Uzasadnienie
W dniu 24 września 2014 r. (uzupełniony 24 października 2014 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął kolejny wniosek (formularz PPF) I. R. o przyznanie prawa pomocy w tym przypadku w zakresie ustanowienia adwokata.
Wniosek uzasadniła trudną sytuacją materialną i zdrowotną. Podała, że obecnie jest osobą bezdomną. Utrzymuje się z tytułu świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł miesięcznie. Oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Podała, że około [...] zł przeznacza na leki.
Przy piśmie z dnia 22 października 2014 r. skarżąca nadesłała zaświadczenie z dnia 17 października 2014 r. Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej Centrum Pomocy dla Bezdomnych Kobiet i Matek z Dziećmi, z którego wynika, że wnioskodawczyni przebywa w owym Centrum oraz regularnie wnosi opłatę wynoszącą 30 % jej dochodu. Następnie podała, że całość dochodu przeznacza na bieżące utrzymanie. Według PIT-40A za 2013 r. skarżąca uzyskała dochód w wysokości [...] zł zaś w 2012 r. [...] zł.
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje
Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa (art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).
Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotowy wniosek należy potraktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, ponieważ skarżąca postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 28 kwietnia 2014 r. została zwolniona od kosztów sądowych – zwolnienie to zachowuje moc w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Istotne w przedmiotowej sprawie jest również i to, że wnioskodawczyni wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zaś przepis wyraźnie wskazuje, że w tym stanie rzeczy powinna wykazać, że nie posiada jakichkolwiek środków pieniężnych. Tymczasem uzyskuje miesięcznie dochód w wysokości wskazanej powyżej – tym samym nie spełnia wymagań zawartych w ww. przepisie.
Stwierdzić należy, że strona ponosi wydatki związane ze swym utrzymaniem, co nie jest kwestionowane. Z drugiej jednak strony wymaga podkreślenia, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie przez stronę skarżącą innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych.
Zasadność wniosku skarżącego Referendarz sądowy rozpatrywał w dwóch aspektach, mianowicie z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie musi ona ponieść w niniejszym postępowaniu, a z drugiej strony biorąc pod uwagę możliwości finansowe strony wnioskującej o przyznanie prawa pomocy, które zostały przedstawione powyżej. Z rozważań tych można wysnuć wniosek, że skarżąca dotychczas nie poniosła żadnych wydatków, ponieważ jak to zostało wskazane powyżej była zwolniona od kosztów sądowych.
Skarżąca również miała i ma zapewnione prawo do sądu. Uczestniczyła osobiście w rozprawie w dniu 25 czerwca 2014 r. a także otrzymała treść uzasadnienia wyroku zapadłego w dniu 4 lipca 2014 r.
Ponadto należy również wskazać, że wnioskodawczyni w żadnym ze swych pism nie wskazała celu dla jakiego miałby zostać ustanowiony pełnomocnik.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.