Uzasadnienie
SA/Bd 418/04
Dnia [...] 2004r., Piotr S. zaskarżył postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2004r. [...] i wniósł o jego uchylenie w całości.
Zaskarżonym postanowieniem organ uznał złożone przez Piotra S. zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. w sprawie zniszczenia sieci c.o. w budynku przy ul. [...], za bezzasadne. Jako podstawę swego działania, organ wskazał art. 37 kpa.
W skardze, skarżący nie zgodził się z postanowieniem, gdyż nie udzielono w nim merytorycznej odpowiedzi na treści zawarte w zażaleniu.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § l pkt 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji, która to kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Organ prawidłowo uznał zażalenie złożone przez Piotra S. na bezczynność organu niższego stopnia - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś., jako nakładające na niego obowiązek działania w trybie art. 37 kpa.
Natomiast na postanowienie wydane w trybie art. 37 kpa nie służy stronie zażalenie, gdyż kodeks postępowania administracyjnego nie ustanowił tego rodzaju orzeczenia jako orzeczenia zaskarżalnego (art. 141 kpa). Postanowienie to nie jest też postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.
Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżenie do sądu administracyjnego postanowienia, na które nie służy zażalenie jest niedopuszczalne i taka skarga, stosownie do art. 58 § l pkt 6) cyt. ustawy Prawo o postępowaniu administracyjnym, podlega odrzuceniu, zatem postanowił jak w sentencji.