Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2011 r. Wójt Gminy [...], reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2011r., nr [...] przedmiocie opłaty adiacenckiej, uchylającą decyzję Wójta Gminy [...]dnia [...] stycznia 2011r. nr [...], ustalającą opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości o powierzchni [...] ha, położonej w miejscowości [...], gmina [...], obejmującej działkę nr [...], wskutek stworzenia warunków do jej podłączenia do gminnej sieci wodociągowej.
W skardze podniesiony został zarzut formalnego uchybienia, polegającego na rozpoznaniu przez organ drugiej instancji odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, co stanowi naruszenie art. 129 § 2 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie, z uwagi na to, iż brak jest dowodów na przekroczenie przez stronę terminu do wniesienia odwołania, wskazując ponadto, iż skarga została wniesiona przez organ nie mający do tego legitymacji procesowej i w konsekwencji nie będący stroną postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez rozpoznawania zawartych w niej zarzutów.
Jak stanowi art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Złożona do sądu administracyjnego skarga opierać się musi na istnieniu związku pomiędzy sferą praw i obowiązków skarżącego, a zaskarżonym aktem. Innymi słowy skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z prawem, a także interes prawny w doprowadzeniu do stanu zgodnego z obiektywnie pojętym porządkiem prawnym.
W związku z powyższym rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy wnoszący skargę Wójt Gminy [...] jest podmiotem legitymowanym do jej wniesienia, czyli czy posiada interes prawny w niniejszej sprawie.
Orzecznictwo wojewódzkich sądów administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentuje pogląd, iż powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy sądowoadministracyjnego. Pogląd taki wyrażony został m. in. w postanowieniu NSA z dnia 15 października 1990 r., sygn. akt SA/Wr 990/90 (LEX nr 10166), w którym Sąd uznał, że "w ustawowej roli organu orzekającego nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja dotyka jednak bezpośrednio lub pośrednio jego praw lub obowiązków". W postanowieniu tym podkreślono, że nie jest możliwe jednoczesne występowanie w postępowaniu jako strona kierująca się własnym interesem prawnym i jako organ prowadzący postępowanie.
Z tego powodu Sąd przyjął, że gmina nie jest stroną postępowania w indywidualnej sprawie, w której decyzję w pierwszej instancji wydał wójt tejże gminy w wyroku NSA z dnia 7 grudnia 2005 r., sygn. akt I OSK 521/05 (LEX nr 189858), postanowieniu NSA z dnia 1 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 386/05 (LEX nr 194022), w uchwale NSA z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03 (LEX nr 79089).
Konkludując – jednostka samorządu terytorialnego, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Organ samorządowy, w zakresie w jakim wykonuje funkcję organu administracji publicznej nie jest uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego, jako interes osoby prawnej. Jednostka samorządowa nie może występować raz w roli organu wydającego decyzję, a innym razem jako strona postępowania w zależności od tego, na jakim etapie znajduje się załatwiana sprawa.
Powyższe, utrwalone w orzecznictwie stanowisko wskazuje, iż Wójt Gminy [...], wydający decyzję pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie, nie posiada legitymacji skargowej do wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję wydaną w tejże sprawie w drugiej instancji.
Z tego względu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę, jako niedopuszczalną, odrzucił.