Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 kwietnia 2009r. K. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddziału w B. z dnia [...] marca 2004 r., Nr [...], w przedmiocie wysokości emerytury.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Jak wynika z akt sprawy, przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest orzeczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddziału w B., który to akt nie mieści się w katalogu wymienionym w przytoczonym powyżej art. 3 p.p.s.a., nie przysługuje zatem w związku z nim skarga do sądu administracyjnego.
Od decyzji ZUS przysługiwało natomiast skarżącemu, stosownie do pouczenia zawartego w treści decyzji, odwołanie, za pośrednictwem organu rentowego do właściwego Sadu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w omawianym przypadku z siedzibą w B., w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Powyższe unormowanie wynika z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t. jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 11, poz. 74), zgodnie z którym w przypadkach odwołań od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych stosuje się przepisy kodeksu postępowania cywilnego (art. 477 [8] kpc).
Należy wskazać ponadto, iż zgodnie z unormowaniem art. 58 § 4 p.p.s.a., sąd nie może odrzucić skargi z powodu braku właściwości w sprawie, w której sąd powszechny uznał się niewłaściwy. W niniejszym przypadku taka sytuacja nie miała miejsca.
Z tych względów, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.