Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. Prokurator Rejonowy [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na uchwałę nr X/70/2007 Rady Miejskiej z S. K. z dnia [...] r. w sprawie uchwalenia statutu Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. K. wnosząc o stwierdzenie jej nieważności.
Skarżący zarzucił uchwale naruszenie art. 13 pkt 2 i 10 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2007 r., Nr 68, poz. 449 z późn. zm.) poprzez ogłoszenie jej w Dzienniku Urzędowym Województwa Kujawsko – Pomorskiego z dnia 30 października 2007 r., Nr 121, poz. 1801 mimo, iż nie należy do aktów prawa miejscowego stanowionych przez jednostki samorządu terytorialnego ani innych aktów prawnych, co do których obowiązek ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym wynika z przepisów szczególnych. Uzasadniając powyższy zarzut skarżący podniósł, że w zakresie materii regulowanej przyjętym wymienioną uchwałą statutem nie ma przepisów nakładających obowiązki lub kreujących uprawnienia względem podmiotów spoza struktury organizacyjnej MGOPS, a nadto – obowiązku ogłoszenia tego rodzaju uchwały nie nakładają przepisy ustawy o samorządzie gminnym oraz ustawy o pomocy społecznej.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w [...] wniosła o jej oddalenie, zaś w razie przyjęcia przez Sąd, iż nie stanowi ona aktu prawa miejscowego, o jej odrzucenie.
Uwzględniając swe stanowisko organ w szczególności wskazał, że zamieszczone w statucie normy ustrojowo - konstytucyjne w sposób pośredni w mniejszym lub większym stopniu oddziaływają na sytuację prawną podmiotów spoza strefy administracji (obywateli), wobec czego, uwzględniając unormowania § 7, 9,10,11,12,15 i 17, należało zakwalifikować go do aktów prawa miejscowego podlegających publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym.
Nadto według organu treść sformułowanego w skardze zarzutu nie uzasadnia skierowania go pod jego adresem, bowiem wydający akt składa jedynie wniosek o jego ogłoszenie, zaś o skierowaniu go do publikacji i opublikowaniu decyduje wydający dziennik urzędowy wojewoda.
Wnosząc natomiast o odrzucenie skargi organ powołał się na art. 53 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na skargę zamieszczono nadto wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd administracyjny obligowany jest zbadać, czy spełnione zostały niezbędne warunki dopuszczalności skargi. Jednym z nich jest wniesienie skargi z zachowaniem wymaganego terminu.
W myśl art. 53 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prokurator może wnieść skargę w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie aktu, przy czym termin ten nie ma zastosowania do wnoszenia skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. W świetle powyższego przepisu zatem, w przypadku innych aktów tych organów niż akty prawa miejscowego, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 6 cyt. ustawy, skarga służy prokuratorowi w terminie 6 miesięcy od daty ich wejścia w życie.
Sąd podzielił stanowisko skarżącego, że kwestionowana uchwała, wraz ze stanowiącym jej integralną część statutem MGOPS w [...] nie jest aktem prawa miejscowego, to jest aktem normatywnym o charakterze powszechnie obowiązującym, zewnętrznym, adresowanym do wszystkich podmiotów znajdujących się w przewidzianej w przepisach statutu sytuacji, wprowadzającym nakazy, zakazy określonego się przez nich zachowania (inaczej mówiąc obowiązki) lub przyznającym im uprawnienia, lecz tzw. aktem kierownictwa wewnętrznego kształtującym sytuację prawną wyłącznie podmiotów w ramach struktury administracji publicznej.
Jak wynika z akt sprawy kwestionowana uchwała ogłoszona została w Dzienniku Urzędowym Województwa Kujawsko – Pomorskiego z dnia 30 października 2007 r., w związku z czym weszła w życie w połowie listopada 2007 r., zaś prokurator zaskarżył ją w dniu 22 kwietnia 2009 r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której skarga została wysłana) a więc z blisko rocznym przekroczeniem terminu do jej wniesienia, przewidzianego w art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Wobec powyższego zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi określona w art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, w konsekwencji czego orzeczono jak w punkcie 1 niniejszego postanowienia. Podstawę oddalenia wniosku pełnomocnika organu w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego stanowił art. 232 ppsa uprawniający wyłącznie stronę skarżącą do zwrotu uiszczonego wpisu w sytuacji w nim przewidzianej.