Uzasadnienie
L. B. wniósł skargę na akt administracyjny Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...] rozstrzygający o niezakwalifikowaniu skarżącego na listę osób oczekujących przydziału lokalu mieszkalnego z komunalnego zasobu mieszkaniowego
W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 19.05.2014 r. wezwano skarżącego do złożenia oświadczenia, czy skarga do sądu administracyjnego z 24.03.2014 r. na akt administracyjny Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...] rozstrzygający o niezakwalifikowaniu skarżącego na listę osób oczekujących przydziału lokalu mieszkalnego z komunalnego zasobu mieszkaniowego, została poprzedzona złożeniem wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia w trybie określonym w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym; w przypadku jego złożenia – przesłać uwierzytelniony odpis, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).
Wezwanie wraz z pouczeniem o skutkach nieuzupełnienia powyższego braku zostało doręczone przez awizo w dniu 19 czerwca 2014 r., jednak wymagany brak formalny nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Konsekwencje nieusunięcia w terminie braków formalnych skargi określa art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) stanowiąc, iż w takiej sytuacji sąd odrzuca skargę.
W rozpoznawanej sprawie, wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało przesłane na wskazany przez skarżącego adres. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki (w dniu 5 i 13 czerwca 2014 r.), nie została ona odebrana przez adresata. Ostateczny termin do jej podjęcia upłynął zatem w dniu 19 czerwca 2014 r. Nieodebranie korespondencji w tym czasie skutkowało uznaniem jej za doręczoną, zgodnie z art. 73 p.p.s.a.
Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Powyższe oznacza, że po upływie powyższego terminu należy uznać, że adresat miał możliwość zapoznania się z treścią przesyłki.
Skoro zatem skarżący nie odebrał przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. z dniem 19 czerwca 2014 roku.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.