Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 30 maja 2007 r., II SA/Bd 435/07

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 30 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi Mariusza P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2007 r., nr [...] w przedmiocie nie załatwienia sprawy w terminie postanawia odrzucić skargę.

Skład

sędzia WSA Renata Owczarzak przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia 9 maja 2007 r. Mariusz P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2007 r., nr [...] w przedmiocie nie załatwienia sprawy w terminie.

W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o odrzucenie skargi wskazując, iż rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.).

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1-4 powołanej ustawy sąd administracyjny jest właściwy w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3) oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4).

Z analizy akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi jest postanowienie rozpoznające zażalenie na bezczynność organu wydane w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem należy przyjąć, iż stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. 2000 Nr 98, poz. 1071: z późn. zm.) ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia, na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia (zob. wyrok NSA z dnia 24 maja 2001 r., IV SA 572/99, ONSA 2002/3/116). Postanowienie wydane po rozpoznaniu zażalenia nie kończy również postępowania w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty i z tych względów nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Na marginesie wskazać należy, iż skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zgodnie z pouczeniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. zawartego w zaskarżonym postanowieniu. Kolegium błędnie pouczyło skarżącego o przysługującym mu środku zaskarżenia, który de facto nie jest przewidziany obowiązującymi przepisami.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.