Uzasadnienie
A.T., reprezentowana przez adwokata, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.), sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności wskazujących na to, że zachodzą ustawowe przesłanki uwzględnienia wniosku. Wprowadzona w powołanym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3. Obowiązek wykazania powyższych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej zaś sprawie, skarżąca A.T. nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i tym samym nie wykazała okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowią podstawy uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji argumenty dotyczące wadliwości tej decyzji – katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia, określony w tym przepisie, ma bowiem charakter zamknięty.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. a contrario orzekł jak w sentencji.