu osobowego marki Nissan GTR, numer VIN[...], rok produkcji [...], uzasadniając jednocześnie szczegółowo okolicznosci związane z ustaleniem daty pierwszej rejestracji tego pojazdu i wskazując, że skoro w dokumentach brak jest danych dotyczących daty pierwszej rejestracji, zastosowanie znajduje § 11 ust. 2 pkt 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 roku w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdów do ruchu.
Wniesione przez [...] S.A. z siedzibą w [...] odwołanie zawarte w piśmie z dnia [...] r., wyraźnie wskazuje, iż jego przedmiotem jest właśnie decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...]. Odwołanie wniesiono w terminie, przez uprawniony podmiot, a kwestionowany zapis - data pierwszej rejestracji pojazdu - zajmuje większą część uzasadnienia decyzji o rejestracji. Skoro więc wszczęte postępowanie administracyjne zakończyło się wydaniem decyzji administracyjnej, która w przepisanym przez K.p.a. trybie została zaskarżona, nie sposób stwierdzić o niedopuszczalności tego odwołania z uwagi na zakres zarzutów w nim podniesionych, czy też ewentualną wadliwość zaskarżonego rozstrzygnięcia, które w tym trybie winno zostać poddane weryfikacji.
W tej sytuacji strona mogła słusznie przyjąć, że skoro organ administracji publicznej prowadzi w jej sprawie postępowanie administracyjne, to ma ona prawo oczekiwać stosownego rozstrzygnięcia. Jeżeli organ administracji publicznej pierwszej instancji uznał w jakiejkolwiek części bezzasadność żądania strony zawartego w jej wniosku, to tym samym podjął decyzję merytoryczną, która podlega kontroli instancyjnej stosownie do treści art. 15 k.p.a.
Organ odwoławczy winien więc rozpoznać odwołanie i wydać decyzję na podstawie art. 138 K.p.a., zwłaszcza wobec własnych ustaleń organu I instancji zawartych w uzasadnieniu zakwestionowanej decyzji. Przepis art. 138 § 1 K.p.a. stanowi bowiem, że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo (pkt 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji. Należało zatem odwołanie [...] S.A. z siedzibą w [...] rozpoznać merytorycznie, wydając odpowiednią do wyników postępowania decyzję stosownie do treści art. 138 K. p. a.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) w zw. z art. 134 K.p.a. orzeczono jak w sentencji.
Na marginesie należy też zaznaczyć, że strona nie jest również pozbawiona możliwości kwestionowania błędnych zapisów w dowodzie rejestracyjnym, nie wynikających z decyzji o rejestracji. Może ona bowiem domagać się od starosty dokonania czynności materialno – technicznej w postaci wydania dowodu rejestracyjnego o określonej treści (w zakresie treści nie ujmowanej w decyzji o rejestracji). Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem odmowa dokonania czynności materialno - technicznej winna być dokonana w drodze decyzji, albowiem jest to negatywne rozstrzygniecie w sprawie administracyjnej, o której załatwienie zwróciła się strona mająca w tym interes prawny (por. poglądy i orzecznictwo wskazywane w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2005 r. sygn. akt VI SAB/Wa 24/05, opubl. w Systemie Inoformacji Prawnej LEX pod nr 190899 oraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2003 r., sygn. akt II SAB 4/03, opubl. w LEX pod nr 149475). Wydana decyzja oczywiście będzie mogła podlegać weryfikacji w toku instancji administracyjnych, jak też - po wyczerpaniu toku instancji - w drodze skargi do sądu administracyjnego.