Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 listopada 2022 r. nr NEP.906.31.4.4.2022 Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Bydgoszczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Lipnie z dnia 18 października 2022 r. nr NEP.967.8.5.2022, które dotyczyło M. J..
Skargę na ww. postanowienie do Sądu złożyła M. J. oraz M. J. (dalej też jako: Skarżący).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, zwanej dalej p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.).
Kryterium "interesu prawnego", na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi oznacza, że akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Mieć "interes prawny" to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Ze skargą może więc wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Osoba niemająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego (zob. wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2022 r., sygn. akt I OSK 1042/20, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie istnieje żadna norma materialnego prawa administracyjnego, na podstawie której Skarżący może wywieść prawo do złożenia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia 28 listopada 2022 r. nr NEP.906.31.4.4.2022. Zauważyć w tym miejscu należy, że zaskarżone postanowienie zostało skierowane jedynie do M. J. jako osoby, z udziałem której toczyło się postępowanie. Postępowanie to rozstrzygało kwestię zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na mocy tytułu wykonawczego nr 5/2022 z dnia 31 maja 2022 r., który dotyczył tylko M. J., zatem nie może być przedmiotem zaskarżenia przez Skarżącego, ze względu na brak interesu prawnego. Dodać również należy, że zaskarżone postanowienie, nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach Skarżącego, tym samym nie dają uprawnienia do ich zaskarżania.
Nadmienić także należy, że co prawda objęte jednym pismem zażalenia Skarżącego i M. J. datowane na dzień 7 sierpnia 2022 r. (data złożenia zażalenia 26 października 2022 r.) wniesione zostały na postanowienia Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Lipnie z dnia 18 października 2022 r. o numerach 118, 119, 120 i 121/2022, to jednak Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Bydgoszczy w postanowieniu będącym przedmiotem skargi w niniejszej sprawie rozpoznał jedynie zażalenie na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Lipnie nr 121/2022 z dnia 18 października 2022 r. (NEP.967.8.5.2022), które dotyczy M. J., a nie M. J..
Natomiast z akt sprawy wynika, że zażalenie M. J. było przedmiotem rozpoznania w odrębnej sprawie. Wskazuje na to Państwowy Wojewódzki Inspektoriat Sanitarny w Bydgoszczy w piśmie z dnia 7 września 2022 r. Jednocześnie w przypadku rozpoznania zażalenia Skarżącego w jego sprawie, będzie mu przysługiwało prawo do odrębnego zaskarżenia postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy do sądu administracyjnego.
Z tych powodów uznając, że M. J. nie był uprawniony do wniesienia skargi z powodu braku interesu prawnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.