Uzasadnienie
S. S. [...] kwietnia 2014r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy T. z dnia [...] stycznia 2014r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego, na skutek wniosku z [...] stycznia 2014r.
Skarżący zarzucił, że wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013r. sygn. akt K 27/13 (opubl. Dz.U. poz. 1557 z 16 grudnia 2013r.)Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z art. 2 Konstytucji RP art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1548). Przepis te stanowiły, że osoby uprawnione do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów dotychczasowych (a w sytuacji takiej pozostawał skarżący) zachowują prawo do tego świadczenia w dotychczasowej wysokości do dnia 30 czerwca 2013 r., jeżeli spełniają warunki określone w przepisach dotychczasowych (ust.1). Wydane na podstawie przepisów dotychczasowych decyzje o przyznaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wygasają z mocy prawa po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1.
Skarżący, powołując się na dyspozycję art. 145a § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wniósł w odpowiednim terminie wniosek o wznowienie postępowania w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad osoba legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności przyznanego na H. S. na okres od [...] listopada 2011r. bezterminowo. W ocenie skarżącego bowiem skoro ww. przepis został uznany przez Trybunał konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją nie mógł stanowić podstawy do pozbawienia go przyznanych uprzednio decyzją uprawnień, zatem również wygaśnięcie decyzji z mocy ustawy zostało orzeczeniem Trybunału uchylone, co stanowi podstawę do ponownego wprowadzenia uprawnienia do obrotu prawnego, pod warunkiem skorzystania z przepisu art. 145a § 1 K.p.a. Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie skarżonego postanowienia i przywrócenie praw wynikających z treści decyzji Wójta Gminy T. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
S. S. pismem z dnia [...] maja 2014 r. cofnął skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., wskazując na zmianę ustawy w zakresie świadczeń rodzinnych z dnia [...] kwietnia 2014r., która przyznaje uprawnienie do zwrotu od [...] stycznia 2013r. prawa do zaległych świadczeń pielęgnacyjnych oraz ustalenie zasiłku dla opiekunów osób niepełnosprawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne, polegające zasadniczo na kontroli zgodności z prawem działalności organów administracji, jest postępowaniem skargowy, inicjowanym wyłącznie skargą legitymowanego podmiotu. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 poz. 270 z późn.zm. – dalej jako "P.p.s.a.") cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W przedmiotowej sprawie skarżący, w toku postępowania sądowoadministracyjnego, skutecznie cofnął skargę, albowiem czynność jego nie zmierza do obejścia prawa, a zaskarżone postanowienie nie jest dotknięte wadą nieważności w związku, z czym cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W tym stanie rzeczy, orzeczono jak w sentencji.