Uzasadnienie
Prezydent Miasta B. decyzją z dnia 26 stycznia 2005r. na podstawie art. 2 ust 1 pkt 2, art. 71 ust 1 i 2 oraz art.. 9 ust 1 pkt 14 lit. a i b, ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004r. Nr 99 poz. 1001) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego) orzekł o:
- - uznaniu Marka C. za osobę bezrobotną
- - odmowie przyznania ww. zasiłku dla bezrobotnych.
Uzasadniając decyzję wskazano, że Marek C. spełniał warunki do uznania go za osobę bezrobotną, natomiast suma okresów, o których mowa w art. 71 ust 1 i 2 ww. ustawy przypadających w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji, jest krótsza nić 365 dni, co stanowi podstawę odmowy przyznania prawa do zasiłku.
Od tej decyzji Marek C. złożył odwołanie w części pozbawiającej prawa do zasiłku dla bezrobotnych, wskazując że nie zarejestrował się 3 stycznia 2005r. tak jak zamierzał jako bezrobotny i uczynił to dopiero 14 stycznia, ponieważ dopiero w dniu 13 stycznia 2005r. otrzymał potrzebny dokument o wykreśleniu go z ewidencji osób prowadzących działalność gospodarczą.
Wojewoda [...] decyzją z [...] 2005r. [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 71 ust 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004r. nr 99 poz. 1001) po rozpatrzeniu odwołania Marka C. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając swą decyzję wskazał, że rozpoznając odwołanie należało wziąć pod uwagę, że zgodnie z art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowaniu się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75 jeżeli:
- 1. nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz
- 2. w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni:
- - był zatrudniony i osiągnął wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę; (..)
- - opłacał składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, przy czym podstawę składek na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę (...). Tymczasem jak wynika z dokumentów, bezrobotny w dniu rejestracji nie spełniał warunków art. 71 ust 1 i 2 ww. ustawy, bowiem w 18 miesiącach przed zarejestrowaniem tj. w okresie od 14 lipca 2003r. do 13 stycznia 2005r. prowadził pozarolniczą działalność tylko przez 355 dni (dowód: zaświadczenia ZUS z dnia 06.01.2005r. i 14.01.2005r.). Marek C. udokumentował okres uprawniający do zasiłku (365 dni) dopiero po upływie 27 dni od dnia zarejestrowania.
Biorąc pod uwagę, iż prawo do zasiłku ustala się od dnia udokumentowania tego prawa przez bezrobotnego strona przedstawiła wymagane dokumenty dopiero [...] 2005r., zatem decyzję organu I instancji z dnia [...] 2005r. odmawiającą prawa do zasiłku jako zgodną z prawem utrzymano w mocy.
Na powyższą decyzję Marek C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Bydgoszczy stwierdzając że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte we wnioskach, odwołaniu i składanych pismach. Domagał się także uchylenia ustawy o bezrobotnych z uwagi na wysoką szkodliwość tejże ustawy wobec bezrobotnych oraz jej fikcyjność.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją decyzję i argumenty przedstawione w jej uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna a zaskarżona decyzja zgodna z prawem.
Na wstępie należy przede wszystkim zaznaczyć nawiązując do uwag zawartych w skardze o niekonstytucyjności ustawy będącej podstawą rozstrzygania w niniejszej sprawie, że kompetencje sądu administracyjnego zostały precyzyjnie ustalone w art. 1 – 5 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.)
Przechodząc zaś do meritum sprawy należy stwierdzić, że zgodnie z art. 71 ustawy z 20.4.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 poz. 1001) prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75 jeżeli:
- 1. nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz
- 2. w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni:
- - był zatrudniony i osiągnął wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę; (..)
- - opłacał składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, przy czym podstawę składek na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę (...). W przypadku udokumentowania przez bezrobotnego okresu uprawniającego do zasiłku po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy jednak okresie posiadania statusu bezrobotnego, prawo do zasiłku przysługuje od dnia udokumentowania tego prawa przez bezrobotnego (art. 71 ust 6 ww. ustawy).
Zgodnie z art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002r. sąd rozstrzyga sprawę na podstawie akt. Z akt sprawy wynika zaś jednoznacznie, że skarżący w dniu rejestracji nie spełnił warunków art. 71 ust. 1 i 2 ww. ustawy z 20 kwietnia 2004r., bowiem udokumentował, że w 18 miesiącach przed zarejestrowaniem tj. w okresie od 14.07.2003r. do 13.01.2005r. prowadził pozarolniczą działalność tylko przez 355 dni. Wynika to jednoznacznie z zaświadczenia ZUS z dnia 06.01.2005r. i 14.01.2005r. Z akt wynika też, że skarżący udokumentował okres uprawniający do zasiłku (365 dni) dopiero po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania.
Skoro więc stosownie do ww. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy prawo do zasiłku ustala się od dnia udokumentowania tego prawa przez bezrobotnego a skarżący przedstawił niezbędne dokumenty dopiero [...] 2005r. to należało uznać zaskarżoną decyzję jako zgodną z prawem. I dlatego po myśli art. 151 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002r. orzeczono jak w sentencji.