Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy utrzymało w mocy decyzję działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Bydgoszczy Kierownika Referatu w Wydziale Świadczeń Społecznych Urzędu Miasta Bydgoszczy z dnia [...] Nr [...], zobowiązującą Z. S. do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego za okres od 1 marca 2007 r. do 31 sierpnia 2009 r. w kwocie 4.590,00 zł wraz z należnymi odsetkami w wysokości ustawowej od dnia 1 kwietnia 2007 r. do dnia zapłaty. Decyzję tę doręczono skarżącemu w dniu 29 marca 2010 r. (data i podpis odbiorcy na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – k. 5 akt SKO) z pouczeniem o prawie wniesienia od niej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Pismo stanowiące skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, nazwane przez skarżącego odwołaniem od decyzji Prezydenta Miasta Bydgoszczy oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wpłynęło do Wydziału Świadczeń Społecznych Urzędu Miasta Bydgoszczy w dniu 26 kwietnia 2010 r. (potwierdzenie wpływu – k. 2). Organ I instancji w dniu 29 kwietnia 2010 r. przekazał skargę Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Bydgoszczy (potwierdzenie wpływu – k. 7 akt SKO), jako organowi, za pośrednictwem którego należało wnieść skargę.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy wniosło o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wniosku organ wyjaśnił, iż trzydziestodniowy termin przewidziany do wniesienia skargi upłynął w dniu 28 kwietnia 2010 r. Ponieważ Z. S. wniósł skargę do niewłaściwego organu w dniu 26 kwietnia 2010 r., natomiast do organu właściwego została ona przekazana dopiero w dniu 29 kwietnia 2010 r., nie został zachowany termin do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z tym faktem organ odwoławczy stwierdził, że uzasadnione jest odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W postępowaniach administracyjnych, w których istnieje możliwość odwołania się od decyzji organu orzekającego w I instancji skargę wnosi się na ostateczną decyzję organu odwoławczego, w związku z czym ten właśnie organ pośredniczy w przekazaniu skargi do sądu administracyjnego. Decyzja, w stosunku do której może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać pouczenie o dopuszczalności wniesienia takiej skargi, o czym stanowi art. 107 § 1 zd. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "k.p.a." Przyjmuje się, iż pouczenie to powinno obejmować wskazanie organu, za pośrednictwem którego należy wnieść skargę, a także wskazanie terminu przewidzianego przez przepisy do jej wniesienia.
W związku z tym, że w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze otrzymało skargę po upływie trzydziestodniowego terminu przewidzianego do jej wniesienia, wniosek tego organu dotyczący odrzucenia skargi zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, iż doręczona skarżącemu w dniu 29 marca 2010 r. decyzja zawierała wymagane pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wyraźnie wskazano w nim, że skargę należy wnieść za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Tymczasem skarżący z niewiadomych przyczyn wniósł skargę do organu I instancji, w związku z czym organ ten, kierując się wskazaniami przepisu art. 65 § 1 k.p.a., przekazał ją do organu odwoławczego, właściwego w sprawie. Nie podlega jednakże wątpliwości fakt, iż przekazanie to nastąpiło już po upływie trzydziestodniowego terminu przewidzianego do wniesienia skargi.
Zauważyć w tym miejscu także wypada, że co prawda przepis art. 65 § 2 k.p.a. stanowi, iż podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu, to jednak wskazuje się, że regulacja ta znajduje zastosowanie wyłącznie w toku postępowania administracyjnego. Po doręczeniu zaś skarżącemu ostatecznej decyzji postępowanie administracyjne kończy się, a czynności związane z wnoszeniem skarg do sądu administracyjnego regulują przepisy p.p.s.a. Decydujące znaczenie ma w związku z tym data przekazania skargi organowi właściwemu, a skoro nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona (vide: wyrok WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., IV SA/Gl 647/04, ONSAiWSA 2005/6/116).
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.