Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę S.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem doręczono osobiście skarżącemu w dniu 10 stycznia 2014 r. Od wyroku tego nie została wniesiona skarga kasacyjna, w związku z czym stał się on prawomocny w dniu 10 lutego 2014 r.
Pismem z dnia 4 kwietnia 2014 r., nadanym w tym samym dniu w polskiej placówce pocztowej S.K. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 listopada 2013 r., powołując się na okoliczność wydania przez SKO w [...] postanowienia z dnia [...] marca 2014 r. o sygn. akt. [...] uchylającego postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2014 r. o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek o przyznanie pomocy w formie zasiłku celowego zwrotnego oraz specjalnego bezzwrotnego zasiłku celowego na zakup węgla.
W związku z powyższym żądaniem, skarżący został wezwany poprzez pełnomocnika do wskazania na jakiej podstawie prawnej opiera skargę o wznowienie postępowania, a także do wskazania, kiedy dowiedzieli się o istnieniu okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenie skargi o wznowienie postępowania sądowego.
W odpowiedzi na wezwanie udzielonej pismem z dnia 25 kwietnia 2014 r. skarżący wskazał, iż podstawę prawną wniosku o wznowienie postępowania stanowi przesłanka określona w art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która – jak zaznaczył - wynika z okoliczności skojarzenia przez skarżącego nieuzasadnionych oszczerstw, które organ I i II instancji wykorzystał do odrzucenia jego wniosku o zasiłek celowy na węgiel. Zdaniem skarżącego zaświadczenie lekarskie z dnia [...] lutego 2012 r. lekarza rodzinnego w [...] podważa zarzuty zawarte w odmownych decyzjach organów. W udzielonej odpowiedzi skarżący zaznaczył również, że o istnieniu okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania dowiedział się w dacie złożenia skargi. Powołał się też na przepis art. 277 ww. ustawy, podkreślając nienależytą staranność jego dotychczasowych pełnomocników.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa) w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przyczyny uzasadniające wznowienie postępowania zostały enumeratywne wymienione w art. 271 – 274 ppsa.
Przepisy art. 273 § 2 ppsa uprawnia do żądania wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
W myśl art. 277 ppsa skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana (art. 278 ppsa).
Zgodnie z art. 280 § 1 ppsa, Sąd zobligowany jest do zbadania na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
W związku z tym, iż z treści wniesionej w sprawie skargi nie wynikała, ani przyczyna mieszcząca się w wyżej wymienionym katalogu podstaw wznowieniowych, ani też kwestia zachowanie terminu do wniesienia skargi, skarżący wezwany został pod rygorem odrzucenia skargi, do wskazania podstawy wznowienia oraz określenia kiedy dowiedzieli się o istnieniu okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania.
Z treści udzielonej odpowiedzi jednoznacznie wynika, że wskazana przez skarżącego przyczyna mająca uzasadniać wznowienie postępowania nie stanowi przesłanki, o której mowa art. 273 § 2 ppsa. Okoliczność bowiem skojarzenia bliżej nieokreślonych okoliczności mających świadczyć o nieuzasadnionych oszczerstwach, które organ I i II instancji wykorzystał do odrzucenia wniosku skarżącego o zasiłek celowy na węgiel, a także subiektywna ocena skarżącego zaświadczenia lekarskiego lekarza rodzinnego w [...], mającego jego zdaniem podważać zarzuty zawarte w odmownych decyzjach organów obu instancji, w żaden sposób nie stanowi podstawy wznowienia, o której mowa w art. 273 § 2 ppsa. Istotą bowiem przesłanki określonej w art. 273 § 2 ppsa jest wykrycie okoliczności i środków dowodowych w poprzednim postępowaniu w ogóle nie ujawnionych. Przepis ten nie odnosi się natomiast do okoliczności i dowodów ujawnionych, a tylko niedostrzeżonych uprzednio przez stronę; ponadto muszą to być okoliczności i dowody, które mogły mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w poprzednim podstępowaniu (patrz Bogusław Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, wydanie 1, str. 401).
Z akt spawy o syng. akt II SA/Bd 1078/13, zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 27 listopada 2013 r. wynika zaś, że skarżący wraz z wnioskiem o prawo pomocy przedłożył odpis zaświadczenia o stanie zdrowia z dnia [...] lutego 2012 r., a zatem było ono mu w tym czasie znane. Nie może on zatem powoływać się na przesłankę z art. 273 § 2 ppsa, wskazują na ww. zaświadczenia o stanie zdrowia z dnia [...] lutego 2012 r. Po pierwsze bowiem skorzystał on z niego w poprzednim postępowaniu, a po drugie ponowna analiza okoliczności z niego wynikających, nie stanowi wykrycia nowych okoliczności faktycznych czy środków dowodowych.
Nadmienić należy, że również powołane przez skarżącego postanowienie SKO w [...] z dnia [...] marca 2014 r. o sygn. akt. [...] uchylające postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2014 r. o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek o przyznanie pomocy w formie zasiłku celowego zwrotnego oraz specjalnego bezzwrotnego zasiłku celowego na zakup węgla, nie ma żadnego znaczenia, z punktu widzenia wystąpienia przesłanki z art. 273 § 2 ppsa, gdyż postanowienie to nie dotyczy przedmiotu sprawy zakończonej wyrokiem z dnia z dnia [...] marca 2014 r.
Stwierdzając zatem, że przedmiotowa skarga o wznowie postępowania nie opiera się w rzeczywistości na ustawowej podstawie wznowienia, Sąd zobligowany był, na podstawie art. 280 § 1 ppsa do odrzucenia wniesionej w sprawie skargi o wznowienie postępowania sądowego, jako skargi nie opartej na ustawowej podstawie wznowienia. Samo powołanie w skardze przepisu art. 273 § 2 ppsa, nie wyczerpuje wymogu oparcia skargi na ustawowej postawie wznowienia postępowania.
W tym stanie rzeczy Sąd na postawie art. 280 § 1 ppsa orzekł ja w sentencji.