Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 marca 2017r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił wniosek pełnomocnika skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, złożony w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W przewidzianym do tego terminie, pełnomocnik skarżącej złożyła sprzeciw od powyższego postanowienia. Sprzeciw nie został podpisany, wobec czego pełnomocnik wezwana została zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2017r. do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych sprzeciwu z dnia [...] kwietnia 2017r., poprzez jego podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu sprzeciwu, pod rygorem pozostawienia sprzeciwu bez rozpoznania.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca nadesłała podpisany egzemplarz sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia [...] kwietnia 2016r. pozostawiającego wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 26 kwietnia 2016r.
Pismem z dnia [...] czerwca 2017r. pełnomocnik skarżącej wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 26 maja 2017r., wnosząc jednocześnie o "ewentualne przywrócenie terminu do wniesienia tamtego zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarga inicjująca niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne wniesiona została w dniu [...] marca 2015r. wobec czego, do złożonego w jej ramach wniosku o przyznanie prawa pomocy, stosować należy przepisy uprzednio obowiązującej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa).
Nowelizacja ww. ustawy weszła w życie 15 sierpnia 2015r., mocą ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zmieniając w art. 1 pkt 73 mający zastosowanie w niniejszej sprawie art. 260 ppsa. Zgodnie natomiast z art. 2 ustawy o zmianie ppsa, przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Z powyższego wynika wprost, że w kwestii rozpatrywania skutków wniesienia sprzeciwu, do spraw wniesionych przed datą 15 sierpnia 2015r. stosuje się przepisy dotychczasowe.
Na postanowienie sądu o odrzuceniu sprzeciwu przysługuje zażalenie na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
W sprawie niniejszej skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 17 marca 2017r. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, polegających na podpisaniu sprzeciwu, bądź też nadesłaniu podpisanego odpisu sprzeciwu, pełnomocnik skarżącej nadesłała podpisany odpis sprzeciwu wniesionego od zarządzenia referendarza z dnia 28 kwietnia 2016r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Stwierdzić należy, że brak uzupełniony w taki sposób nie może zostać uznany za uzupełnienie braku formalnego pisma stanowiącego sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 17 marca 2017r. Jest to bowiem pismo z innej daty, innej treści i stanowiące środek odwoławczy od zupełnie innego rozstrzygnięcia.
Zwrócić uwagę należy, że sprzeciw wniesiony od postanowienia referendarza sądowego z dnia 17 marca 2017r. został już rozpoznany przez tutejszy Sąd, który w wyniku jego rozpatrzenia, postanowieniem z dnia 7 czerwca 2016r., pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych bez rozpoznania. Również i to postanowienie zostało przez pełnomocnika skarżącej zaskarżone. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 września 2016r., sygn. akt II OZ 1043/16 oddalił zażalenie wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 czerwca 2016r.
Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, że sprzeciw od zarządzenia z dnia 28 kwietnia 2016r. nie mógł zostać rozpoznany, bowiem sprzeciw ten został już skutecznie wniesiony we właściwym czasie i podlegał już rozpatrzeniu, nie ma zatem żadnej podstawy do orzekania w przedmiocie już rozpoznanego sprzeciwu. Okoliczność ta powoduje, że konsekwencją zażalenia wniesionego przez skarżącą na postanowienie z dnia 26 maja 2017 r. jest uznanie, że zażalenie to jest oczywiście uzasadnione i prowadzić musi do uchylenia zaskarżonego zażalenia.
Odnosząc się do zawartego w treści zażalenia, złożonego z ostrożności procesowej wniosku o ewentualne przywrócenie terminu do wniesienia "tamtego zażalenia", wskazać należy, że Sąd potraktował ów wniosek jako wniosek o ewentualne przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia z dnia 28 kwietnia 2016r. Wniosek ten nie zostanie rozpoznany, ponieważ traci byt prawny całe postanowienie którego dotyczy zażalenie, zwrócić jednak uwagę trzeba, że termin do wniesienia sprzeciwu od zarządzenia z dnia 28 kwietnia 2016r. nie został uchybiony, tylko, jak wskazano powyżej, sprzeciw ten został już rozpoznany.
W związku z powyższym, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.