Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2007r. Nr [...] Prezydent Miasta B. zarządził wobec K. B. zatrzymanie prawa jazdy kategorii A, B, C, BE, CE Nr 04536/99/0461.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż zatrzymanie wskazanego dokumentu nastąpiło na wniosek Urzędu Miasta B. – Wydziału Świadczeń Społecznych w oparciu o art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych i zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732 ze zm.).
Od powyższej decyzji K. B. złożył odwołanie. Wskazał, iż po rozwodzie w 2005r. został bez pracy w związku z czym nie miał środków na wywiązanie się z obowiązku alimentacyjnego. Jest osobą z wykształceniem podstawowym, której nie stać na kontynuowanie nauki. Zarzucił Urzędowi Pracy nie spełnienie ustawowych obowiązków związanych ze skierowaniem do pracy. W ocenie K. B. decyzja organu I instancji pozbawiła go możliwości osiągania dochodu i tym samym płacenia alimentów.
Decyzją z dnia [...] marca 2007r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy za bezsporną w sprawie uznał okoliczność, iż K. B. jest dłużnikiem alimentacyjnym, zobowiązanym do płacenia na rzecz córki M alimentów w wysokości [...] zł. miesięcznie. Z uwagi na bezskuteczność egzekucji w tym zakresie orzeczono prawo do zaliczki alimentacyjnej. Nadto, jako bezsporny wskazał również fakt, iż K. B. został wykreślony przez Powiatowy Urząd Pracy w B. z ewidencji osób bezrobotnych z powodu niestawiennictwa w wyznaczonym terminie.
Tym samym w ocenie organu odwoławczego spełnione zostały przesłanki z art. 4 ust. 3 wskazanej ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych, zgodnie z którym w przypadku uniemożliwienia przez dłużnika alimentacyjnego przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, odmowy podjęcia prac lub uchylania się od nich, organ właściwy dłużnika informuje podmiot uprawniony do złożenia wniosku o ściganie za przestępstwo określone w art. 209 § 1 kk. Natomiast w oparciu o przepis zawarty w art. 5 ust. 1 i 2 organ właściwy dłużnika w przypadku złożenia wniosku o ściganie, kieruje do starosty wniosek o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Ponieważ powyższe regulacje mają charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, iż nie dopuszczają innego sposobu zachowania się organu administracyjnego, to w tych okolicznościach obowiązkiem organu I instancji było zatrzymanie prawa jazdy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarżący podniósł, iż obecnie wykonuje pracę, która nie jest dla niego satysfakcjonująca, a z uwagi na brak prawa jazdy nie może podjąć innego zatrudnienia. Uzyskuje dochód w wysokości [...] zł. brutto, jest z osobą bezrobotną. Argumentował, iż posiadane zadłużenie alimentacyjne stara się spłacać w takiej wysokości na jaką pozwalają mu posiadane środki finansowe. Wywiódł, iż zwrócenie mu prawa jazdy pomogłoby mu w spłacie ciążących na nim zobowiązań finansowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie pod warunkiem uzupełnienia braków formalnych polegających na wykazaniu interesu prawnego lub pełnomocnictwa przez osobę podpisująca skargę, jednocześnie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W przypadku nie uzupełnienia wskazanych braków o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało uwzględnić.
Postępowanie administracyjne w tej sprawie zostało wszczęte na podstawie wniosku złożonego na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732 ze zm.). Przepis ten przewiduje, że organ właściwy dłużnika, w przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 3, kieruje do starosty wniosek o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego. Istotnym zatem jest określenie, czy w sprawie istnieje sytuacja o jakiej mowa w art. 4 ust. 3, gdyż tylko w tych warunkach wniosek jest uzasadniony.
Art. 4 ust. 3 przewiduje obowiązek informowania podmiotu uprawnionego do złożenia wniosku o ściganie za przestępstwo określone w art. 200 § 1 Kodeksu karnego w 3 sytuacjach:
- - w przypadku uniemożliwienia przez dłużnika alimentacyjnego przeprowadzenia wywiadu, o którym mowa w ust. 1 art. 4,
- - odmowy podjęcia prac organizowanych na zasadach robot publicznych (art. 4 ust. 2),
- - uchylania się od podjęcia robót publicznych (prac, o których mowa w art. 4 ust. 2).
Żadna z tych okoliczności nie została w sprawie wykazana. Tym samym należy ocenić, że brak było podstaw do skierowania wniosku o jakim mowa w art. 4 ust.
- 3. Z kolei ten wniosek warunkował skierowanie wniosku o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego.
Nie znajduje żadnego odzwierciedlenia w aktach sprawy wniosek Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że skarżący uchylał się od stawiennictwa w Rejonowym Urzędzie Pracy. W aktach sprawy znajduje się kserokopia dokumentu potwierdzającego stawiennictwo skarżącego w Rejonowym Urzędzie Pracy w 3 przypadkach. Brak natomiast informacji, aby odmówił podjęcia prac organizowanych na zasadach robót publicznych lub uchylał się od nich.
Tym samym należy ocenić, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej i przepisów procesowych art. 61 § 1, art. 63 § 2, 64 § 2 K.p.a.
Uzasadnia to, na podstawie art. 145 § 1 plt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji. O kosztach orzeczono stosownie do treści art. 201 § 1 ustawy – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.