Uzasadnienie
II SA/Bd 431/04
Uzasadnienie.
Przedmiotem skargi Hipolita C. jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] 2004 r., nr [...] stanowiące rozpatrzenie zażalenia na niezałatwienie w terminie sprawy dotyczącej wydania decyzji w sprawie określenia odszkodowania za mienie pozostawione za granicami państwa polskiego.
Zostało ono wydane na podstawie art. 37 § 2 i art. 123 Kp.a.
Zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. Jest postanowieniem incydentalnym.
Na postanowienie to nie służy zażalenie.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Z powyższego wynika, że na postanowienie wydane w trybie art. 37 § 2 Kp.a. skarga do sądu nie przysługuje.
Informacyjnie tylko należy wyjaśnić, że rozpatrzenie zarzutów co do terminu rozpatrzenia sprawy może nastąpić w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi na bezczynność.
Jednakże niezbędnym warunkiem wniesienia skargi na bezczynność jest wyczerpanie trybu zażaleniowego (art. 37 § 1 Kp.a.).
W tej sytuacji skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odrzucić.