Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 10 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 403/07

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Skład
sędzia NSA Wiesław Czerwiński przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 10 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika P. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Sprawa
w sprawie ze skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionego odpisu pisma postanawia odmówić przywrócenia terminu.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę P. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionego odpisu. Powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej otrzymał w dniu [...] stycznia 2008r..

W dniu [...] lutego 2008 r. pełnomocnik skarżącej złożył do Sądu pismo, w którym wnosi o przywrócenie terminu do wniesienie skargi oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Pismem z dnia 25 lutego 2008 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W odpowiedzi na powyższe pismo pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż do uchybienia powyższego terminu doszło, gdyż skarżąca nie wiedziała, w jakim terminie należy złożyć taki wniosek. Sąd, przesyłając postanowienie o odrzuceniu skargi, pouczył bowiem skarżącą jedynie o możliwości złożenia skargi kasacyjnej od tegoż postanowienie, nie pouczył zaś o możliwości i trybie składania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można przy tym mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Jak wynika z uzasadnienia wniosku, powodem uchybienia przez pełnomocnika skarżącej terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi był brak znajomości prawa i brak pouczenia przez Sąd o trybie składania takiego wniosku. Należy w związku z tym wskazać, iż wprawdzie przepis art. 6 p.p.s.a. formułuję ogólną zasadę udzielania przez sąd pomocy stronom niedziałającym w sprawie przy pomocy profesjonalnego pełnomocnika, jednakże nie oznacza to, iż sąd jest zobowiązany do instruowania strony co do wszelkich możliwych jej zachowań, w szczególności alternatywnych. Pouczanie strony o trybie i terminie składania wniosku o przywrócenie terminu wykracza poza obowiązki określone w art. 6 p.p.s.a..

W świetle powyższego, Sąd uznał, iż pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu i na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 21 stycznia 2008 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.